Je relaties zijn geen toeval.
Ze laten je zien waar je staat in relatie tot jezelf.
En elke keer dat je kiest om niet weg te kijken, maar aanwezig te blijven
— in schuld, in angst, in liefde —
zet je een stap terug naar heelheid.
Je hoeft niet perfect te zijn om lief te hebben.
Je hoeft niet vrij van schaduw te zijn om verbonden te zijn.
Je hoeft alleen bereid te zijn om jezelf niet langer achter te laten.
En misschien is dat wel de diepste vorm van liefde die er is.