Boży stół łamie nasze religijne uprzedzenia i zmusza nas do wyjścia poza naszą bezpieczną, kościelną bańkę.

Jeśli przy naszym stole siedzą tylko ludzie, którzy wyglądają i myślą dokładnie tak jak my, to znaczy, że przespaliśmy moment, w którym Bóg zaprosił do niego cały świat.

Bóg zaprasza nas do stołu, byśmy zasiedli z Nim jak rodzina, a nie chodzili wokół, zbierając to, co spadnie z pańskiego stołu.

Bóg wyciąga nas z mentalności sieroty, która musi żebrać o miłość, uwagę i resztki ze świata, i daje nam miejsce przy swoim stole, nadając nam godność królewskich dzieci.

Jeden posiłek z Jezusem potrafi zmienić całą trajektorię życia. Bierzemy na warsztat stół – ale nie jako fajny dodatek do budowania relacji. Stół to miejsce ostatecznego zderzenia z łaską, po którym już nic nie jest takie samo.

Kiedy siadasz z Nim do stołu ze swoim bagażem, zmartwieniami czy poczuciem winy – On to zabiera, a Ty odchodzisz wolny.

Chcemy w tym miesiącu pokazać, jak radykalna zmiana myślenia następuje w momencie, gdy przestajemy tylko uczyć się o Bogu, a zaczynamy z Nim realnie, codziennie przebywać przy jednym stole

Przy Jego stole nie ma miejsca dla strachu, kłamstw ani wszystkiego, co próbuje odciągnąć nas od Niego. Jest za to pokój, Jego obecność i miejsce przygotowane dla Ciebie.

Dwie siostry przygotowują dom na przyjście Jezusa. Marta lata z talerzami, zaharowuje się, jest sfrustrowana i jeszcze oskarża Boga, że jej nie pomaga. Maria po prostu siada u Jego stóp. To jest idealny obraz dzisiejszego społeczeństwa i wielu chrześcijan – pędzimy, robimy rzeczy dla Boga, ale nie mamy czasu, żeby posiedzieć z Bogiem. Jezus ustala priorytety.

Środek wesela, mega świętowanie i nagle totalna wtopa – kończy się wino, czyli kończy się radość. Jezus tam jest, ale Jego cud wymaga zaangażowania ludzi. Słudzy muszą zapieprzać z wodą i napełnić wielkie gary po brzegi, zanim cokolwiek się zmieni. Za każdym wielkim przełomem stoją ludzie, którzy robią zwykłe rzeczy w posłuszeństwie Jego Słowu.

„Jego matka powiedziała służącym: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. (...) Jezus polecił im: Napełnijcie te stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi”.

Jana 2:5 i 2:7

Mefiboszet był połamany, żył w totalnym ukryciu i zapomnieniu (w Lo-Debar, czyli w miejscu, gdzie nie ma słowa i nic nie rośnie). Myślał, że król go nienawidzi, a Dawid go szuka, żeby posadzić przy swoim stole. Bóg nie zaprasza nas do siebie dlatego, że jesteśmy idealni, ale ze względu na przymierze, które Jezus zawarł na krzyżu. Pod stół Króla można wsunąć pokiereszowane nogi – liczy się to, co jest na stole.

„Dawid powiedział do niego: Nie bój się! Na pewno okażę ci łaskę ze względu na twojego ojca, Jonatana. Zwrócę ci wszystkie pola Twojego dziadka, Saula, a ty będziesz zawsze jadał chleb przy moim stole”.

2 Samuela 9:7

Kreatywność to nie tylko design czy muzyka – to umiejętność nieszablonowego rozwiązywania problemów i odzwierciedlanie natury Samego Stwórcy. Rozmowa z ludźmi z krwi i kości o tym, jak twórcze myślenie kształtuje ich charakter w codzienności i jak używają swoich pasji do budowania czegoś więcej.

Hojność to styl życia, a nie tylko jednorazowy przelew. To dawanie czegoś ekstra absolutnie bez oczekiwania zwrotu – czy to są finanse, czyjś czas poświęcony na służbę, czy po prostu dobre słowo i docenienie kogoś.

Dzisiaj „autentyczność” często mylona jest z ekshibicjonizmem – po prostu pokazujemy wszystkie swoje problemy i robimy z nich wymówkę. Prawdziwa, biblijna autentyczność polega na stanięciu w prawdzie. Słabość i zmagania to nie wstyd, ale to punkt wyjścia. Jesteśmy w drodze do doskonałości i nie musimy udawać, że już tam dotarliśmy, ale też nie rozbijamy obozu w naszych słabościach.