‘Samen’ blijkt nog niet zo makkelijk te zijn in onze samenleving, 'polarisatie' was één van de kenmerkende woorden van het afgelopen jaar. De verdeeldheid in onze wereld is op allerlei vlakken te vinden. Mensen trekken zich vaak terug in de eigen bubbel, in de eigen groep, met de eigen mensen, in het eigen gelijk. De kerk is – of zou in ieder geval moeten zijn – een plek waar dat ‘samen’ wel wordt beleefd en gepraktiseerd.

Voorganger is Mirthe Kuiper.

Wat als je opnieuw begint? Wat is nodig voor een frisse start? Hoe introduceer je zoiets aan je vrienden of collega's? Vaak hebben we een soort ruimte nodig om opnieuw te kunnen beginnen, soms is dat een andere omgeving of zijn het nieuwe mensen. Maar het heeft ook te maken met een ruimte 'in jezelf'. De verwerking van het verleden of de aanvaarding van iets in het heden.

De bijbelboekschrijver Marcus schrijft ook over een nieuwe start, namelijk het begin van Jezus' carriere. En ondanks dat het wel snel gaat, is het nou niet echt een flitsend, succesvol begin.

Spreker is Rik Zwalua. Muzikanten zijn Jytta Janssen en Martine de Gelder.

Maria hoort, bewaart en blijft nadenken. Daarin ligt een kerstboodschap verscholen: leven met Jezus, betekent leven met aandacht.

Kerst is het feest van het onverwachte. Wat je niet voor mogelijk houdt, gebeurt met kerst: God raakt de aarde en wordt mens in Jezus. Dat klinkt als een verhaal van ver weg en lang geleden, maar is tegelijkertijd een verhaal wat we juist vandaag nodig hebben. Kerst vertelt namelijk dat God niet ver weg is, maar dichtbij. Juist in een wereld waarin de wet van de sterkste lijkt te gelden, komt God helemaal down to earth. Hij is met ons, in deze wereld, in onze vragen, in onze tijd.

Voorganger is Rik Zwalua, de muziek op de harp is gespeeld door Martine de Gelder.

Goed voorbeeld doet goed volgen, luidt het spreekwoord. Maar dat is niet altijd zo en het gaat zeker niet automatisch. We denken erover na hoe voorbeelden kunnen doorwerken. Hoe belangrijk goede voorbeelden zijn. Hoe je je voorbeelden ook kunt kiezen. En hoe je een voorbeeld kunt zijn. Dat doen we weer vanuit een verhaal uit het Bijbelboek II Koningen.

Ds. Niels de Jong (Noorderlicht Rotterdam) denkt met ons na over de vraag welk voorbeeld je kiest.

Stel je voor dat er een nieuw begin komt. En dat alle mensen die nu vergeten lijken te worden, helemaal meedoen. Stel je voor dat de vergeten mensen volwaardig tellen. Of stel je voor dat ook jij niet of nooit meer wordt vergeten. Dat is het revolutionaire idee dat de profeet Jesaja schetst. Een visioen om van te dromen!

Rik Zwalua neemt ons deze zondag mee in het visioen van Jesaja, uit hoofdstuk 65:17-25.

We leven in de adventtijd. De tijd waarin we vanuit het donker, de nacht, uitkijken naar het licht. Wat
betekent het om te wachten? Hoe wacht je? Hoe zoek je een weg als het nog donker is?
Wat is adventsgeduld? Het is geen doelloos wachten. Geen absurd opofferende zelfopoffering. Het
wachten in advent is niet passief, maar actief. Het is geduld begrepen als ongeduld over één ding
voor een lange tijd. Maar wat is dat ene ding? We lezen een visioen van Jesaja die weet van wachten
in het duister, maar dit niet doet zonder perspectief. Wat heeft dit perspectief ons te zeggen? En hoe
kan het ons helpen om hoopvol te wachten?

Voorganger is Ruth Six.

Wachten is moeilijk. Wachten duurt soms lang. In de adventsperiode oefenen we ons in het wachten, in wachten op God. Rik Zwalua neemt ons mee in woorden van de profeet Jesaja.

Er valt wat te kiezen, zeker in tijden van politieke verkiezingen. De joodse koning Samuel had ook wat te kiezen, en hij koos niet voor zichzelf. Een boeiend voorbeeld voor ons vandaag? Ds. Thejon Bos neemt ons mee in dit boeiende verhaal.

Onderweg zijn met God. Dat klinkt mooi, maar is niet altijd eenvoudig. Carijn Timmers neemt ons mee in dit thema aan de hand van psalm 23.