Vorige week was ik op een congres over hoogbegaafdheid en er was één vraag die steeds terugkwam vanuit het publiek:
Maar dit is toch universeel? Wat maakt dit anders voor hoogbegaafde mensen?
Ik neem je mee in concrete voorbeelden van hoe mismatches zich opstapelen. Keer op keer klein trauma op klein trauma. En wat dat doet met je kern, met de verbinding met jezelf, met het vertrouwen in anderen.
Hoogbegaafdheid is niet speciaal. Het kan een megakracht zijn — heel vaak gelukkig. Maar het kan ook zorgen voor diepe eenzaamheid en vastlopen. En als dit begrepen en gezien mag worden, kan er al heling ontstaan.
Het wordt tijd dat dit genormaliseerd wordt. In plaats van ontkennen. In plaats van het onder een vergrootglas leggen.
Wat je in deze aflevering hoort:
— De terugkerende vraag op het congres en wat die oproept
— Waarom hoogbegaafdheid nog steeds zoveel afweer oproept
— Concrete voorbeelden van hoe mismatches zich opstapelen in het leven van hoogbegaafde kinderen
— Waarom lichaamsgericht en systemisch werken zo waardevol is voor deze groep
Wil jij meer betekenen voor hoogbegaafde kinderen en gezinnen?
En weet je al lang dat lichaamsgericht en systemisch werken daarin zo waardevol is, maar wil je weten hoe je dat in de praktijk brengt?
Dan is de Verdiepingsopleiding misschien iets voor jou. Die start in september, met een kleine groep professionals.
Stuur me gerust een berichtje als je wilt overleggen of dit bij jou past.