Ang kwentong ito ay naganap sa Camarines Norte, kung saan lumaki si Servo sa gitna ng mga alitan at amoy ng palikuran dahil sa dikit-dikit na tahanan ng mga kapitbahay. Dahil sa kahirapan, napilitan si Servo na mangibang-bayan sa Maynila upang maghanapbuhay at makatulong sa kanyang pamilya, na sinuportahan naman ng kanyang mga magulang.

Ang kuwentong ito ay patungkol sa isang bata na nagngangalang Gimo noong 1970 sa isang kabayanan. Dahil sa lumaking masunurin at pinalaki ng nagtitinda ng baboy na lolo at ina, naging maganda ang kanyang buhay at marami siyang kaibigan. Gayunpaman, nagbago ang takbo ng kanyang buhay nang magsimula siyang umabuso sa kapangyarihan at lumabag sa respeto dahil sa takot ng mga tao sa kanya, na kalaunan ay nagdala ng trahedya sa kanyang pamilya at sa mga taong malapit sa kanya matapos silang magkasakit at bawian ng buhay dahil sa hindi agad pagpapagamot.

Nang patayin ng isang dambuhalang baboy ramo ang kanyang ama, binalot ng matinding poot ang puso ng binatang si Jude. Kasama ang batikang mangangaso na si Mang Enzo, pinasok nila ang masukal na gubat ng Isabela upang tugisin ang mabangis na halimaw. Ngunit sa gitna ng madugong pangangaso, isang pumalyang sandata ang maglalagay kay Jude sa bingit ng kamatayan

"Akala ng ulilang si Ernesto ay nahanap na niya ang kanyang 'happy ending' sa piling ng napakabait na si Dara. Para pormal na hingin ang kamay ng dalaga, pumayag siyang magdala ng mga hayop sa pamilya nito gabi-gabi bilang alay. Ngunit isang maagang pagbisita sa Romblon ang magbubunyag ng isang nakakakilabot na lihim—ang pamilyang gusto niyang kabilangan ay isa palang angkan ng mga aswang, at siya ang nakatakdang gawing hapunan.

Ang kuwentong ito ay isang madamdamin at natatanging salaysay ng wagas na pagkakaibigan nina Nathan at Argel na nagsimula noong sila ay mga bata pa lamang noong 1985. Sa kabila ng pagkakaiba ng kanilang antas sa buhay at ng madilim na lihim ni Argel na siya ay nagmula sa lahi ng mga aswang, nanatili ang kanilang katapatan at pagtitiwala sa isa't isa hanggang sa pagtanda. Ipinapakita rito ang sakripisyo, pag-unawa, at ang pambihirang uri ng pagmamahal ng isang kaibigan na handang tumanggap sa kabila ng takot at katotohanan. Isang patunay ito na ang tunay na pagkakaibigan ay walang pinipiling estado o sikreto, at mananatiling buhay maging hanggang sa kamatayan.

Ang kwento ay umiikot kay Buknoy, isang bata na pinalaki at tinuruan ng kanyang lolo na si Isidro ng mahiwagang sining ng paggagamot gamit ang mga dasal at katutubong pamamaraan. Bagamat madalas ay hindi niya agad lubusang maunawaan ang mga malalim na aral at pangaral ng kanyang lolo tungkol sa pagtulong sa kapwa nang walang hinihinging bayad, ipinagpatuloy pa rin ni Buknoy ang pagsasanay hanggang sa pumanaw si Isidro. Sa paglipas ng panahon, ginamit ni Buknoy ang kanyang mga natutunan upang ipagpatuloy ang responsibilidad ng pagpapagaling ng mga may sakit, kung saan nakasalamuha niya ang iba't ibang klase ng tao—kabilang ang isang misteryosong lalaki na nagngangalang Pasyo—na sumubok sa kanyang pasensya at kakayahan. Sa huli, sa pamamagitan ng mga aral at proteksyon na iniwan ng kanyang lolo, ganap na nahubog ang kakayahan ni Buknoy at matagumpay niyang naipagpatuloy ang marangal na landas ng pagiging manggagamot na may dalisay na pagmamahal sa Diyos at sa kapwa.

Ang kuwentong ito ay umiikot sa karanasan ni Arman habang naninirahan sa Ilocos kasama ang kanyang pamilya, kung saan natutunan niya ang kahalagahan ng paggalang sa kalikasan at sa mga espiritung nagmamay-ari ng mga puno. Sa pamamagitan ng isang hindi inaasahang pangyayari kung saklolohan ang isang matanda na inabot ng karamdaman malapit sa puno ng anahaw, napagtanto ni Arman na hindi dapat basta-basta pinuputol ang mga ito dahil may mga nilalang na naninirahan doon. Ang karanasang ito ay nagdala sa kanya ng mahalagang aral na dapat nating igalang ang bawat elemento ng ating mundo upang maiwasan ang anumang kapahamakan.

Tungkol naman ito sa isang mag-ina na lumipat ng tirahan sa isang masukal na bundok sa Masbate upang mamuhay nang payapa. Si Bunoy, na anim na taong gulang pa lamang, ay madalas mamitas ng niyog at mag-isa sa bundok habang nagtatrabaho ang kanyang inang si Tasha. Isang araw, nagpasya ang mag-ina na umuwi na sa bayan dahil sa mga kakaiba at nakakatakot na pangyayaring naranasan nila sa bundok, tulad ng pag-iiba ng hitsura at kulay ng mga halaman at hayop doon, pati na rin ang pagkawala ng mga residente.

Tungkol ito sa isang guwardiya sa punerarya na nakaranas ng sunud-sunod na kababalaghan matapos mamatay ang kanyang lolo. Habang nagbabantay ng mga patay gabi-gabi, napansin niya ang isang misteryosong matandang babae na paulit-ulit na nagpapakita sa iba't ibang bangkay na nawawala ang laman-loob. Bandang huli, nalaman at naranasan mismo ni Eddie ang katatakutan nang siya rin ay malagay sa panganib at halos madamay sa trahedya sa loob ng punerarya.

Ang ina ni Tupe ay palaging nagsisimba, may malalim na pananampalataya sa Diyos, at madalas nananalangin sa loob ng kanilang maliit na silid-dasalan. Bagamat iginagalang sila ng mga kapitbahay, may iba ring may magkakaibang pananaw, tulad ng katabing kabahayan ni "Mang Sapino" na pinaniniwalaang may mga itinatagong mahiwagang kagamitan. Sa kabila nito, pinili pa rin ng pamilya ni Tupe na mamuhay nang mapayapa at panatilihin ang kanilang matibay na pananampalataya sa gitna ng pagkakaiba-iba sa komunidad.