Hoyr Tanju N. Jacobsen vitna um okkara frælsi í Jesusi. Tað kann vera ymiskt her í lívinum, sum heldur okkum aftur ella í trældómi. Tað at liva í trældómi merkir, at okkurt annað ella onkur annar stýrir okkum ella avger hvat vit gera og ikki.

Men boðskapurin í Skriftini er greiður: vit kunnu liva í frælsi, tí Jesus hevur fríað okkum. Gal. 5. 1 sigur:

Til frælsi hevur Kristus gjørt okkum fríar. Standið tí fastir og latið tykkum ikki aftur leggja undir trældómsok!

Jesus ynskir fyri okkum menniskju, at vit skulu liva í frælsi. Hann hevur vunnið okkum frælsið ígjøgnum tað, sum Hann gjørdi fyri okkum á krossinum. Men liva vit í hesum frælsinum? Hvat gera vit við tað frælsið, sum Jesus hevur vunnið okkum?

Hvat heldur tær aftur frá at gera tað, sum Gud hevur kallað teg til? Er tað ein ella annar veikleiki, er tað ótti ella er tað tí, tú ikki heldur teg vera nóg góðan til uppgávuna?

Heidi M. Johansen vitnar um hvussu Gud, við Sínum orði, hevur hjálpti henni ígjøgnum trupulleikar. Guds orð kann seta menniskju í frælsi frá øllum, eisini sjúku. Orðið er sum heilivágur, men vit mugu taka tað til okkum í trúgv. Gud sigur í 2. Mós. 15.26:

 men Eg eri HARRIN, lækni tín.

Trúgv er full vissa um tað, sum vit vóna og sannføring um tað, sum vit ikki síggja. Trúgvin á Gud kann hjálpa okkum at fáa tað frá Gudi, sum vit hava tørv á. Men vit hava brúk fyri at koma til Jesus og hoyra Hansara orð, tí Hansara orð skapar trúgv í okkara hjarta.

Hoyr Kára E Jacobsen deila søgur um at møta avbjóðingum, læra seg sjálvan at kenna og finna meining í gerandisdegnum við hjálp av trúgv og mótstøðuføri, sum kunnu venda avbjóðingum til møguleikar fyri persónligari menning.

Lat hesa taluna eggja tær at minnast tína egnu mótgongd og tær tíðirnar, tá ið trúgv hevur verið ein kelda til styrki og innara frið hjá tær.

Símin P. Jacobsen talar um at vit eru salt jarðarinnar og ljós heimsins. Vit vita ikki hvat framtíðin hevur at bera og sjálvt um vit planleggja væl, so kann morgindagurin vísa seg, at gerast heilt øðrvísi enn vit roknaðu við.

Í Matt. 5.13-14 sigur Jesus, at

Tit eru salt jarðarinnar; men um saltið dovnar, hvørjum skal tað tá verða saltað við? Tað dugir einki longur uttan at verða blakað út og traðkað undir mannafótum. v14 Tit eru ljós heimsins. Ikki kann tann staður verða fjaldur, ið er uppi á fjøllum.

Í Matt. 6.25 sigur Jesus, at vit skulu ikki stúra fyri lívi okkara og í Fil. 3.14 sigur Paulus, at hann gloymir tað, sum aftanfyri er. Vit kunnu ikki lata ótta og stúran stýra okkara lívi. Hoyr Símin tala um, at:

1. Vit mugu gloyma fortíðina

2. Vit mugu hyggja frammeftir

3. Vit mugu ikki stúra fyri nøkrum

4. Vit eru salt og ljós jarðinnar.

Símun P. Jacobsen talar um týdningin av at vera ein góður vinur og at hava góðar vinir.

Í Nýggja Testamenti nevnir Paulus fleiri persónar, sum høvdu verið til stóra hjálp fyri hann, men eisini persónar, sum hann kendi seg svíktan av.

Hoyr taluna um persónar, sum Aristarkus, Týkikus, Onesimus, Markus, Epafras og Demas, og síggj eyðkennini fyri ein góðan vin.

Kári E. Jacobsen talar um, at Gud hevur eina ætlan við lívinum hjá einum og hvørjum menniskja. Eins og Ísraels fólk í oyðimørkini, so kennur tú teg kanska at vera í eini oyðimørk andaliga, men Gud ynskir,  at føra okkum úr oyðimørkini inn í tað kall, sum Gud hevur til okkum.

Við at hyggja at Mósesi, Josva og Kaleb, og Jóhannes doyparanum, vísir Kári E Jacobsen á, at 3 ting hanga saman:

Beinta N. Solmunde vitnar og syngur um Guds góðsku og trúfesti. Hoyr, hvussu vit kunnu møta okkara ótta við at hava eyguni vend á Jesus.

Poli Jacobsen talar fjórða part um dópin í Heilaga Andanum. Í hesi undirvísingini verður serliga hugt at tungutalu og hvussu tungutala er eitt sereyðkenni fyri ta tíð, vit liva í sum trúgvandi. Eisini verður hugt at hvat tungutala er og hvat endamálið er við henni.

Poli Jacobsen talar triðja part um dópin í Heilaga Andanum. Tá ið menniskju vórðu doypt í Heilaga Andanum í Ápostlasøguni, vóru útvortis tekin, sum vístu, at Heilaga Andin var komin til jarðar. At Hann var útheltur.

Poli gjøgumgongur tær 5 hendingarnar í Ápostlasøguni, har menniskju vórðu doypt í Heilaga Andanum, fyri at síggja hvat hendi, tá ið Heilaga Andin fall á menniskju.

Poli Jacobsen talar annan part um dópin í Heilaga Andanum. Jesus vildi hava lærusveinarnar at bíða í Jerusalem eftir dópinum í Heilaga Andanum. Men hvat er endamálið við dópinum í Heilaga Andanum?

Hetta merkir, at Gud ynskir, at vit skulu hava ella fáa Hansara kraft, fyri at vit kunnu verða vitnir fyri Jesus. Tað er kraft Guds, sum ger okkum før fyri júst hesum.