ამანათი

Მთვარევ, მთვარევ, როგორ ხარ? ვერაფერს გატყობ.

ცოდნა მომეც, ვერ ვსუნთქავ აქაურ ჰაერს.

ბორცვზე ამომიყვანა საკმევლის სურნელმა,

რისი სუნი დგას?! ან ვისი აჩრდილები მეძახიან?!

შენი შემყურე კაცის ბედი რა სანატრელია - სული აქვს დამძიმებული.

ცხოვრების შეცნობის გზაზე მყარად დგას - ტყუილების მთიბავი.

ბევრ სიმართლეს უყრის თავს, არა ცხრება.

ამას ასწავლის აქ ცხოვრება, ასე თვლის:

Რაც უფრო მეტს ლოცულობს კაცი,

მით უფრო ტკბილად სძინავთ ყოველ ღამით,

მის საიმედოს და მისი იმედის მქონეს ყველას -

ყველა თავის წილ ღმერთს პოულობსო.

Მთვარევ, მთვარევ, ღვთის გულისთვის გამოჩნდი,

გამინათე გონება, ვერ ვსუნთქავ აქაურ ჰაერს.

ბორცვზე ამომიყვანა საკმევლის სურნელმა,

რისი სუნი დგას?! ან ვისი აჩრდილები მეძახიან?!

შესავლის გარეშე ისმის გაურკვეველი სიმღერა,

ქვები ზანზარებენ, ტოტები ხმაურობენ, ქარები ყმუიან.

ბევრ სიმართლეს უყრიან თავს, არ დრკებიან.

ამას ასწავლიან აქ მცხოვრებთ, ასე თვლიან:

არ მოეშვათ ქვეყნად ნატვრას,

ყველა საქმეს ჯერ ლოცვა უნდა,

წერა გვიან და ნელა - გრძელი ნაბიჯებით ივლის.

კარგს ჩაიდენთ, ნოყიერი სვე-ბედით აივსება თქვენი სახლი.

ცუდს ჩაიდენთ, ბედგამწყრალნი, მცდარი გზებით მჩატედ ივლით.

Მთვარევ, მთვარევ, შენ რა გინდა, ვერაფერს გატყობ.

ცოდნა მომეც, ვერ ვსუნთქავ აქაურ ჰაერს.

ბორცვზე ამომიყვანა საკმევლის სურნელმა,

რისი სუნი დგას?! ან ვისი აჩრდილები მეძახიან?!

დოშდულდ, დოშდულდ იმჟი ხა̈რი, დე̄მგუ̂აშ ჯათერ,

ლა̄მო ლა̈მჴერ, დეშ ხუ̂იხუ̂ა̄̈ნტი, ამჩუ̂ი̄ ჰაჲერს.

ზუგუ̂თე ჟა̈მჰერ ალ ნატუ̄სუნუ̂დ, ხუ̂იმჴერი დეშ.

იმშა ქუ̂ინ ლჷგ ჲედ იშა ფი̄ფა̄̈ლ მეჰე̄რიე̄ლხ.

ნატლაუ̂ და̄̈რ ლი ისგუ მჷსგდი-

ქუ̂ინ ლუნგუ̂მე ხა̄რ.

ლირდე̄ ლათა̈რს გუნ მირ ხასკიბ, ა̈ჭმე ბაქა̈რს.

აშხუ̂თე ჴიდე ფიშირ მართა̈ლს, მა̄მ ხოქა̄̈ბი,

ალას ხათუ̂რი ამე̄ ლარდა, ამჟი ხაბჟა:

მა̈ი ხოშა̄მ დო იმზირ მა̄რე,

ხოშა მუჭხუ̂იდ ხეუ̂ჟეხ ჩი ლე̄თ -

მიჩა ლემკახეს ი მჷმკახეს ჩი̄ს.

მა̈გ როქუ̂ მიჩა წილს ხეთხნი ღე̄რბეთს.

დოშდულდ, დოშდულდ, ქა̄̈ხთენა̄̈ნ, მა̈დილ ჯე̄რა,

ლა̈მჴერ ლა̄მო, დეშ ხუ̂იხუ̂ა̄̈ნტი, ამჩუ̂ი̄ ჰაჲერს.

ჟა̈მჰერ ზუგუ̂თე ალ ნატუ̄სუნუ̂დ, დეშ ხუ̂იმჴერი.

იმშა ქუ̂ინ ლჷგ ჲედ იშა ფი̄ფა̄̈ლ მეჰე̄რიე̄ლხ.

უ̄ქუ̂ა-მა̄̈ქუ̂ად, სგალჷნჩჷდე ისმი ლიღრა̄̈ლ,

ბაჩა̈რ ზჷრზნიხ, ტე̄ვეხ არშხლა̈რ, ბიქუ̂ა̈რ ყუ̄ლიხ,

აშხუ̂თე ჴიდეხ ფიშირ მართა̈ლს, მა̄მ ხოქა̄̈ბიხ,

ალას ხათუ̂რიხ ამე მერდეს, ამჟი ხაბჟახ:

ნომ ათჩარუ̂ად ლიუ̂დი ამე,

ჩი გუ̂ეშს ლიმზირ ხაკუ მა̄̈ნკუ̂ჲ,

სუ̂ევ გუ̂ჲა̈ნდ ი წყჷნა̄რდ, ჯო̄დი ბა̄ჴა̈რშუ̂ იზელა̄ლნი.

ხოჩა̄მ ა̈თჩოდ, ლჷნსგლე ჟჷრა̈ლშუ̂ ქორა̈ლ ჩიგარ ჯეგუ̂შილა̄ლნიხ.

ხოლა̄მ ა̈თჩოდ, გუ̂ა̈მი ჯე̄რახ, ჰა̈ში ბა̄ჴა̈რშუ̂ ხიცუ̂დილა̄ლნიდ.

დოშდულდ, დოშდულდ სი მა̈ი ჯაკა̈ფ, ჯათერ დე̄მგუ̂აშ,

ლა̈მჴერ ლა̄მო, დეშ ხუ̂იხუ̂ა̄̈ნტი, ამჩუ̂ი̄ ჰაჲერს.

ჟა̈მჰერ ზუგუ̂თე ალ ნატუ̄სუნუ̂დ, დეშ ხუ̂იმჴერი.

იმშა ქუ̂ინ ლჷგ ჲედ იშა ფი̄ფა̄̈ლ მეჰე̄რიე̄ლხ.