Bu büyük kudretli gök kubbenin altında hepimiz birer zerreyiz. Uçsuz bucaksız çölde bir kum taneciği. O kadar varız. Ve dahi, o kadar yok. Bazı hakikatlere zamanla ulaşılır, bazılarını zaman unutturur. Ben bir zamanlar bildiğim en büyük hakikati unuttum. Unutmak, özgürlük... Yoksa bırakmıyor kalbini adını aldığın dil, üzerinde yürümeyi öğrendiğin toprak.

Ben ne zaman kendimi Allah'ın yarattığı bütün varlıklardan üstün tutmaya başladım? Ne zaman düştü içime, geceleri beni uyutmayan, fırtınalı bir deniz gibi kabaran kalbimden, ruhumdan taşan bu kibir?

Ne zaman ki o beni herkesten ala gördü ve sevdi, işte o gün başımı kaldırdım. Ve tohum içime düştü. Kibrin tohumu. Ben bir aysam, ayın ışığıysam kaynağım odur. Odur benim güneşim. Beni herkesten ala gören ve seven odur. Kalbime, ruhuma kibir tohumları eken odur. O tohum ki, isyan ettirdi. Kıyamet gününe kadar sürecek savaşı başlattı. Nasıl ki Azazil yenilmeye mahkumsa, nasıl ki kendi sonunu kendi hazır ediyorsa,içime düşen bu tohum da benim sonumu hazırlayacak. Çünkü her hayatın bir kıyameti vardır. Biliyorum...Bir gün hiç beklemediğim bir anda hakikat karşıma çıkacak. Daha önce hiç kimsenin ayak basmadığı dumanlı bir dağın doruğunda, cihanın tepesindeyken, tam da her şeyin sahibi ve efendisiyken güneşten haberi olmayışı gibi buzun, kendimden habersizliğimi yüzüme vuracak. Kendini hatırlatıp, kulağıma fısıldayacak. Kendini istediğin kadar üstün tut her şeyden...Sen zayıf ve güçsüz bir adem oğlusun. Nasıl ki bir nefes üflendi ve can bulduysan, yine bir nefestir seni sahip olduklarından koparacak olan.

Dünya bir hayaldir, soluduğun hava, bastığın toprak, içtiğin su, yandığın ateş hayaldir. Daim sanma. Kabul et. Her kim dalmışsa bu hayale, elbet uyanacaktır bir gün. Sultan olsan kar etmez...Hakikatin ırmağında herkes üryandır. Dünya bağında vefa kokusu olmadığı için vücudunda yaraların yer yer gür olduğunu kabul et. Ey gönül! Bu dünya evinin manzarasını gördüğünü kabul et. Tutalım Feridun olup dünyayı baştan başa gezdim. Bugün yücelik meydanında istediğin gibi oklar atıp, devlet yayını çekmek için elinle kurduğunu kabul et. Dünya ülkesinde hızır ve İskender olup ömür sürdüğünü kabul et. Ancak, sonunda taht, taç ve saltanat yok olur. Bu mülkün sonu yaprak dökümüdür. Zira ecel vakti ulaşır. Kabul et. Dünya bir hayaldir, soluduğun hava, bastığın toprak, içtiğin su hayaldir. Daim sanma, kabul et.