Do stworzenia dzisiejszego opowiadania zainspirowały mnie wieści o tajemniczej śpiączce w jaką zapadają dzieci i młodzież w Szwecji. Mówi się o niej jak o syndromie rezygnacji i lęku przed deportacją, bo na śpiączkę zapadają dzieci uchodźców. Choć żyją na tym świecie krótko, to doświadczyły już przemocy, a te traumatyczne przeżycia zostawiły w nich wielki ślad. Moje opowiadanie nie jest oparte na żadnej konkretnej historii, nie stanowi wartości naukowej, nie oddaje w całości wyników badań. Jest wyłącznie wizją. 

Pamiętaj też, że w chwilach zwątpienia, warto skorzystać z pomocy bliskich, ale także specjalistów. Nie jest wstydem prosić o pomoc. Nie jest wstydem mówić o swoich problemach. Nie jest wstydem walczyć o siebie. 

Wszystkiego dobrego.