W 2 rozdziale Kaznodzieja testuje najpopularniejsze drogi szukania sensu życia – hedonizm, materializm, racjonalizm i nihilizm – dochodząc do wniosku, że wszystkie one „pod słońcem” są ulotne (hevel) i ostatecznie prowadzą do pustki i rozczarowania. Co zatem jest drogą dającą spełnienie, sens i cel?

Czy czujesz czasem, że mimo wysiłku twoje życie wymyka się jak dym? To kazanie z Księgi Kaznodziei pokazuje, dlaczego tak jest — i gdzie naprawdę można znaleźć sens, który się nie rozpływa.

Pojednanie jest jednym z wymiarów Ewangelii. Co oznacza? Dlaczego jest tak ważne? I jak go dostapić?

Tego wszystkiego dowiesz się z niniejszego kazania.

Jeśli kiedykolwiek nosiłeś w sobie urazę, która powoli Cię niszczyła, to to kazanie jest właśnie dla Ciebie. Posłuchaj historii Achitofela i Dawida – bo pokazuje ono, jak trucizna gniewu zabija od środka, a skrucha i przebaczenie przywracają życie.

Wielkanoc ogłasza, że grób nie jest końcem historii — Jezus żyje, przychodzi do ludzi w ich strachu i zwątpieniu, i zaprasza ich do wiary, która zmienia wszystko.

Żyjemy w czasach pełnych niepewności, strachu i lęku. Nie wiemy co przyniesie jutro. Czy potrafimy zachować zaufanie do Tego, który mówi JA JESTEM i na te słowa Jego wrogowie padają, czy tyleż może jak Piotr deklarujemy odwagę, ale w chwilach słabości panikujemy?

Jedność chrześcijan jest jednym z najpotężniejszych narzędzi ewangelizacji. Gdy świat widzi miłość i jedność wierzących, zaczyna dostrzegać w tym coś nadprzyrodzonego — dzieło samego Boga. Jezus modli się: „Niech będą doskonali w jedności, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś”.

Kazanie zachęcające do służby w Kościele

Wielu chrześcijan myśli o Kościele jak o miejscu, do którego czasem się zagląda. To kazanie pokazuje z Pisma, że członkostwo w zborze to coś znacznie głębszego – przymierze miłości, prawdy i odpowiedzialności.