Het zijn letterlijk de laatste loodjes. En ja, ze waren zwaar. Maar wat een ontlading op het moment dat ik bij de kathedraal in Santiago aankom. Onbeschrijflijk hoe overweldigend het was. Nooit eerder voelde ik zo'n trots voor wat ik had geflikt. De tranen springen uit het boek. En ook nu voorlezend raakt het me weer. En ben ik weer even helemaal daar.