Bir varmış, bir yokmuş. Eski zamanlarda bir padişahın üç kızı varmış. Bir gün Padişah vezirini de alıp yürüyüşe çıkmış. Az gitmişler, uz gitmişler ve bir kaleye rastlamışlar. Ortada kimsecikler yokmuş. Açık olan kapıdan içeri girip kaleyi gezmeye başlamışlar. Gül bahçelerinden geçip sarayın odalarını gezmişler. Burası apacık birinin sarayıymış, ancak ortada kimseler yokmuş. Padişah vezir saraya dönerken Padişah vezirine şöyle buyurmuş. "Benim kızlarım gezip görmeyi sever. Kızlarımdan her birisi buraya gelip kalede bir gece kalsın. Belki onlar bu kalenin kime ait olduğunu bulurlar..."