Klankgolwe: Weg! Stories

Die wêreld gaan net al hoe doller aanhou tol. Jy moet self besluit: Genoeg is genoeg, ek sal moet afrat vir sielsbehoud. Sulke tye is dit goed om ’n slag ’n grondpad te gaan ry.

Wanneer die Tankwa-Karoo roep, moet jy antwoord. En wanneer die hunkering na braai só erg raak dat jy rowwe bergpasse aandurf in jou soeke na ’n tjoppie, moet jy weet: Jy het die skoot hoog deur.

Waar’s al die rygoed met die mooi name? Miskien is al die lekker name reeds gevat – en nou moet hulle nuwes “opmaak.”

Wanneer jy alleen reis, sit jy gewoonlik alleen aan vir ete. Maar dit beteken nie jy gaan ’n tekort aan geselskap hê nie...

Destyds was die wêreld veel groter en vreemder as vandag. Toast Coetzer onthou sy kleintyd-vakansies.

Daar is eintlik net twee soorte mense: die wat nog nie op ’n passasiersvliegtuig was nie en diegene wat dié ervaring verpes.

Daar’s leeglê en dan is daar stoepsit. Eersgenoemde word gereken as die duiwel se oorkussing. Laasgenoemde, daarenteen, is ’n heilsame tydverdryf.

Die lewe is te kort om dit binne die mure van ’n stad te slyt. Iewers daar buite – dalk nie so ver as wat jy dink nie – is daar ’n tweespoor-paadjie wat roep... en rustigheid wat wink, glo Toast Coetzer.

’n Volkswagen Kewer is ’n unieke kar. En dit verg unieke karaktertrekke om die eienaar van een te wees, sê Toast Coetzer.

Die vroeë jare negentig is nie net gekenmerk deur groot politieke veranderings in Suid-Afrika nie. Dit was ook die begin van die einde vir die hamburger soos ons hom geken het, sê Jaco Kirsten.