Ve "Mutluluk" konuşmaları serimiz, Levent Kavas'ın bir "anlam ortalaması" arayışıyla sürüyor. İşte üçüncü konuşmanın özeti: "Bir kavramı (‘mutluluk’ gibi anlamlılığı su götürür bir kavram da olsa) kurcalamanın yollarından biri, onun anlamını kuran anlam alanını yoklamaktır. Böyle bir yordam ‘mutluluk’un dilbilgisinin kuruluşunu da ele verir. ‘Mutluluk’ ister bir nesne dili, ister bir üstdil deyimi olarak dilimize dolansın, dolayını, dolayımlarını, dolaylamalarını, belki de dolantılarını dolaşırsak bir ‘anlam ortalaması’na varmayı umabiliriz, kimbilir. 'Mutluluğun formülü': İzel, Hegel’le Nietzsche’ye karşı."