Nie ma innej opcji niż to co jest teraz, a my żyjemy wiarą i nawykiem myślowym, że nie jesteśmy na miejscu. Tak jak byśmy byli obok siebie. Życie w obecności jest takim trafieniem w punk wreszcie. To ty masz tę siłę. To ty masz tę wolność.

Tak na dobrą sprawę nie ma nic do zrobienia. Nie będziemy się niczego uczyć. Nie będziemy się doskonalić. Będziemy się oduczać szukania siebie tam, gdzie tak naprawdę nas nie ma.

W pewnym momencie to ciało poddaje się śmierci. Przestrzeń z której to oglądasz nie zniknęła ale zniknęło to nasze prywatne zafiksowanie. Więc ta śmierć to nie jest coś co musi się w jakiś specjalny sposób wydarzać. Coś co jest po prostu chwilową myślą, nie musi nawet umierać.

"Tak naprawdę nie ma żadnych innych. Wszędzie spotykasz tylko Siebie."

...

Czy nauczyciel mówi mi jak żyć?

„Nie, bo ja w ogóle nie wiem jak żyć. Serio, nie mam pojęcia. Nie mam żadnej recepty na życie. Dokąd mówi Nitya? Do Ciebie. Do waszego wnętrza. Do tego co jest wolne.”

Żadne ze zdań, czy naszych problemów, nie jest aż tak poważne i nie jest tak duże, jak nam się w głowie wydaje. Więc w jakiś sposób można powiedzieć, że niedualność przekracza umysł, przekracza myślenie.

My się nie możemy oświecić, w jakiś specjalny, nowy sposób. Możemy tylko potwierdzić i stale rozpoznawać światło, które świeci cały czas - świadomość. Bycie z poziomu świadomości sprawia, że zaczynamy odpoczywać.

Jak to jest, nie zamknąć tego momentu ? Nie postawić kropki nad „i”. Poczuj smak otwartości, wieczności.

Szczęście i spokój związany z odkrywaniem patrzenia - po prostu patrzenia - nie da się z niczym porównać. My sobie nie zdajemy sprawy z potęgi i siły która w nas jest. Jeśli zainteresujecie się tym naprawdę i pobadacie ten temat naprawdę, to to słowo staje się dla was ciałem.