LEEFSTYL - HOOGTEPUNTE

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n inspirerende boodskap oor waar ware geluk begin. Sy open met die stelling: "Daar is twee maniere om gelukkig te wees – verander jou situasie, of jou denke daaroor."

Sy vertel van 'n boodskap wat sy op Radio Cape Pulpit hoor: "Word deel van die oplossing, of wees deel van die probleem." By 'n konferensie word sy uitgedaag om nie met die verlede se lens na dinge te kyk nie, maar met 'n toekomslens – om aktief te werk aan die huidige situasie deur 'n prentjie te kry van hoe dit kan lyk.

Sy word opgewonde om haar kinders deel van die oplossing te maak, eerder as om blind te staar en te kommer oor hulle toekoms. Sy haal die woorde van 'n lied aan: "As dit swaar gaan, my kind, help iemand anders, en dan sal jy beter voel." – 'n praktiese raad wat wys dat geluk gevind word deur uit te reik na ander.

Sy noem dat Jesus die voorbeeld gestel het deur te beweeg waar die Fariseërs eerder weggebly het, en dat ons 'n verantwoordelikheid het om om te gee en ons denke te verander – om meer soos Jesus te dink, Sy toekomslens in te sit, en 'n blommeveld in die plek van die distels te sien.

Sy sluit af met Romeine 12:2: "Laat God julle verander deur julle denke te vernuwe... dan sal julle kan onderskei wat vir Hom goed en aanneemlik is." – Dit is waar geluk begin.

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n hartroerende besinning oor ouerskap, geïnspireer deur die verhaal van Koning David en sy seun Absalon (2 Samuel 18). David roep uit: "My seun, my seun, ek wens ek kon in jou plek sterf!" – 'n uitroep wat diep pyn en liefde openbaar, selfs te midde van verraad.

Sy verbind dit met haar eie ervaring as ma en ouma: "Hoe huil ons hart oor ons kinders as dit swaar gaan." Sy beskryf hoe sy saam met haar kleindogters bid en worstel met die Here, en dan die sonsondergang sien – 'n prentjie van oranje kleure en 'n goue bal, met haar kinders op die rotse wat saam die wonder aanskou.

Sy besef: "Die mooi van die lewe word nie bepaal deur hoeveel jare jy leef nie, maar of jy die goue oomblikke kon raaksien." Ons kan vir ons kinders bid, 'n voorbeeld stel, hande vat en saam stap – maar op 'n dag moet hulle self kies of hulle vroeg wil opstaan of laat wil gaan slaap. Soms verberg wolke die son, maar dan kan hulle teleurgesteld wegstap, of die pienk lig en oranje strepe rondom raaksien.

Die boodskap is 'n oproep om in hierdie jaar en hierdie dag die mooi oomblikke te soek en te vind – die goue oomblikke wat ons met ons kinders kan deel, soos 'n sonsopkoms of 'n sonsondergang. "Daar is 'n rustigheid wat aanbreek as die son sak, net soos haar beloftes wat wag met elke sonsopkoms."

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n diepgaande besinning oor die vraag uit Psalm 8: "Wat is die mens dat U aan hom dink?" – 'n vraag wat sy deur verskeie alledaagse oomblikke verken.

Sy begin met die kaptein van die Nieu-Seelandse rugby-span wat op sy verjaarsdag 'n groot wedstryd verloor, maar by sy hotelkamer 'n verjaarsdagkaartjie van sy dogters kry – "Net nog 'n rugbywedstryd. Altyd 'n pappa." Sy sien dan 'n pa met sy dogter wat 'n lang gipsbeen het, en later 'n spontane drukkie van dankbaarheid by 'n taxi-staanplek. In die intensiewe eenheid sien sy die skerp kontras tussen die nietigheid van die mens en die wonder van tegnologie – waar lewe en dood met 'n dun draad geskei word.

Sy besef: "In alles van die lewe is daar 'n groter prentjie en 'n kleiner prentjie. Dis dikwels in die swaar krisisse wat ons die klein dele waardeer." Soms maak ons die ontdekking dat die klein dinge eintlik die groot dinge is – om 'n pa te wees, om jou kind te kan oplaai, om jou ma uit die intensiewe eenheid te sien loop.

Sy sluit af met die oproep om met God se oë na mense te kyk – sag en deernisvol. David het die kleiner prentjie en die groter prentjie raakgesien, en daarom kon hy uitroep: "Here, ons Here, hoe wonderbaar is U naam oor die hele aarde!"

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n bemoedigende boodskap oor die krag van stories van hoop – verhale wat ons laat volhou en wat ons herinner aan die goeie te midde van 'n gebroke wêreld.

Sy begin met die verhaal van 'n voormalige bende-lid wat in die tronk sy hart aan die Here gegee het – die enigste man onder 400 wat daardie dag opgestaan het. Na sy vrylating het hy werk gekry, getrou, kinders gekry, en doen nou opvoedingswerk in sy omgewing. "Goeie story. Story van hoop. Dis wat ons stand hou."

Sy kontrasteer dit met die oorvloed van slegte nuus in die koerante – bendelede wie se stories nie mooi eindig nie, hartseer en bitterheid. Daarom moet ons doelbewus die goeie soek – in dinge en in mense.

Sy vertel dan 'n persoonlike storie: twee nuwe boompies is geplant. Die eerste jaar gebeur niks; die tweede jaar kom die blare pragtig uit. Maar toe iemand een van die boompies raak trap, bars die stam. Hulle bind dit vas, gee ekstra water, en hoop vir die beste – maar die boom lyk dood. My man besluit om dit uit te trek, maar toe sien hy 'n groen blaartjie naby die grond – 'n nuwe loot het onderuit die stam geskiet. "Een nuwe boompie is só waar gebore." 'n Story van hoop.

Sy sluit af met Filippense 4:8: "Vul julle gedagtes met alles wat waar is, eerbaar, skoon, lieflik en lofwaardig is." Soek, en jy sal vind.

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n poëtiese en inspirerende boodskap oor wat oorbly wanneer die musiek vervaag – wanneer die opwinding verby is en ons net met onsself en ons hart oorgebly het.

Sy begin met 'n beskrywing van 'n winderige, grys oggend – reën is op pad, maar sy waag dit tog om saam met haar hond die bergpaadjies te stap. Tussen die wolke breek oranje-geel lig deur: "Dis mooi. Die dag is op pad. Dis lewe." Sy dink aan haar kind se tranerige aand ná 'n verloor wedstryd, en die afrigter se teleurstelling. Tussen die pienk proteas sien sy iets van 'n dieper boodskap: "Is die lewe nie meer werd as al die dinge nie?"

Sy verbind dit met die lied "Heart of Worship" : "When the music fades, all is stripped away..." – dit gaan nie net oor 'n lied nie, maar oor wat ons werklik bring. Sy haal Galasiërs 5:25 aan: "As ons deur die Gees lewe, laat ons ook in pas bly met die Gees." Om in pas te bly, beteken om saam met Hom te loop – en dit kan ons nie op ons eie regkry nie.

Sy moedig aan om te dans in die reën, om jou hart uit te speel, en om te onthou dat dit altyd oor Jesus gaan. Sy sluit af met 'n reënboog oor die see – 'n belofte dat God vir ons sorg, "even when the music fades". Die boodskap is een van hoop, volharding, en ware aanbidding – nie in die groot oomblikke nie, maar in die alledaagse, selfs wanneer die storm woed.

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n diepgaande boodskap oor waar ons Jesus in die alledaagse lewe kan vind. Sy begin met 'n poging om AI te vra hoe die wêreld sou lyk as Jesus hier was – maar AI kon net dieselfde oorlogsbeelde produseer. Toe sy vra: "Hoe sal die wêreld lyk as daar liefde was?" – toe verskyn 'n beeld van Jesus wat by 'n weeskind sit, haar vashou en troos. Johannes 3:16 in die "toon-toon" vertaling: "So lief het God die wêreld gehad..."

Sy verbind dit met haar eie ervaring by 'n twee-oceans-wedloop – die ware magie was nie die medaille aan die einde nie, maar die reis self: vreemdelinge wat aanmoedig, musiekgroepe, 'n kind wat 'n high five gee, 'n meisie met 'n plakkaat van bemoediging. Sy raak veral getref deur 'n jong man met 'n gestremdheidsembleem wat uitbundig vreugde uitdruk op die afdraandes, terwyl ander stil en ernstig gefokus is.

Sy wonder: "Mis ons nie soms die lewe terwyl ons te ernstig is nie?" Sy herinner aan Jesus wat, toe die dissipels wou weet wanneer Hy die koninkryk sal oprig (Handelinge 1), hulle antwoord gee: "Julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom... en julle sal my getuies wees" – in Jerusalem, in Judea, in Samaria, tot aan die uiteinde van die aarde.

Die boodskap is 'n oproep om lig te wees – in die opdraandes, maar ook in die afdraandes; binne en buite die oorlog; by die werk, in die huis, op die ongewone plekke. Jesus se buurt is waar liefde en deernis is.

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit deel Ansa van Geest 'n bemoedigende boodskap vir almal wat oorweldig voel deur die lewe se uitdagings.

Sy begin met die verhaal van Petrus en die dissipels (Johannes 21) – nadat hulle Jesus se kruisiging, dood en opstanding beleef het, is hulle oorweldig deur onsekerheid. Petrus besluit om vis te gaan vang, en die ander volg. Hulle is honger, verveeld, en emosioneel uitgeput. Dan verskyn Jesus by die strand – Hy gee nie 'n preek nie, maar praktiese raad: "Gooi die net aan die regterkant van die boot uit." Wanneer die net oorlaai word met vis, besef hulle wie dit is. Jesus is daar waar ons oorweldig voel – rustig in beheer, maar Hy neem nie ons werk oor nie; Hy gee nuwe krag en rig ons fokus reg.

Sy verbind dit met haar eie ervaringe – 'n nuwe ma wat sukkel na 'n moeilike kraam, 'n nuwe juffrou wat oorweldig voel deur departementele vereistes, en haar eie werk waar sy haarself moet herinner aan haar doel. Sy gebruik die beeld van balle in die lug: die rubberballe kan val, maar die glasballe – die belangrikste dinge – moet ons in die lug hou.

Jesus ontmoet ons waar ons is, bring kalmte in die storm, en weet wat ons nodig het. Die boodskap is een van hoop en praktiese geloof: Jesus is teenwoordig, selfs wanneer die lewe ons oorweldig.

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit, geskryf vir Paasondag, deel Ansa van Geest 'n eenvoudige maar diepgaande boodskap geïnspireer deur die opstandingsverhaal.

Sy begin met 'n beskrywing van 'n vroeë oggendstap teen 'n koppie – die dag breek geleidelik aan, wolke verberg die sonsopkoms, maar die wolke kon die lig nie keer nie. Sy verbind dit met die verhaal van Maria by die graf (Johannes 20): sy het gekyk, maar nie verstaan nie. Die linne-doek en doekies lê opgerol, maar steeds het sy geween omdat sy nie kon begryp wat gebeur het nie.

Sy besef: "Jy kan opklim in die berg, jy kan die boodskap hoor Sondag na Sondag, en die woorde lees – maar steeds die wonder mis." Dit was eers toe Jesus haar by die naam genoem het, dat Maria Hom herken het en met opgewondenheid gaan getuig het.

Die boodskap is 'n uitnodiging: "Kom kyk en glo – Hy roep jou ook by die naam." Net soos die wolke nie die son kon keer nie, so kon die graf nie die opgestane Christus keer nie. Moenie uitmis by die graf nie, moenie stilstaan in die tuin nie – Hy het waarlik opgestaan!

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit, geskryf vir Stil Saterdag tydens Paastyd, deel Ansa van Geest 'n rustige en simboliese verhaal van haar vroeëoggend-stap saam met haar hond.

Sy beskryf hoe sy in die donker uitgaan – 'n man stap onrustig, skrikkerig, maar sy groet vriendelik en dink: "Dis vir die persoon wat jy nie kan sien nie, voor jy eerder moet skrik." By die natuurpaadjie maak sy haar hond los – sy kan haar nie sien nie, maar hoor haar deur die gras spring, en besef: die hond sien haar beter as sy die hond sien. Sy dink: "Mag ons ook kies om naby die Lig te bly."

Sy stap verder na die rivier en die see. Die maan weerkaats in die water, voëls ontwaak in die riete, en haar longe vul met vars lug. Die dag breek sag aan – hoop is die groot woord wat die dag uitspel, want die lig was op pad. Op die strand begin sagte reëndruppels val – strome van seën. Sy onthou: "Stil Saterdag bring die belofte. Môre is dit Sondag. Duisternis kon die Lig nie keer nie."

Die boodskap is een van hoop en sekerheid: selfs in die stilte van Saterdag – die dag tussen kruisiging en opstanding – is die lig reeds op pad. Elke Nasie weet vir ons Paasfees.

In hierdie oordenking op Radio Cape Pulpit, geskryf vir Goeie Vrydag, deel Ansa van Geest 'n diep ontroerende boodskap oor die innige liefde van God soos geopenbaar in Jesus Christus.

Sy begin met 'n beeld: in 'n vliegtuig, teen die donker lug, sien sy die liggies van die stad nader kom – stil en rustig van ver af. Die woorde van die lied "From a Distance" kom by haar op, maar sy wonder: hoe sou God se prentjie van die wêreld lyk? 'n Wêreld met die kruis daaroor.

Sy dink aan Johannes 13:1: "Hy het sy eie mense wat in die wêreld is, liefgehad – tot die uiterste toe." Sy kontrasteer dit met wêreldleiers wat dikwels hul eie belange bo dié van hul mense stel. Van ver af lyk die wêreld dalk netjies, maar op die grond is daar chaos en pyn. Tog is die grootste hartseer dat baie mense net die "from a distance"-prentjie sien, maar Immanuel – God met ons – mis.

Sy haal Psalm 8 aan: "Wat is die mens dat U aan hom dink?" – 'n vraag uit verwondering. Op Goeie Vrydag is dit Sy innige liefde wat die keerpunt bring. Jesus het ons tot die uiterste toe liefgehad. Die boodskap is eenvoudig maar kragtig: ons stap nie alleen nie – en dit is al wat ons vandag moet onthou.