"ใครก็แล้วแต่ถ้าปักใจเชื่อว่า ทำสมาธิอยู่นี่ ถูกแล้ว ใช่แล้ว นับแต่นี้ คุณจะหยุดอยู่ที่ตรงนี้ตลอดไป ผมขอยืนยันว่าในห้องนี้ ทุกคนยังต้องพัฒนาเพิ่มขึ้นกว่านี้ ที่ทำอยู่นี้ ยังไม่ใช่ แต่ดีขึ้น จะได้พร้อมที่จะพัฒนาตัวเองต่อ ถ้าตรงนี้ยังไม่ชัด คุณจะพัฒนาต่อไม่ได้ เพราะเราจะคิดว่า เราดีอยู่แล้ว แค่ทำตามนี้ไปเรื่อยๆ ยังไม่ใช่หรอกนะ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"ถ้าเราดูผู้อื่น ก็จะไม่ได้ดูตัวเอง แปลว่าเรากำลังสร้างความคุ้นชิน ที่จะทำให้จิตออกนอกไปเรื่อยๆ ขณะที่ดูผู้อื่น ก็ไม่ได้ดูตัวเอง ขณะนั้นก็เสียคะแนนแล้ว เพราะคำสอนคือ อย่าส่งจิตออกนอก แปลว่าอะไร แปลว่าส่งจิตออกนอกแล้วให้รู้ทัน ไปสู้เอานะ ไปสู้เอาคืออะไร สู้กิเลสตัวเอง เรายอมมัน มันจะขี่คอเรา จำไว้ ทุกครั้งที่ดูผู้อื่น วัฎฎะของเรายาวขึ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๔ กรกฏาคม ๒๕๖๑

"ความสามารถในการรู้เห็นสิ่งต่างๆในโลก หรือ ฤทธิ์ต่างๆ เป็นคนละเรื่องกับความฉลาดของจิตในการเข้าใจสัจจะ เทวทัตมีฤทธิ์ มีอภิญญา 5 ตัว ขาดตัวสุดท้าย คือล้างกิเลสไม่ได้ จิตไม่ฉลาด เหาะเหินเดินอากาศ แล้วก็รู้เห็นอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด แต่ลงนรก ความรู้ความสามารถต่างๆ ที่ได้มา ไม่ได้ชวยทำให้จิตฉลาดมากขึ้นเลย เราจะพ้นทุกข์ได้ จิตต้องฉลาด เพราะฉะนั้นคนละเรื่องกัน" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๓ กรกฏาคม ๒๕๖๑

"หนูต้องเริ่มฝึกที่จะทำตัวเองให้แข็งแกร่ง เพราะป๊าไม่ได้อยู่ตลอดชีวิต ใครจะคุ้มหัวหนูตลอดชีวิต หนูก็ต้องโตขึ้นมา ทางธรรมก็ต้องโตขึ้นมาด้วยตัวเอง ทางโลกก็ต้องรับผิดชอบตัวเองได้ อย่างเราใช้เงิน เราหาเงินไม่เป็น อย่างนี้ใช้ไม่ได้ ใครจะหาเงินให้เราใช้ทั้งชาติ เพราะฉะนั้นอย่ากลัว อย่ากลัวผิด อย่ากลัวล้มเหลว คนที่ประสบความสำเร็จทุกคนล้มเหลวมาก่อนทั้งนั้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"กรรมฐานทั้งสองตัว ไม่ว่าจะเป็นอารัมมณูปนิชฌาน หรือ ลักขณูปนิชฌาน มันมีหลักอันหนึ่งเดียวกันก็คือ เราจะไม่ดัดแปลงจิต ไม่แต่งจิต ไม่บังคับจิต หลักอันหนึ่งที่เราต้องจำให้แม่นคือ เรามีหน้าที่เห็นอย่างที่มันเป็น ความสงบก็ไม่เอา สงบเป็นเรื่องของจิต ไม่สงบก็เป็นเรื่องของจิต ไม่ใช่เรื่องของเรา เรามีหน้าที่เห็นสภาวะอย่างที่มันเป็น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"คนไหนทนได้ อดทนได้ ผมก็จะทุบแล้วทุบอีก คนไหนมีมรรคมีผลเป็นแก่นสารก็จะทนได้ โตแล้ว เรียนแบบเด็กอนุบาลไม่ได้ต่อไป" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๒ กรกฏาคม ๒๕๖๑

"ทางที่จะออกจากวัฎฎะ มีแต่ว่า ใส่ใจในร่างกายจิตใจตัวเอง โดยไม่บังคับมัน ไม่ดัดแปลงมัน ใส่ใจมัน ก็สนใจ จิตก็อยู่กับเนื้อกับตัว จิตก็มีสมาธิเลย เพราะว่าไม่ฟุ้งซ่าน สัดส่ายไปที่อื่น ใส่ใจมัน มันสนใจ มันไม่ได้บังคับจิตให้มาแช่กับร่างกาย เพราะมันใส่ใจ มันอยากรู้ มันสนใจที่จะเรียนรู้ว่าจิตนี้เป็นอย่างไร สนใจที่จะเรียนรู้ร่างกายจิตใจตัวเอง พอสนใจก็มีสมาธิ พอมีสมาธิ ร่างกายจิตใจตัวเองเป็นยังไง ก็เห็น เห็นมากๆ ก็เข้าใจเอง ว่าไม่เที่ยง ว่าเป็นทุกข์ ว่าเป็นอนัตตา" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สการเจริญสติในภาคปฏิบัติ บ้านสติ ขอนแก่น วันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"พวกเราจับหลักให้แม่น เมื่อไหร่ก็ตามที่พวกเราพยายามทำสิ่งที่ถูก พยายามนั่งสมาธิให้ถูก พยายามเดินให้ถูก พยามยามเดินให้ใช่ ไม่ใช่ ผิด มีแต่เดินไปตามธรรมชาติธรรมดา แล้วรู้ทันสิ่งที่ผิด นั่งไปตามธรรมชาติธรรมดา แล้วรู้ทันสิ่งที่ผิด ก็เดินมาอย่างไรชั่วชีวิต ก็เดินอย่างนั้น สิ่งที่ผิดมีอะไรบ้าง มีไม่ตึงไปก็หย่อนไป มีไม่หลงก็เพ่ง ให้รู้ทันจุดนี้ เสร็จแล้วต่อยอดขึ้นไปด้วยการมุ่งไปสู่การรู้ทันจิต ไม่ใช่มุ่งไปสู่การรู้ทันอารมณ์" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สวิธีสู่ความรู้แจ้ง นครสวรรค์ วันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"จิตที่ไปดู บางทีก็เห็นอยู่ต่างหาก บางทีก็วิ่งลงไปแล้วก็ถลำลงไป แล้วก็ไปคลอเคลียกับสิ่งที่ถูกรู้ เราก็เห็นว่าจิตมันถลำลงไปแล้วจิตมันก็คลอเคลียอยู่ เห็นในมุมมองที่ว่า มันไม่ใช่เรา ไม่เกี่ยวกับเรา เราเป็นผู้ที่ไม่มีส่วนได้ส่วนเสีย เห็นสภาวธรรม สักแต่ว่าเป็นสภาวธรรม ไม่ใช่สัตว์ ตัวตน บุคคล เรา เขา คือไม่ใช่ เรา เราไม่ใช่สภาวธรรมต่างๆเหล่านั้น สภาวธรรมต่างๆเหล่านั้น ก็ไม่ใช่เรา จำไว้นะ มีหลักสำคัญอันนึง สภาวะอันใดก็ตาม ถ้าเราหมายเอา หรือเราคิด ว่าจิตเราเสวยสภาวะนั้นอยู่หรือเราเป็นสภาวะนั้นอยู่ ผิดทั้งสิ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สวิธีสู่ความรู้แจ้ง นครสวรรค์ วันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๖๑

"ตัวชี้วัดว่าเรายังอยู่ในทางปฏิบัติภาวนา หรือเปล่า คือ สัมมาวายะมะ คือมีความเพียรแผดเผากิเลส มีความเพียรที่จะทำให้กิเลสที่มีอยู่หมดไป อกุศลที่มีอยู่ในดับไป อกุศลที่ยังไม่เกิดไม่ให้มันเกิด กุศลที่ยังไม่เกิด ทำให้มันเกิด กุศลที่มีอยู่แล้วทำให้งอกงามไพบูลย์มากขึ้น นอกเหนือจากขอบเขตนี้ บอกตามตรงผิดทั้งสิ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สวิธีสู่ความรู้แจ้ง นครสวรรค์ วันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๖๑