خیلی آدمها دیگران، محیط، ژنتیک و یا تربیت را عامل شکستهای خودشان در زندگی می دانند و اینگونه از زیر بار پذیرفتن مسئولیت شانه خالی می کنند. به این دسته از آدمها، واکنش گر می گویند. آنان برای تصمیمها و انتخابهای خودشان هیچ نقشی در شکستهایشان قائل نیستند در صورتی پیروزی یا شکست نتیجه نوع انتخاب خود افراد است. آنان همچنین از این نکته مهم غافل اند که واکنش گرایی باعث میشود آنها مرتب در جا بزنند و از نظر روحی ‌نیز آسیبهای جدی ببینند.