Bilir misin bekleme salonlarını küçük istasyonların?

Akşam saatleri Dünya'ya birden iner karanlık. 

Ve üstüne sinmiş is kokusuyla, hep geç kalırsın artık.

Uykusunu alamamış beden, ve tanımadığın bir koku ortalıkta. 

Belli ki çoktan gelip, gitmiş

Ve ışık ışık geçen hızlı tren durmaz bu aralıkta

Bir söylentiyle büyütülür herkes: "Gündönümü,

şenliklerin ateşleri sönmeden, geri döner

zemheri. Tipiye karışır erkenci çağla, çiğdem...

Savrulur erik çiçekleri. "Boy atamayan ahlat

yineler: "Geri döner zemheri..."

Ve tadını kalın kabuklar ardına saklar...

Kadınlar, ki yoklukları farkedilir.

Göçerler, trenleri tanımadan. 

Gül desem gocunur musun, her gördüğüm çiçeğe?

Her dikeni gül saysam... 

Böyle kıraçlar varmış,

dinledim: Gül diye adlandırırmış her rengi,

Ve gül kokarmış ortalık. Sonra sevdanın

ulaşmadığı kuytularda, karasevda olmuş her

tanışıklık.