Pagninilay:

Mula sa panulat ni Fr. Oliver Par ng Society of St. Paul ang pagninilay na ibabahagi ko sa inyo.  Sa paniniwala ng mga Hudyo, ang karagatan ay lugar ng masasamang elemento ng mundo, dahil puno ito ng misteryo, na hindi pa nila nalalaman noon. Kaya naman, takot na takot ang mga disipulo ni Kristo, habang binabayo sila ng malalakas na alon at hangin sa gitna ng karagatan. Pero, nawala ang lahat ng takot nila nang mabanaagan nila si Hesus na naglalakad sa tubig at papunta sa kanila.  Ang pagtayo ni Hesus sa gitna ng nag-aalburotong dagat ay sumisimbolo sa kapangyarihan niya. Siya nga ay Diyos, na may kontrol sa lahat ng bagay, kahit na sa bangis ng anumang masasamang elemento ng mundo.  Mga kapanalig, may mga panahong takot tayong sumuong sa buhay dahil sa dami ng nakaambang na panganib. Pero bakit tayo matatakot na suungin ang mabubuti nating hangarin? Bakit tayo matatakot kung katotohanan naman ang ating pinapanigan? Bakit tayo matatakot kung ang Diyos ay nasa panig ng mabuti at totoo?       Panghawakan mo kapanalig, na hindi ka pababayaan ng Diyos! Sa panahong natatakot at nahihirapan ka na sa bigat ng iyong dala, magmasid ka. Magugulat ka na lang, na andyan lang pala ang Panginoong Hesus at sasabihan kang “huwag kang matakot. Ako ito, ang Diyos mo at tagapagligtas!” 

Panginoon, itulot Mo pong makita kita, sa mga pagkakataong tinatalo ako ng takot at pangamba, dulot ng mga malalakas na hampas na alon ng problema, at

sumisimbuyong hangin, ng kawalan ng pag-asa.  Patatagin Mo po ang aking pananampalataya, nang lalo pa akong kumapit sa pananampalataya, at Sa’yong habag at awa, Amen.