
Sign up to save your podcasts
Or


La ilustración es de @ange_cano y la hizo para representar la pornovenganza en una nota para elle.mx
En la cápsula de hoy estamos hablando de la Ley Olimpia, y de por qué son tan importantes estos pasos.
También de por qué deben seguir.
Nos oímos.
💜💪🏽
¿Te imaginas no tener que pagar nunca más por estos productos?
En Escocia, se aprobó una ley para garantizarlo en el 2020, ¿ni tan mal, no?
¡Escucha la cápsula completa!
💜💪🏽
Kamala Harris, la primera mujer vicepresidenta de los Estados Unidos de América, en su discursó de inauguración recordó las palabras de su madre:
“Kamala, tú puedes ser la primera en hacer muchas cosas, pero asegúrate de que no seas la última”
¿Quieres saber en qué más ha sido primera? Pues dale al play amiga.
💜💪🏽
El año pasado lo despedimos con la noticia de que Chile tendrá la primera constitución del mundo igualitaria, creada por hombres y mujeres a partes iguales, ¿quieres sabes más? Dale play a esta cápsula.
💜💪🏽
El 2020 no fue tan malo, al menos no para las mujeres, de hecho tenemos tan buenas noticias como esta, en la imagen se ven algunos de los instrumentos que se utilizan para la ablación.
Si quieres saber más, ya sabes lo que tienes que hacer.
💜💪🏽
Sé que este poema de Rosalía no está en castellano, pero creo que podréis entenderlo.
“Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequenos;
adios, vista dos meus ollos:
non sei cando nos veremos.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figueiriñas que prantei,
prados, ríos, arboredas,
pinares que move o vento,
paxariños piadores,
casiña do meu contento,
muíño dos castañares,
noites craras de luar,
campaniñas trimbadoras
da igrexiña do lugar,
amoriñas das silveiras
que eu lle daba ó meu amor,
camiñiños antre o millo,
¡adios, para sempre adios!
¡Adios groria! ¡Adios contento!
¡Deixo a casa onde nacín,
deixo a aldea que conozo
por un mundo que non vin!
Deixo amigos por estraños,
deixo a veiga polo mar,
deixo, en fin, canto ben quero...
¡Quen pudera non deixar!...
Mais son probe e, ¡mal pecado!,
a miña terra n'é miña,
que hastra lle dan de prestado
a beira por que camiña
ó que naceu desdichado.
Téñovos, pois, que deixar,
hortiña que tanto amei,
fogueiriña do meu lar,
arboriños que prantei,
fontiña do cabañar.
Adios, adios, que me vou,
herbiñas do camposanto,
donde meu pai se enterrou,
herbiñas que biquei tanto,
terriña que nos criou.
Adios Virxe da Asunción,
branca como un serafín;
lévovos no corazón:
Pedídelle a Dios por min,
miña Virxe da Asunción.
Xa se oien lonxe, moi lonxe,
as campanas do Pomar;
para min, ¡ai!, coitadiño,
nunca máis han de tocar.
Xa se oien lonxe, máis lonxe
Cada balada é un dolor;
voume soio, sin arrimo...
Miña terra, ¡adios!, ¡adios!
¡Adios tamén, queridiña!...
¡Adios por sempre quizais!...
Dígoche este adios chorando
desde a beiriña do mar.
Non me olvides, queridiña,
si morro de soidás...
tantas légoas mar adentro...
¡Miña casiña!, ¡meu lar!”
💜💪🏽
“Es un buen libro aquel que se abre con expectación y se cierra con provecho”
💜💪🏽
“Como desde la infancia se les enseña que la belleza es el cetro de la mujer, la mente se adapta al cuerpo y, vagando por su jaula dorada, sólo busca adorar su prisión".
💜💪🏽
“Todas las mujeres conciben ideas,
Pero no todas conciben hijos”
💜💪🏽
Hoy se publicó la primera de estas cinco cápsulas en las que hablo de mujeres escritoras, y he decidido que lo que irá debajo de su foto, sean sus frases, así que ahí la que más me gusta:
“No hay barrera, cerradura ni cerrojo, que le puedas imponer a la libertad de mi mente”
Espero que lo disfrutes.
💜💪🏽
From the publisher's feed