अहङ्कारद्वेषलोभमोहादीन् त्यक्त्वा जीवनं यापनीयम् इति कश्चन महात्मा कस्मिंश्चित्त् प्रवचनकार्यक्रमे जनान् उपदिशति स्म । कश्चन श्रोता आगत्य 'यद्यपि भवतः प्रवचनं प्रतिदिनं शृणोमि तथापि मयि कापि प्रगतिः न जाता' इति अवदत् । तयोः मध्ये सम्भाषणं प्राचलत् । प्रश्नोत्तरानन्तरं महात्मा 'यथा भवद्ग्रामं प्राप्तुं विभिन्नाः मार्गाः स्युः, तथा प्रगतिं प्राप्तुम् अपि केचन मार्गाः भवितुम् अर्हन्ति । केवलेन उपदेशश्रवणेन न किमपि प्रयोजनम् । कश्चन मार्गः अनुस्रियताम् । मार्गानुगुणं फलं प्राप्येत' इति बोधितवान् ।
(“केन्द्रीयसंस्कृतविश्वविद्यालयस्य अष्टादशीयोजनान्तर्गततया एतासां कथानां ध्वनिप्रक्षेपणं क्रियते”)

A saint was once giving a discourse, teaching that life should be lived free from ego, hatred, greed, and delusion. Afterward, a listener approached him and said: “Though I hear your teachings daily, I find no progress within myself”. The saint explained: “Just as there are many roads to reach your village, so too there are various paths to attain progress. Merely listening to teachings is of no use. One must choose and follow a path. Only then will the fruits of progress be attained”.