Dat is würkli gediegen: Meist jede Nacht, Slag Klock dree wook ick op. Ni, weil ick mol no Tan’t Meier mutt, sünnern eenfach so. Jo, un denn kann ick erstmol ni mehr toslopen.

Dat gifft je Lüüd, de kümmt ni in Slop, weil se över irgendwat an grübeln un sinneern sünd. Dat is bi mi overs ni so.

Ick bün eenfach wook un wieder nix. Besünners bleud is dat, wenn al Klock fief de Wecker geiht. Denn sitt ick dor op de Bettkant‘ un dink: „Schiet, in twee Stünnen geiht de Wecker.“

No dösiger is: Mitünner drööm ick jüst so wat Scheuned, nix Unanstänniged, eenfch blots wat Scheuned. Na jo, so’n lütt beten unanstänni is dat mitünner ook. Overs dat is ’n anner‘ Buustedt.

Jedenfalls mark ick denn, wo mi de scheune Droom so langsom verschütt geiht. So as in’t Fernsehn, wenn de Reklame kümmt. Nix an to moken.

Sogor so’n Medizin-Atem-Dings mit Elektroden an‘ Lief heff ick al ümhatt, üm to meten, wat dor irgendwat scheeflöppt bi mien Slopen. Is overs allns in Ordnung. Keen Utsetters. Blots ’n beten dick bün ick. Overs dat weet ick ook ohne Elektroden.

Wat also moken? Schoop telln? Schoop heff ick keen, de ick telln kunn. Katten telln weer mögli. Overs dor kom ick blots bet twee – dor warr ick ni mööd vun.

To’n Lesen heff ick tomeist ook keen Lust. Melk mit Muskat schall ’n goodet Rezept ween. Overs vun Melk krieg ick ’n flotten Otto. Dat hölpt also ook ni bi’t Toslopen.

Op’t Letzt‘ stoh ick oftmols op un kiek mi irgendwat in’t Internet an. Dor warr ick ook tatsächli mööd vun. Overs dat is mitünner so interessant, dat ick dor ni so gau vun opholn kann, un denn is de Klock mitünner al veer. Denn sünd noch 60 Minuten över, de ick noch mol in’t Lummerland afdüükern kann.

Na jo, ick kom ook so över’n Dag un eegentli fehlt mi je ook nix. Liekers: Dörslopen is doch ’n feine Sook. 

Mien Madam dinkt an de niede Bodstuuv, de wi neuss kriegt. Denn ratzt se so wech.

Dat hölpt bi mi ni. 

Overs tööv mol. Dat Nodinken övert Toslopen köön‘ mokt mi düchti mööd. Uäh. Ick glööv, ick mutt gau to Bett…

In düssen Sinn