Зассан идээг сайтар ажигла.
2 Сэтгэл татаж, хүсэл төрсөн ч
хоолой юундаа хутга тулга.
3 Хоол гэдэг хуурмаг тул
Захирагчийн амттанд бүү шуна.
Ухаалаг бай, тэр бодлоосоо
5 Эд гэдэг нүдийг олзолдог ч
Жигүүр хүртэл ургаад
Бүргэд мэт тэнгэр өөд нисдэг
6 Атгаг хүний талхнаас бүү ид,
7 Тэрээр хоолойд торох хялгас мэт
“Уу! Ид!” гэж тэр чамд хэлэвч
Үнэндээ зүрх нь чамайг гээгүй
8 Идсэн үмх хоолоо чи бөөлжиж,
Элэгсэг үгс чинь ч талаар
9 Мунхгийн чихэнд юм бүү ярь
Мэргэн үгсийг чинь тэрээр
10 Эртний хил хязгаарыг бүү
Өнчин хүний газарт түрж бүү ор.
11 Тэднийг өмгөөлөх Золигч хүчтэй
Тэр чамтай тэдний өмнөөс зарга
чихээ мэдлэгийн үгэнд хандуул.
13 Сахилгаас хүүхдээ хөндий бүү
Саваадлаа гээд тэр үхчихгүй.
14 Саваагаар занчваас
Үхэгсдийн оронд унахаас аварна.
15 Зүрх чинь мэргэн байвал, хүү
Зүрх минь ч бас баясна.
16 Уруул чинь чигч шударгыг
Дотор минь хүртэл баярлана.
17 Зүрх чинь нүгэлтнүүдэд
Өдөр бүр ЭЗЭНээс эмээж амьдар
18 Ирээдүй чухамдаа буй тул
Итгэл найдвар чинь үл тасарна.
19 Сонс тэгээд мэргэн бай, хүү минь
Зүрхээ цэх замд чиглүүл.
20 Дарсанд хэт согтогчид бас мах
21 Согтогчид хийгээд ховдоглогсод
22 Төрсөн эцгээ сонс,
Өтөлсөн эхээ анзаар.
23 Үнэнийг худалдаж ав
Үрж үүнийгээ бүү арилж
Мэргэн ухаан, заавар, бодрол
24 Машид баясна, зөвт хүний эцэг
25 Эцэг, эх чинь баясаг.
Төрүүлсэн тэр эмэгтэй баясаг.
26 Зүрхээ, хүү минь надад өг
27 Янхан эм гүн цооног.
Садар эм хавчиг худаг.
Завхайчуудыг олшруулдаг ажээ.
29 Золгүй агаад зовогч нь хэн байв?
Шалтаг үгүй атал шарх хэн олов?
Улаан нүдлэгч нь хэн бэ?
30 Дарсанд ойчин живэгсэд,
Гулгуулан залгилахыг бүү хар.
32 Хорт могой адил эцэстээ
Хазан хатгах бус уу, энэ нь.
33 Хараанд чинь бусдын эхнэрийг
эргэлдүүлэх бус уу, тэр нь.
34 Далайн дунд дайвалзан хэвтэнэ
35 Чи “Зодоод л байсан, бэртсэнгүй.
Нүдээд л байсан, мэдээгүй.
Би хэзээ сэрэх бол?