W Bogunowie (obecnie przedmieścia Paczkowa od strony Kamienicy) mieszkał włościanin, który słynął z hodowli pięknych, białych koni... a koń w owych niespokojnych czasach był cennym nabytkiem. Pan Bogun słynął również z posiadania 12 pięknych córek, a jedną z nich upodobał sobie pewien Tatarzyn, za co spotkała go sroga kara. 

Słowiańskie legendy, wierzenia i potwory w Wiedźminie to materiał przybliżający nieco słowiańską i historyczną stronę serialu, który powstał na podstawie opowieści Andrzeja Sapkowskiego.   Link do wersji pisanej artykułu "Wiedźmin i mitologia słowiańska" - Anna Szczykutowicz: https://histmag.org/wiedzmin-i-mitologia-slowianska-14906

Legenda żeglarska Henryka Sienkiewicza, to utwór o przekazie wielopoziomowym. Autor nawiązuje w utworze do trudnej sytuacji Polaków w połowie XIX wieku. W utworze statek symbolizuje ojczyznę, a rozleniwieni marynarze to przodkowie, który pozwolili na rozbiór kraju, który zniknął z mapy świata. Sien­kie­wicz nie po­grą­ża się jed­nak w roz­pa­czy, ale przed­sta­wia plan na­pra­wy sy­tu­acji Po­la­ków, któ­ry fi­nal­nie do­pro­wa­dzi do od­zy­ska­nia nie­pod­le­gło­ści.

Krampus to demon świąt Bożego Narodzenia i jest przeciwieństwem Świętego Mikołaja. Krampus wywodzi się z austriacko-bawarskiego folkloru alpejskiego, uważany za pół kozę, pół demona. W trakcie Świąt Bożego Narodzenia karze dzieci, które źle się zachowywały przez cały rok, w przeciwieństwie do Świętego Mikołaja, który nagradza dzieci za dobre zachowanie.

Niegdyś w kopalniach można było spotkać różne stwory, głównie te złe. Były jednak też te dobre, a do nich należał Skarbnik, to on pomagał tym, którzy zgubili drogę i ostrzegał ludzi przed niebezpieczeństwem. Jeżeli chcecie poznać "dobrego ducha kopalni" to posłuchajcie dzisiejszej legendy.

Niegdyś w jednej ze spalonych kamienic przy Starym Rynku w Warszawie, w piwnicy czaił się obrzydliwy stwór - Bazyliszek. Podobny był do krokodyla, miał gadzi tors ale za to kogucią głowę. Postrachem były oczy stwora. Wystarczyło jego jedno spojrzenie i  człowiek padał martwy.

W krainie pełnej lasów, gór i połonin mieszkał mroczny potwór - Zły Bies. Z wyglądu przypominał on człowieka, ale był od niego większy i silniejszy. Zazdrośnie pilnował swoich ziem i nie pozwalał na nich zatrzymywać się ani kupcom, ani pasterzom. Pewnego dnia do krainy przywędrowało obce plemię pod przewodnictwem Sana, które postanowiło osadzić się tutaj na stałe. Nie spodobało się to jednak Biesowi, który zaczął uprzykrzać życie przybyszom, aby ostatecznie stoczyć walkę z przywódcą.

Janosik, to postać w polskiej kulturze ikoniczna. Polski Robin Hood, który zabierał bogatym, a dawał biednym. Pomimo przydomka "dobrego łotra" historia naznaczona jest jednak śmiertelnymi konsekwencjami, które dopadły go za jego uczynki.

Jeziory, świtezianki czy nimfy, to wodne stworzenia, które rozkochiwały w sobie mężczyzn. Rusałki z północy cechowały się żądzą krwi, były brudne i zaniedbane oraz w przeciwieństwie do południowych kuzynek nie stosowały sztuczek oraz nie śpiewały. Ogólnie były to nagie wiedzmy, które chwytały ofiarę i torturowały przed utopieniem. Czasem jeśli były w lepszym nastroju, to niszczyły sieci, zsyłały powodzie i sztormy lub kradły płótna/nici z okolicznych domów.

Łysa Góra to szczyt w Górach Świętokrzyskich, który stanowił w okresie wczesnego średniowiecza ośrodek kultu związanego z religią Słowian. Według kroniki Jana Długosza "na szczycie znajdować się miała bożnica w bałwochwalstwie żyjących Słowian, gdzie bożkom Lelum i Polelum ofiary czyniono i podług innych czczono tu bożyszcza: Świst, Poświst, Pogoda..."