‘U bent de Christus.’ Op de weg naar Caesarea Filippi spreekt Petrus uit wat hem door de Vader is geopenbaard. Niet eigen inzicht, maar Gods genadige onthulling brengt hem tot deze belijdenis. ‘De gave van God; niet uit werken, opdat niemand zou roemen.’ Zo leert ook ons hart belijden dat Jezus de Messias is. Wat blijft er anders over dan nederige dankbaarheid voor een geloof dat wij niet zelf hebben voortgebracht? 

‘Hoe kan een heilige God wonen bij een zondig volk?’ ‘Vanwege hun zonde verdienden de Israëlieten de dood, maar God gaf genadig deze bok die in hun plaats moest sterven.’ Het bloed werd gesprenkeld, de andere bok weggestuurd, en de schuld werd gedragen door een ander. ‘Elk offer wees heen naar het volmaakte offer dat Christus zou brengen.’ ‘Wij hebben vrijmoedigheid om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus.’ Ons vertrouwen rust op het leven en de dood van een Ander.

‘Een zekere discipel.’ Zo wordt Ananias genoemd. Hij is door God uitgekozen, op Gods tijd geplaatst. In stilte had de Heere hem voorbereid, om Saulus te ontmoeten en te dienen. Hij was moedig: niet trouw aan een naam of richting, maar aan de Heere Jezus Zelf. En hij was toegewijd, ‘een godvrezend man’ met ‘een goed getuigenis’. In het gewone van elke dag werd zijn karakter gevormd. Zo bouwt een discipel, vaak onopgemerkt, aan de reputatie van Christus. 

‘Ik ben de HEERE.’ In een wereld die zegt: ‘We leven, en dan sterven we’, maakt God Zichzelf bekend als de hoogste werkelijkheid. Zijn Naam openbaart wie Hij is: eeuwig, soeverein, Schepper van hemel en aarde. ‘Ík, de HEERE, heb U geroepen in gerechtigheid.’ In Zijn Knecht geeft Hij licht en heil. ‘Zie, Mijn Knecht, Die Ik ondersteun.’ In Hem vindt het hart zijn doel en ware voldoening. 

‘U bent niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God.’ In Christus wordt de dode levend en het kind van toorn een kind van God. Hij maakt ‘één nieuwe mens’, een lichaam van mede-erfgenamen van de genade. Wat ons verenigt, overstijgt alles. In Hem verrijst een ‘heilige tempel’, ‘een woning van God, in de Geest’. Proef nu al iets van die eenheid die eens volkomen zal zijn. 

‘Niets is voor gelovigen bepalender dan hun burgerschap van het koninkrijk van Jezus Christus.’ Wat ons samenbindt, is trouw aan één Koning: Jezus. ‘Gods koninkrijk is een koninkrijk van gerechtigheid’ en wie Zijn normen verwerpt, ‘zal het koninkrijk van God niet beërven’. ‘God bepaalt zelf de grenzen van het koninkrijk.’ Voor Hem zullen alle volken verschijnen. Alleen wie zijn zonde erkent en een Zaligmaker nodig heeft, zal dit eeuwigdurende koninkrijk beërven. 

‘De mensheid is de kroon op de schepping.’ Geschapen naar Gods beeld leven wij met onvervreemdbare waardigheid voor Zijn aangezicht. Toch is niet arbeid, maar rust het einddoel: een dag die geen avond kent. God nodigt Zijn volk om met Hem te leven in die rust. Door de sabbat leert Hij ons wat het betekent te leven onder Zijn heerschappij. In Christus klinkt de belofte: ‘U zult rust vinden voor uw ziel.’ Een vooruitzicht dat richting geeft, nu en straks. 

 ‘Bid, zoek, klop’, het zijn woorden die spreken van urgentie en volharding. Jezus nodigt ons uit om eenvoudig te vragen, met ‘een nederige, volhardende vastberadenheid’. We vragen vrijmoedig om wat Hij goed noemt, zonder Hem te willen manipuleren. Soms ontvangen we niet, ‘omdat u verkeerd bidt’. Laat vertrouwen in Zijn wil leidend zijn. Hij weet wat goed is en vormt ons naar het beeld van Zijn Zoon. 

‘Niet wat je over Hem zegt, maar wat je tegen Hem zegt.’ Dat is de ware meetlat van je omgang met God. ‘Wat een mens is op zijn knieën voor God, dat is hij – en niets meer,’ zei McCheyne. Jezus spreekt over een omgang die midden in de nacht durft wakker te kloppen. Vrijmoedig, vasthoudend, zonder schroom. Geen afstand, geen ongelegen moment. En met een gegarandeerde uitkomst. 

‘Leid ons niet in verzoeking.’ Dit gebed vraagt om meer dan bescherming alleen. ‘Wanneer U ons op de proef stelt, help ons dan,’ klinkt het, ‘opdat we ons niet door de satan laten verzoeken.’ De zonde ligt dichtbij, ‘aan de deur’, en vraagt om waakzaamheid. Alleen met Gods nabijheid kan een beproeving gelovig worden doorstaan. In Christus hoor je bij de overwinnende partij.