Lectio continua

Wtedy Piotr w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił:  «Bracia, musiało wypełnić się słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jezusa, bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu. Za pieniądze, niegodziwie zdobyte, nabył ziemię i spadłszy głową na dół, pękł na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności. Rozniosło się to wśród wszystkich mieszkańców Jerozolimy, tak że nazwano ową rolę w ich języku Hakeldamach, to znaczy: Pole Krwi. 

Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba».

Dz 1, 1-8. Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku aż do dnia, w którym udzielił przez Ducha Świętego poleceń Apostołom, których sobie wybrał, a potem został wzięty do nieba. Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym. A podczas wspólnego posiłku kazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca:

Druga część wprowadzenia w Dzieje Apostolskie. Charakterystyczne cechy literackie i teologiczne pism Łukaszowych. Duchowy „program” Jezusa realizowany przez Apostołów. Główne wątki poruszane w księdze: obecność Ducha Świętego, świadectwo męczenników, rozprzestrzenianie się Ewangelii.

Zobacz też: Biblia w Pudełku

Pierwsza część wprowadzenia w księgę Dziejów Apostolskich. Czas, miejsce, autor, tytuł, adresat, cel i okoliczności powstania, nawiązania w pismach pierwotnego Kościoła.

Zobacz też: Biblia w Pudełku