در پایان کتاب خسرو و شیرین کمی پند و اندرز خواندیم و کمی مدح قزل شاه و مرثیه محمد جهان پهلوان. نظامی گلایه ریزی هم کرد که روستای حمدونیان که به او بخشیده‌اند کوچک و خراب است و دخلی ندارد. آخرین بیت خسرو و شیرین هم این بود که روانش باد جفت شادکامی / که گوید: «باد رحمت بر نظامی»