Bana gözyaşlarını gösterme anne

Söyle, yazgısına çarptıkça kendini azdıran bir yüreğin

Kırk yılda bir kırklara karışacakken,

Akdeniz'de işi ne?

Bir açıklaması olmayacak mı hayatın?

Bir şey söyle

Oğlunun kırk yılda bir adam gibi sevişine bir şey söyle

Nasıl olur yok mu sonsuzu anlatan bir masal?

Ben şimdi çocuklara ne derim anne?

Kırık bir tekneyim çılgın sularda

Artık kırklara karışır giderim anne

Kırklara,

Işıktan ırmaklara,

Benden bir fısıltı karışır tüm halaylara,

Benden bir rüzgar...

Denizlerden dağlara

Kırkındayım, yeni uyanmışım uykumdan

Artık yeni bir şiir bırakırım tüm kapılara

Artık kıyıda yıkıla yıkıla, kuleler

Düşümde gelincikler

İçimde gencecik bir keder var

Hala gençlik kokar bütün sokaklar

Hala gözlerim çocuk

Hiç böyle yanmadım şimdiye kadar

içimde gencecik bir keder var

Bana gözyaşlarını gösterme anne

Ne kar yağar buralarda, ne kimse kimseye ağlar

Ne masalcı kadın var,

Ne kardeşlerim anne

İki bin bir yılında Akdeniz'de bir bahar

Ne yağmurlar bitiyor ne de işlerim anne

Islanmış kağıtlar gibi günler ve dağılıyor yaşamak

Artık kırklara karışır giderim anne

Ateşten bir nehir düşürdüm anne

Şimdi ben, şehir şehir sürülüp kovulan yalnızların,

yollarda söylediği şarkılardan biriyim

Bütün bildiklerim yanlış

Ve sözlerim yalanmış anne

Günler hızla kapanıyor anne

Avukat ben, hakim ben, sanık ben

Dalıp gidiyorum duruşmalarda

Ve sokaklarda bir bilsen,

çocuklar beni çocukluğumdan tanıyor anne...

Dayanmak çok zor anne

Dindirmez artık en serin gülüşler bile

Hep kendimle konuştum, kar üstünde uyudum

Her şey anlatılmaz bir umuda bıraktıkça kendini

İlk kez yapayalnız düşündüm Akdeniz'i

Beşiktaş'ta, Kadıköy'de, Üsküdar'da

Artık düşümde gelincikler

İçimde gencecik yeni bir keder var

Hala yüreğim çocuk

İçimde gencecik yeni bir bahar

Sar beni artık Akdeniz'e