ALAK SURESİ TEFSİRİ 1-5 N001 M096

Mekke'de nâzil olmuştur. 19 âyettir. İnsanın, okumanın ve kalemin önemini vurgular. Cahil insanın azgınlaşacağını, kendini yeterli göreceğini, namaza yasak koyacağını ifade eder ve onlara itaat edilmesini yasaklar.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile

1- Yaratan Rabbinin adıyla oku.

2- İnsanı bir alak’tan yarattı.

3- Oku. Rabbin en büyük kerem sahibidir.

4- O kalemle/kalemi öğretendir.

5- İnsana bilmediğini öğretti.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/1-alak-suresi-tefsiri

MERYEM SÛRESİ 1-15 N044 M019

Mekke'de geçen on üçüncü yılın ortalarında nazil olmuştur. Doksan sekiz âyettir. Peygamberlerin dilinden her ana ve babanın çocuk sahibi olmak istediklerinde çocuklarının temiz, bilgili, hikmetli, merhametli, iffetli, Rabbine itaatli anne babasına saygılı olmasını istemeleri zorba ve isyankar olmaması için çalışıp dua etmeleri öğretilmekte. Yahudilerin Hz. İsa ve annesi Meryem validemiz için uydurdukları iftirayı reddedip doğrusunu söyleyerek Hıristiyanlara zeytin dalı uzatarak İslâm’a da'vet ediyor. Diğer peygamberlerden, mesajlarından, başarılarından ve son durağımız âhiretten bahseder.

بسم الله الرحمن الرحيم

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

1- Kâf- Hâ- Yâ- Ayn- Sâd.

2- Bu, Rabbinin Zekeriyya kuluna olan rahmetini hatırlatmasıdır.

3- O, Rabbine gizli bir seslenişle yalvarmıştı.

4- "Rabbim, benim kemiklerim gevşedi ve baş, ihtiyarlık aleviyle bembeyaz oldu. Rabbim, sana dua ile hiçbir zaman mutsuz olmadım" demişti.

5- "Doğrusu ben, arkamda benim yerime kalacak yakınlarımdan korktum. (Bu görevi üstlenemezler) Hanımım da kısır. Bana tarafından bir veli bağışla."

6- "O (Veli) bana ve Ya'kub oğullarına varis olsun. Rabbim, onu razı olduğun biri yap."

7- "Ey Zekeriyya, biz sana bir oğul müjdeliyoruz. Adı Yahya. Daha önce ona bir adaş kılmadık" dedi.

8- (Zekeriyya) Dedi ki: "Rabbim, benim için bir oğul nasıl olur? Hanımım kısır, ben de çok ihtiyarladım."

9- "Öyle, fakat Rabbin buyurdu ki: O bana kolaydır. Daha önce sen hiç bir şey değilken ben, seni yarattım."

10- (Zekeriyya) "Ya Rab, bana bir işaret ver" dedi. (Rabbi) "Senin işaretin, sapasağlam olduğun halde üç gece (ve gündüz) insanlarla konuşamamandır" buyurdu.

11- Mihraptan kavminin karşısına çıkıp “Sabah akşam tesbih ediniz” diye işaret etti.

12- Ey Yahya, kitabı kuvvetle tut (dedik) ve O’na çocukken hikmeti verdik.

13- Tarafımızdan bir sevgi ve temizlik (verdik) ve O çok mûttaki oldu.

14- Anne ve babasına iyilik yapandı. Baş kaldıran bir zorba değildi.

15- Hem doğduğu gün, hem öldüğü gün, hem de diri olarak kaldırılacağı gün ona selam olsun.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/meryem-suresi-1-15-tefsiri

FURKÂN SÛRESİ 48-61 N042 M025

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

48- O ki, rahmetinin önünde müjdeci olarak rüzgârları gönderdi. Gökyüzünden tertemiz su indirdik.

49- Onunla (su ile) ölü bir beldeyi diriltelim, yarattığımız birçok hayvan ve insanı onunla sulayalım.

50- And olsun ki, öğüt alsınlar diye onu (yağmuru) aralarında döndürdük durduk. İnsanların çoğunluğu ise küfürde direndi.

51- Eğer dileseydik her şehre bir uyarıcı gönderirdik.

52- O halde, kâfirlere itaat etme. Onlara karşı bununla (Kur’ân'la) büyük bir cihat yap.

53- İki denizi birbine salıveren O’dur. Bu tatlı, susuzluğu gidericidir. Şu ise tuzlu ve acıdır. İkisinin arasına bir perde ve engel koymuştur.

54- Sudan insanı yaratan O’dur. O, insanı nesep ve evlilik yoluyla akraba kılandır. Rabbin, her şeye gücü yetendir.

55- Allah'tan başka, kendilerine fayda ve zarar veremeyenlere ibadet ediyorlar. Kâfir, Rabbine karşı (gelenlere) yardımcıdır.

56- Biz, seni ancak müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdik.

57- De ki: "Buna karşılık sizden, Rabbine giden yolu edinmesini dileyen kimseler olmanızdan başka bir ücret istemiyorum.

58- Ölmeyen diriye tevekkül et. O’nun hamdi ile tesbih et. Kullarının günahlarına Onun haberdar olması yeter.

59- O ki gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri altı günde yarattı. Sonra arş üzerine istiva etti (Yarattığı her şeyi hükmü altına aldı). (O) Rahmân'dır. Bunu bir bilene sor.

60- "Rahmâna secde edin" denildiğinde, "Rahmân nedir? Senin bize emrettiğine mi secde edelim?" dediler ve nefretleri arttı. (Secde âyeti)

61- Gökyüzünde burçlar kılan, orada (güneşi) kandil, ay'ı aydınlatıcı kılan ne yücedir.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/furkan-suresi-48-61-tefsiri-ali-kucuk

NEML SURESİ 24-44 N047 M026

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

24- "O kadını ve kavmini, Allah'ın dışında güneşe secde ederlerken buldum. Şeytan onların işlerini süslemiş. Onları yoldan çıkarmış. Artık onlar yola gelmezler."

25- Göklerde ve yerdeki gizli olanları ortaya çıkaran, gizlediklerinizi ve açıkladıklarınızı bilen Allah'a secde etmemeleri için (şeytan onların işlerini süsledi). (Secde ayeti)

26- Allah'tan başka ilah (yaratan, yaşatan ve yöneten) yoktur. O, büyük arşın sahibidir.

27- (Süleyman, Hüdhüd'e) "Doğru mu söylüyorsun, yoksa yalancılardan mısın bakacağız." dedi.

28- Şu mektubumu al onlara ver. Sonra onlardan uzaklaş ve bak neye karar verecekler.

29- (Sebe kraliçesi): "Ey ileri gelenler, bana değerli bir mektup verildi."

30- O (mektup) Süleyman'dan (gelmiş)tir. Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla (başlamaktadır).

31- "Bana karşı büyüklük taslamayın ve Müslüman olarak bana gelin" (demektedir).

32- "Ey ileri gelenler bu işimde bana görüş bildirin. Siz olmadan ben hiç bir işi kesip atmam" dedi.

33- (İleri gelenler): "Biz kuvvet sahibi, güçlü savaşçılara sahip kişileriz. Emir sana aittir. Neyi emredeceğine sen bak" dediler.

34- (Sebe kraliçesi): "Şüphesiz krallar bir ülkeye girdiğinde orayı bozguna uğratırlar, aziz olanları zelil ederler." Bunlar da böyle yaparlar dedi.

35- "Ben de onlara hediye ile elçi göndereceğim. Bakayım elçiler ne ile dönecekler."

36- (Elçiler, hediye ile) Süleyman'a geldiğinde (Süleyman) dedi: "Siz, bana malla yardım mı ediyorsunuz? Allah'ın bana verdiği size verdiğinden daha hayırlıdır. Hediyenizle ancak siz sevinirsiniz."

37- "Onlara geri dön!!. Biz onların karşı koyamayacağı ordularla onlara geleceğiz ve onları zillet içinde alçalmış olarak (yurtlarından) çıkaracağız."

38- (Süleyman) dedi ki: "Ey ileri gelenler, onlar Müslüman olarak gelmeden, kraliçenin koltuğunu bana hanginiz getirir?"

39- Cinlerden bir ifrit: "Sen makamından kalkmadan onu sana ben getiririm. Buna benim gücüm yeter ve ben güvenilen biriyim" dedi.

40- Yanında kitaptan bir ilim olan dedi ki: "Sen gözünü açıp kapamadan onu sana getiririm." Onu, yanında durur görünce, (Süleyman) dedi: "Bu Rabbimin bana bir lütfudur. Şükür mü edeceğim yoksa nankörlük mü yapacağım? Beni denemek içindir. Kim şükrederse kendine şükretmiş olur. Kim nankörlük ederse şüphesiz benim Rabbim bağışlayıcıdır, rahmet edicidir."

41- "Koltuğunu tanınmaz hale getirin, bakalım tanıyacak mı yoksa tanımayanlardan mı olacak?”

42- Kraliçe gelince; "Koltuğun böyle mi idi?" denildi. O da: "Sanki o, ondan önce bize ilim verildi ve biz Müslüman olduk" (dedi.)

43- Allah'tan başka taptıkları, kraliçeyi engellemişti. Çünkü o kâfir bir toplumdan idi.

44- Ona "Gir saraya" denildi. Kraliçe onu görünce derin su sandı ve paçaları sıvadı. (Süleyman): "Bu billurdan yapılmış şeffaf bir köşktür" dedi. Kraliçe: "Rabbim, ben kendime zulmettim, Süleyman'la beraber alemlerin Rabbi olan Allah'a teslim oldum" dedi.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/neml-suresi-24-44-tefsiri

ŞUARA SÛRESİ 68-104 N047 M026

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

68- Şüphesiz Rabbin Aziz'dir, Rahîm'dir.

69- Onlara İbrahim'in haberini oku.

70- Hani babasına ve kavmine: "Neye tapıyorsunuz?" demişti.

71- (Onlar da) "Biz, bir kısım putlara tapınırız ve onlar için ibadete devam edeceğiz" demişlerdi.

72- (İbrahim) dedi ki: "Dua ettiğinizde sizi duyarlar mı?"

73- "Size fayda veya zarar verebilirler mi?"

74- Dediler ki: "Biz, babalarımızı böyle yaparken bulduk."

75- (İbrahim) dedi ki: "Neye taptığınızı gördünüz mü?”.

76- "Siz ve geçmiş babalarınız (neye taptığınızı gördünüz mü?)”

77- Onlar (putlar) benim düşmanımdır. Ancak alemlerin Rabbi (dostumdur).

78- Beni yaratan ve yol gösteren O’dur.

79- Beni yediren ve içiren O’dur.

80- Hastalandığım zaman şifa veren O’dur.

81- Beni öldürecek olan, sonra diriltecek olan O’dur.

82- Kıyamet gününde hatamı afvetmesini ümit ettiğim O’dur.

83- Rabbim, bana hüküm (yönetme, ilim ve hikmet) ver ve beni salihler arasına kat.

84- Sonra gelenler arasında bana doğruluk dili kıl. (Geride kalanlara hoş bir sada bırakayım.)

85- Beni, naim cennetinin varislerinden kıl.

86- Babamı da afvet. Çünkü o sapıtanlardan oldu.

87- Diriltilecekleri günde beni mahcup etme.

88- O gün mal ve evlat fayda vermez.

89- Ancak, Allah'a selim / temiz bir kalple gelenler müstesna. (Onlar kurtulacak.)

90- Mûttakilere cennet yaklaştırıldı.

91- Azgınlara Cehennem gösterilir.

92- (Kâfirlere) denir: "Taptıklarınız nerede?"

93- Allah'tan başka (taptıklarınız nerede) size yardım edebilir mi ? Yoksa kendilerine yardım edebiliyorlar mı?

94- Onlar ve azgınlar yüzüstü oraya (Cehenneme) atılırlar.

95-İblisin askerlerinin hepsi (cehenneme atılırlar).

96- Orada birbirleriyle çekişirken şöyle derler;

97- "Allah'a yemin olsun ki, biz apaçık bir sapıklığın içindeymişiz."

98- "Çünkü sizi (putları) alemlerin Rabbiyle bir tutmuştuk."

99- "Bizi ancak suçlular sapıttı."

100- "Bize bir şefaatçi de yok."

101- "Sıcacık bir dost da yok."

102- "Keşke (dünyaya) bir daha dönsek de mü'minlerden olsak."

103- Şüphesiz bunda ibret vardır, ama birçoğu iman etmez.

104- Şüphesiz Rabbin Aziz'dir, Rahîm'dir.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/suara-suresi-68-104-tefsiri

ŞUARA SÛRESİ 141-191 N047 M026

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

141- Semûd (kavmi) de Peygamberleri yalanladılar.

142- Hani kardeşleri Salih onlara demişti: "Sakınmaz mısınız?"

143- "Ben, size gönderilen, güvenilen bir elçiyim."

144- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

145- "Bunun için sizden hiç bir ücret istemem. Benim ücretim alemlerin Rabbine aittir."

146- "Burada (yurtlarınızda) güven içinde bırakılır mısınız?"

147- "Bahçeler ve pınarlar içinde."

148- "Ekinler ve dalları sarkmış hurmalar arasında."

149- "Dağlardan ustaca yonttuğunuz evlerde (bırakılacağınızı mı sandınız?)"

150- "Öyleyse Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

151- "Müsriflerin emrine itaat etmeyin."

152- "Onlar yeryüzünde bozgunculuk yaparlar, düzeltmezler."

153- (Kâfirler) Dediler ki: "Sen büyülenmişsin."

154- "Sen de bizim gibi bir insansın. Eğer doğru söyleyenlerden isen bize bir mucize getir."

155- (Salih) Dedi ki: "İşte bu bir devedir. Su içme (hakkı) onundur. Belirli bir gün de sizindir."

156- "Ona kötülükle dokunmayın. Yoksa büyük günün azabı sizi yakalayıverir."

157- Derken onu boğazladılar ve hemen pişman oldular.

158- Azap onları alıverdi. Şüphesiz bunda ibret vardır, ama birçoğu iman etmez.

159- Şüphesiz senin Rabbin Aziz'dir, Rahîm'dir.

160- Lût kavmi, Peygamberleri yalanladı.

161- Hani kardeşleri Lût, onlara demişti ki: "Sakınmaz mısınız?"

162- "Ben, size gönderilen, güvenilen bir elçiyim."

163- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

164- "Bunun için sizden hiçbir ücret istemem. Benim ücretim, âlemlerin Rabbine aittir."

165- "Âlemlerden (insanlardan kadınları bırakıp) erkeklere mi gidersiniz?"

166- "Rabbinizin sizler için yarattığı eşlerinizi bırakırsınız. Hayır, siz haddi aşmış bir kavimsiniz."

167- Dediler ki: "Ey Lût, eğer (Peygamberliğine) son vermezsen muhakkak sürülenlerden olacaksın."

168- (Lût): "Ben sizin bu yaptığınıza kızanlardanım" dedi.

169- "Rabbim, beni ve ehlimi bunların yaptıklarından kurtar."

170- Biz, onu ve ehlini topluca kurtardık.

171- Ancak geride kalanlar arasındaki bir kocakarı müstesna.

172- Sonra diğerlerini helâk ettik.

173- Üzerlerine (azap) yağmuru yağdırdık. Uyarıldığı halde (uyanmayanların azap) yağmuru ne kötü.

174- Şüphesiz bunda ibret vardır, ama bir çoğu iman etmez.

175- Şüphesiz Rabbin Aziz'dir, Rahîm'dir.

176- Eyke halkı peygamberlerini yalanladı.

177- Hani Şuayb demişti: "Sakınmaz mısınız?"

178- "Ben size gönderilen, güvenilir bir elçiyim."

179- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

180- "Bunun için sizden ücret istemem. Benim ücretim âlemlerin Rabbine aittir.

181- "Ölçüyü tam yapın, eksiltenlerden olmayın."

182- "Doğru teraziyle tartın."

183- "İnsanların hiç bir şeyinden eksiltmeyin ve yeryüzünde bozgunculuk yapmaya çalışmayın."

184- "Sizi ve önceki nesilleri yaratandan sakının."

185- Dediler ki: "Sen büyülenmişsin."

186- "Sen de bizim gibi bir insansın ve biz seni yalancılardan zannediyoruz."

187- "Eğer doğru söylüyorsan üzerimize gökyüzünden parça parça azap yağdır."

188- (Şuayb) dedi: "Rabbim yaptıklarınızı çok iyi bilmektedir."

189- Onlar (Eyke halkı), Onu (Şuayb'ı) yalanladılar da, gölgeli günün azabı onları yakalayıverdi. Şüphesiz o büyük bir günün azabı idi.

190- Şüphesiz bunda ibret vardır, ama birçoğu iman etmez.

191- Şüphesiz Rabbin, Aziz'dir, Rahîm'dir.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/suara-suresi-141-191-tefsiri

TÂHÂ SÛRESİ 115-135 N045 M020

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

115- Daha önce biz Adem'e (şu ağaçtan yeme diye) emrettik de, o unuttu. Biz onda bir azim bulmadık.

116- Hani biz meleklere: "Adem'e secde edin" demiştik. Hepsi secde etmişti de yalnız iblis kaçınmıştı.

117- Biz de dedik ki: “İşte bu (iblis) senin ve eşinin düşmanıdır. Sakın ikinizi Cennetten çıkarmasın, sonra sıkıntıya düşersiniz."

118- “Orada (Cennette) acıkmayacaksın, çıplak kalmayacaksın."

119- "Orada susamayacaksın, kuşluk güneşi ile yanmayacaksın."

120- Şeytan ona vesvese verdi ve şöyle dedi: Ey Adem, sana sonsuzluk ağacını ve eskimeyen bir mülkü göstereyim mi?"

121- İkisi (Adem ile Havva) ondan (yasak ağaçdan) yediler ve hemen onlara utanılacak yerleri göründü. Üstlerine Cennet yaprağından örtmeye başladılar. Adem, Rabbine karşı geldi ve yolunu şaşırdı.

122- Sonra Rabbi onu (Peygamber olarak) seçti, tevbesini kabul etti ve doğru yolu gösterdi.

123- "İkiniz oradan (Cennetten) birlikte inin. Siz, (insanla-şeytan) birbirinize düşmansınız. Size benden bir hidâyet geldiğinde kim benim hidâyetime uyarsa sapıtmaz ve sıkıntıya düşmez."

124- "Kim benim zikrimden (Kur’ân'ımdan) yüz çevirirse onun için geçim darlığı vardır. Onu kıyamet günü kör olarak haşr ederiz.”

125- "Rabbim, beni niçin kör olarak haşrettin, halbuki ben görüyordum" dedi.

126- (Allah) buyurur: "İşte böyle. Ayetlerimiz sana geldi ve sen onları unuttun. Bu gün de sen öylece unutulursun."

127- İşte biz (kendini) israf eden ve Rabbinin âyetlerine iman etmeyenleri böyle cezalandırırız. Ahiret azabı daha şiddetli ve süreklidir.

128- Onlardan önce nice nesilleri helâk ettik. Onların yurdunda dolaşıyorlar. (Bu helâk olanların hali) onlara bir yol göstermedi mi? Şüphesiz bunda akıl sahipleri için ibretler vardır.

129- Eğer Rabbin tarafından geçmiş bir söz (bu ümmetin azabının âhirete bırakıldığı sözü) ve belirlenmiş bir sûre olmasaydı elbette (geçmiş ümmetlerin başına gelen azabı bunlar için de) lazım olurdu.

130- Söylediklerine sabret. Güneşin doğuşundan ve batışından önce Rabbini hamd ile tesbih et. Gece vakitlerinin bir kısmında ve gündüzün taraflarında tesbih et. Umulur ki rızaya nail olursun.

131- Onlardan bir kısmına, denemek için verdiğimiz, dünya hayatının süsüne ve metâına iki gözünü dikme. Rabbinin rızkı daha hayırlı ve süreklidir.

132- Ailene namazı emret, sen de ona sabret. Biz senden rızk istemiyoruz. Biz, sana rızk veriyoruz. Sonuç takva (sahipleri) nindir.

133- Dediler ki: "Keşke bize Rabbinden bir âyet (mu'cize) getireydi." Onlara daha önceki sahifelerdeki delil (mu'cize) gelmedi mi?"

134- Biz onları bundan (Kur’ân inmeden) önce bir azap ile helâk etseydik: "Bize bir elçi göndersen de biz alçalmadan ve rezil olmadan âyetlerine uysaydık" derler.

135- De ki: "Herkes (sonucu) bekliyor. Siz de bekleyin. Kim dosdoğru yoldadır, kim hidâyet üzeredir, yakında bileceksiniz.”

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/taha-suresi-115-135-tefsiri

ŞUARA SÛRESİ 192-227 N047 M026

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

192- Şüphesiz O (Kur’ân), alemlerin Rabbinin indirdiğidir.

193- Onu güvenilen Ruh (Cebrail) indirdi.

194- Uyarıcılardan olman için senin kalbine (indirdi).

195- Apaçık arapça bir dille (indirdi).

196- Şüphesiz o (Kur’ân'ın özü ve indirileceği) evvelkilerin kitaplarında vardır.

197- İsrail oğulları alimlerinin onu (Kur’ân'ın vahiy olduğunu) bilmeleri onlar için bir delil olmadı mı?

198- Eğer biz onu (Kur’ân’ı) arap olmayan birine indirseydik.

199- Ve o da, Kur’ân’ı onlara okusaydı (anlamadıkları için) ona iman etmezlerdi.

200- Böylece (anlaşılır bir dille indirmekle) biz suçluların kalplerine onu (Kur’ân’ı) soktuk.

201- Onlar acıklı azabı görünceye kadar iman etmezler.

202- O (azap) onlara ansızın, onlar farkında olmadan geliverecek.

203- "Acaba bize mühlet verilir mi?" diyecekler.

204- Azabımızı acele mi istiyorlar?

205- Gördün mü? Biz onları senelerce nimetlerle yaşatsak,

206- Sonra onlara va'd olunan (azap) gelse,

207- O nimetler içinde yaşatılmaları onlara fayda vermez.

208- Biz uyarıcı göndermeden, hiç bir şehri helâk etmedik.

209- (Bu bir) öğüttür. Biz, zulmedici olmadık.

210- Onu şeytanlar indirmedi.

211- Onu indirmek onlara yaraşmazdı, güçleri de yetmez.

212- Çünkü onlar (gökyüzünü) dinlemekten uzaklaştırılmışlardır.

213- Allah ile beraber başka ilaha dua etme, yoksa azap edilenlerden olursun.

214- En yakın akrabalarını uyar.

215- Mü'minlerden sana uyanlara kanat ger.

216- Eğer sana isyan ederlerse: "Ben sizin yaptıklarınızdan uzağım" de.

217- Aziz ve Rahîm olan Allah'a tevekkül et.

218- O ki seni (kıyama) kalktığında görür.

219- Secde edenler arasındaki hareketini (görür).

220- Şüphesiz O işiten ve bilendir.

221- Şeytanların kime ineceğini size haber vereyim mi?

222- Onlar her iftiracı, günahkar üzerine iner.

223- (İftiracı şeytanlara) kulak verirler ve onların çoğu yalancıdır.

224- Şairlere de azgınlar uyar.

225- Görmedin mi? onlar, her vadide şaşkın dolaşırlar.

226- Onlar, yapmadıklarını söylerler.

227- Ancak iman eden, ameli salih işleyen, Allah'ı çokca zikreden ve kendilerine zulmedildikten sonra galip gelmeye çalışanlar müstesna. Zulmedenler de, yakında nasıl bir devrimle devrileceklerini bilecekler.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/suara-suresi-192-227-tefsiri

ŞUARA SÛRESİ 105-140 N047 M026

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

105- Nuh'un kavmi Peygamberleri yalanladı.

106- Hani kardeşleri Nuh onlara demişti: "(Allah'tan) sakınmaz mısınız?"

107- "Ben, size gönderilen, güvenilen bir elçiyim."

108- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

109- "Bunun için sizden hiç bir ücret istemem. Benim ücretim alemlerin Rabbine aittir."

110- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

111- (Kâfirler): "Sana (toplumda) en aşağı tabaka uyarken, sana iman mı edeceğiz?" dediler.

112- (Nuh) dedi ki: "Onların ne yaptığı hakkında benim bilgim yoktur."

113- "Onların hesabı ancak Rabbime aittir. Keşke (bunu) anlasaydınız."

114- "Ben, mü'minleri (aşağı tabakadan diye) yanımdan kovamam."

115- "Ben, ancak apaçık bir uyarıcıyım."

116- Dediler ki: "Ey Nuh, eğer (Peygamberliğine) son vermezsen taşlananlardan olacaksın."

117- (Nuh) Dedi ki: "Rabbim, kavmim beni yalanladı."

118- "Benimle onların arasını aç (hükmünü ver). Beni ve benimle beraber olan mü'minleri kurtar."

119- Biz de onu ve onunla beraber olanları dopdolu gemide kurtardık.

120- Sonra geride kalanları suda boğduk.

121- Şüphesiz bunda ibret vardır, ama bir çoğu iman etmez.

122- Şüphesiz Rabbin, Aziz'dir, Rahîm'dir.

123- Ad (kavmi), peygamberleri yalanladı.

124- Hani kardeşleri Hud onlara demişti: "Sakınmaz mısınız?"

125- "Ben, size gönderilen, güvenilen bir elçiyim."

126- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

127- "Bunun için sizden hiçbir ücret istemem. Benim ücretim alemlerin Rabbine aittir.

128- "Her tepeye bir işaret (köşk, tapınak, eğlence yeri) yapmakla mı boşa vakit geçireceksiniz?"

129- "Sonsuza dek kalmak için mi köşkler yapıyorsunuz?"

130- "Tutup yakaladığınız zaman zorbaca yakalarsınız."

131- "Allah'tan sakının ve bana itaat edin."

132- "Bildiğiniz şeylerle sizi nimetlendiren (Allah) dan sakının."

133- "Size davarlar ve oğullar (verdi)."

134- "Bahçeler ve pınarlar (verdi)."

135- "Şüphesiz ben, sizin için o büyük günün azabından korkuyorum."

136- Dediler ki: "Sen bize öğüt versen de vermesen de bizim için aynıdır."

137- "Bunlar öncekilerin (atalarımızın) ahlakıdır."

138- "Biz azab edilecek değiliz."

139- Onlar onu (Hûd'u) yalanladılar, biz de onları helâk ettik. Şüphesiz bunda ibret vardır, ama birçoğu iman etmez.

140- Şüphesiz Rabbin Aziz'dir, Rahîm'dir.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/suara-suresi-105-140-tefsiri

ŞUARA SÛRESİ 38-68 N047 M026

Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adı ile.

38- Sihirbazlar belli bir günde belirli bir vakitte toplandılar.

39- İnsanlara "Siz de toplanır mısınız?" denildi.

40- "Eğer onlar (sihirbazlar), (Musa'ya) galip gelirlerse, umulur ki biz de sihirbazlara uyarız."

41- Sihirbazlar gelince, Firavun: "Eğer biz galip gelirsek bize bir ücret var mı?" dediler.

42- (Firavun) : "Evet. Muhakkak siz o zaman yakınlarımdan olacaksınız" dedi.

43- Musa onlara: "Ne atacaksanız atın" dedi.

44- İplerini ve değneklerini attılar ve: "Firavun'un izzetine yemin olsun ki muhakkak biz galip geleceğiz" dediler.

45- Musa da asâsını attı. Bir de baktı ki onların uydurduklarını yutmaya başladı.

46- Bunun üzerine sihirbazlar secdeye kapandılar.

47- "Âlemlerin Rabbine iman ettik" dediler.

48- "Musa ve Harun'un Rabbine"

49- Firavun: "Ben size izin vermeden önce mi ona iman ettiniz? Şüphesiz o, size sihir öğreten büyüğünüzdür. (Ne yapacağımı) yakında öğreneceksiniz. Elbette ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireceğim ve hepinizi astıracağım" dedi.

50- (İman eden sihirbazlar) dediler ki: "Zararı yok. Biz, Rabbimize döneceğiz."

51- "İlk iman edenler olduğumuz için Rabbimizin bizim hatalarımızı afvedeceğini umarız.

52- Musa'ya: "Kullarımı gece yola çıkar, çünkü siz izleneceksiniz" diye vahy ettik.”

53- Firavun, şehirlere toplayıcılar gönderdi.

54- (Firavun dedi) "Şüphesiz bunlar (Allah'ın kulları) parçalanmış azıcık bir topluluktur."

55- "Şüphesiz onlar (Allah'ın kulları) bizi kızdırdı" (diyordu).

56- "Biz, hepimiz (Allah'ın kullarına karşı) hazırlıklıyız."

57- Biz de onları (Firavun ve kavmini) bahçelerinden, pınarlarından çıkardık.

58- Hazinelerden ve değerli makamlardan (çıkardık).

59- İşte böylece Beni İsraili (Firavun’un) mülküne varis kıldık.

60- (Firavun ve adamları) güneş doğarken peşlerine düştüler.

61- İki topluluk birbirini görünce, Musa'nın arkadaşları: "Biz yakalandık" dediler.

62- (Musa): "Asla! Şüphesiz Rabbim benimledir. O bana yol gösterecektir."

63- Musa'ya: "Asanı denize vur" diye vahy ettik. (Vurunca) hemen yarıldı ve her iki tarafı büyük bir dağ gibi oldu.

64- Orada arkadan gelenleri (Firavun ve adamlarını denize) yaklaştırdık.

65- Musa ve beraberindekilerin hepsini kurtardık.

66-Sonra arkadan gelenleri batırdık.

67- Şüphesiz bunda da ibret vardır, ama birçoğu iman etmez.

68- Şüphesiz Rabbin Aziz'dir, Rahîm'dir.

https://soundcloud.com/kuranikerimtefsiri/suara-suresi-38-68-tefsiri