W mooch podcastach pokazuję, że każdy z nas może mieć inną motywację do podróży i inny pomysł na jej zaplanowanie i przeżycie. Marek przez 5 lat pod żaglami odwiedził najbardziej odległe wyspy i miejsca na Atlantyku i Pacyfiku. Gdy stał przed mariną na Gibraltarze, gdzie trafił autostopem, nie wiedział nawet czy cierpi na chorobe morską, bo nigdy nie żeglował. A jednak się udało. Reszta to już historia o której opowie Wam Marek w tym podcaście

Podróżować można na wiele sposobów: samolotem kamperem, rowerem czy promem. Motywacji do podróży jest również wiele. Jednym z ciekawszych są ekspedycje naukowe. Patrycja jest oceanografką, która właśnie wrciła z naukowego rejsu po Bałtyku. Co trzeba zorbić aby dostać się na pokład, jak wyglądaja przygotowania i praca na pokładzie, czy kapitan ma zawsze racje, czy kucharz gotuje dania wegetariańskie i czy takie badania mają sesns. Duża dawka śmiechu i ciekawych informacji.

W obecnych czasach w Polsce bardzo dużo się dzieje. Szukałam sposobu, aby jako twórca wyrazić moje wsparcie dla protestujących kobiet. Postanowiłam przeczytać Wam fragment mojej książki „Podróże na własnej skórze” o Gruzinkach, z którymi pracowała wiele lat temu. Wierze w solidarności kobiet. Skoro one mogły to my tez możemy!

Po długiej przerwie wracam z newsem roku! Wydaję książkę! W podcascie jak przez rok na Malediwach pisałam ponad 400-stronicową książkę. Obalam mity i pokazuje oczekiwania vs rzeczywistość pisania książki w raju. O czym jest książka, kiedy premiera i oczywiście jaki jest jej tytuł.

W trakcie kwarantanny wiele osób uciekło do Internetu. Wraz ze wzrostem obecności online, wzrosła intensywność hejtu. Psycholog Mateusz Banaszkiewicz, specjalizujący się w stresie i komunikacji, opowiada o tym czym jest a czym nie jest hejt, kim jest hejter, jak reagować na hejt, jak sobie z nim radzić i gdzie szukać pomocy.

Każdy z nas ma swoją motywację do podróży. Chęć poznawania świata, odmiennych kultur, religii i wierzeń. Przeżycie przygody, zdobycie szczytu, przejechanie kontynentu. Gosia wyjechała w podróż na Syberię, dosłownie i w przenośni, bo zapuściła się daleko, podążała trudnymi ścieżkami śladami historii własnej rodziny. Kolej transsyberyjska, przesiedlenie na Syberię, obóz pracy w głębi ZSRR, miłość, tęsknota, niepewność. A w tle tego wszystkiego zielona sukienka.

Historie, którą podzieliła się ze mną w tym podcaście opowiada również w swojej debiutanckiej książce „Zielona Sukienka”.

Rozmowa z Małgorzatą Szumską-Dziczkowską.

Polecam pudełko chusteczek.

Dlaczego nie jestem wściekła na kwarantannę skoro tyle podróżuje, wirus pokrzyżował mi plany zawodowe, jestem w izolacji?

Gdy Włosi przyjechali do Afryki, postanowili nauczyć lokalnych mieszkańców uprawiania pomidorów. Gdy warzywa dojrzały, w nocy z lokalnej rzeki przyszły hipopotamy i zjadły wszystko. Zszokowani Włosi pytali Afrykańczyków dlaczego nic im wcześniej nie powiedzieli. Odpowiedź brzmiała: Nie pytaliście.

Pomagać należy z głową. Poznać lokalne społeczeństwo, jego potrzeby i na nie odpowiadać, współpracować i robić coś razem. O pomaganiu z głową opowiadam na podstawie mojej pracy w Tajlandii, w wiosce rybackiej zniszczonej przez tsunami.

Sumatra tsunami uderzyło w wybrzeże 12 krajów (m.in. Indonezji, Tajlandii, Sri Lanki, Indii, Malediwów, Seszeli, Yemenu, Somalii) 26 grudnia 2004. Jedna z bardziej medialnych katastrof naturalnych. Gdyby podawać liczby ofiar, stają się one tylko statystykami i oddalają nas od tragedii. Jednak gdy skupimy się tylko na małym wycinku całego wielkiego obrazu, jednej wiosce, jednej społeczności, zrozumiemy ogrom tragedii i jej konsekwencje. Opowiem Wam o wiosce Ban Nam Khem, w której przez rok prowadziłam projekty społeczne. Jednej z najbardziej dotkniętych przez tsunami.

Etyka w podróży i sposób przedstawiania miejsc, ludzi, kultur i krajów. Jaka odpowiedzialność spoczywa na nas, gdy opowiadamy o miejscach, do których podróżujemy. Dzieleniu ludzi na „my” i „oni”, generalizowanie całego narodu/grupy ludzi na podstawie jednej, poznanej przez nas osoby. Opowiadanie o innych tylko w kontekście różnic a nie podobieństw. O głębokim i podświadomym przeświadczeniu, że kultura europejskie jest „jedyną, słuszną”. O braku poszanowania dla innych kultur i ludzi. Czy i co da się z tym zrobić? Sama przyznaje się do kilku tych błędów i bardzo można nad nimi pracuje, aby wykorzenić takie myślenie.