Korkudan yediğim lokma boğazımdan gitmeyecekse,

Her gece korkunç rüyalar saracaksa uykularımı,

Varsın her şey çığrından çıksın

Bu dünya da yıkılsın,

Öteki dünya da

İnsana rahat nefes aldırmayan kuruntularla,

Beynimizi bir işkence masasına çevirmektense

Ölüp rahat etmek daha iyi

Hayat dediğin ne ki?

Yürüyen bir gölge,

Bir zavallı kukla bu sahnede

Bir saat boy gösterip, boyun kırıp gidecek!

Bir daha da duyulmayacak artık sesi

Ama unutma ki, bu aşağılık dünyadasın

Çoğu zaman kötülüğü baş tacı edip,

İyiliği çılgınlık sayan dünyada

Niye korkunç düşünceler geçiyor kafamdan?

Tüylerim diken diken oluyor?

Kalbim hiç olmadık şekilde,

Güm güm kaburgalarıma vuruyor?

Hayalimizdeki korkular,

Gerçek korkulardan daha kötü

Benim söyleyeceklerim öyle sözler ki,

Issız çöllere gidip çığlık çığlık bağırmalı,

Tek insan kulağı duymasın diye...

Ey baş kaldıranlar,

İndirin başınızı!

Uyku yok artık!

Macbeth uykuyu öldürdü!

Evet, masum uykuyu,

Kaygılar yumağını çözen uykuyu,

Her günkü hayatın ölümünü

Yorgunlukları yıkayan suyu,

Yaralı canların merhemini

Yüzümüzü bir maske gibi takacağız yüreğimize, içindekini görmesinler diye

Gel ey gece,

Kirpikleri kavuşturan karanlık,

Bağla gözlerini yumuşak yürekli gündüzün

Gel!

Gidelim, en tatlı yüzümüzle

Boyayalım gözünü herkesin

Kalleş bir yüreği, kalleş bir yüz gizlesin

Yalancı bir yüreğin içindekini

Verdiğimiz kanlı dersi alan gelip, bize veriyor aldığı dersi

Doğruluğun şaşmaz eli bize sunuyor, içine zehir döktüğümüz kupayı

Ama onları sarhoş eden şarap, beni yüreklendirdi

Onların ateşini söndüren, benimkini körükledi

Dile getir duyduğun acıyı !

Dert sustu mu,

Yüreğe dolar için için, yıkar yüreği!

En büyük acılar gündelik kaygılara döndü

İnsanın düşündükleri

Gördüklerinden daha korkunç olurmuş meğer

Giyinip kuşandığın umut, sarhoş muydu yoksa ?

Neden korktuğumuzu bilmeden kuşkular içindeyiz?

Kudurmuş bir denizin ortasında

Sağa sola boşuna yalpa vurup,

Olduğumuz yerde sayar gibiyiz?

İnsan nasıl hem akıllı hem şaşkın,

Hem öfkeli, hem durgun olabilir ?

Nasıl hem candan bağlı, hem kayıtsız kalabilir ?

Var mı böyle insan?

O zaman insandın asıl,

Yapmaya yüreğin olduğu zaman

Daha ileri git şimdi,

Daha fazla insan olmak istiyorsan

Evet, insan diye geçersiniz listede

Zağarlar, tazılar, kurt, çakal bozmaları da köpek diye geçer

Ama iş değer sırasına geldi mi,

Köpeğin hantalı, çeviği, avcısı, bekçisi

Cömert tabiatın verdikleriyle ayrılır birbirinden

Özel bir ad alırlar köpek listesinde

İnsanlar için de böyledir

Bana söyleyin şimdi:

Sizin, aşağılık insan sıraları dışında

Kendinizin sayılacak bir yeriniz var mı yok mu?

Bir anda bu dünyayı olsun kazanıversen,

Zaman denizinin bir kumsalı olan bu dünyayı,

Öbür dünyayı gözden çıkarır insan

Kulaklarınız sakın küsmesin dilime,

Duyabilecekleri en acı sözleri söyledi diye

Ya gecenin zaferi bu,

Ya da gün utanıyor doğmaktan....

Yıldızlar, kapayın gözlerinizi!

Hiçbir ışık sızmasın

İçimdeki derin,

Karanlık isteklere.

Göz görmesin, elin ne yaptığını

Yine de olsun ama, olsun bu iş

Gözün bakamayacağı kadar korkunç da olsa

Geri dönmek de,

İleriye gitmek kadar zorlu olacak ne de olsa