Sign up to save your podcasts
Or
Share მაგუ̂ა̄̈ი ლი - Magǔäi li - როგორია
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
მაგუ̂ა̄̈ი ლი - Magǔäi li - როგორია
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არ ისმის ჩვენი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არავის ესმის ჩვენი.
ორჯერ კიდევ მოგვაწევინეთ,
დაგვალევინეთ ორნახადი,
ხევზე ფხიზლად არ გაგვიშვათ,
მერე კი გვითხარით სამძიმარი.
როგორია,
ჩვენით დანაყრებულებს ყოველღამე,
სიტყვა რომ არ დაგცდებათ ჩვენებური.
როგორია,
ასე ძილი ყოველ ღამე,
ენა რომ არავის გესმით ჩვენი.
ნამყოფს, არყოფნას, ჟანგის ნაჭამს,
დამარხულ თოფს და დამარხულ ხმალს,
არავინ წაიღებს ჩვენს სახლში,
არავინ გვეტყვის სამძიმარს.
ბატისკისერა სქელი დიდებულები,
ტალახიან ჭაკებზე შესხდებიან,
ხევზე გაუშვით, არა უთხრათ რა,
არც სალამი, არც სამძიმარი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არ ისმის ჩვენი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არავის ესმის ჩვენი,
ენა რომ არავის ესმის ჩვენი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არ ისმის ჩვენი.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ მა̄მ ისმი ნიშგუ̂ეი.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ხესმი ნიშგუ̂ეი.
ჲარუ̂ინ აჯაღ ჩუ̂აᲜთუთნა̄̈უ̂ნედ,
ქალანა̄შნედ ნატჷრხან,
ტუ̂იბქა უთრად ნომ ანფუშუ̂დად,
ღო ქანა̄̈ქუ̂ედ მამგუ̂ამ.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ჟი ჲერ ნებზიდ ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ჯექდიხ გუშგუ̂ეი,
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ჯესმიხ ნიშგუ̂ეი.
ნარდუ̂ს ი ნაურდუ̂ს, გა̈ნჯუ̂ი ნაზობს,
ლუშდღუ̂ე თუ̂ეფს ი ლუშდღუ̂ე ხანგა̈რს,
და̄̈რ ადი̄ნე გუშგუ̂ეი ქორთე,
და̄̈რ გუ̂ა̄̈ქუ̂ნე მამგუ̂ამს.
ბა̈ტა̈ ლჷკინჩხ მაშრი უ̂არგა̈ლ,
ტყჷრა̄̈ლ ჭაგა̈რს ჟი ლა̈ხსგურიხ,
ტუ̂იბქა აფიშდუ̂დ, ნო̄რდ მა ხა̄̈ქუ̂ად,
დეი აქა̄̈ნი, დეი მამგუ̂ამ.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ მა̄მ ისმი ნიშგუ̂ეი.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ხესმი ნიშგუ̂ეი.
View all episodes
By Margiān | მარგია̄ნროგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არ ისმის ჩვენი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არავის ესმის ჩვენი.
ორჯერ კიდევ მოგვაწევინეთ,
დაგვალევინეთ ორნახადი,
ხევზე ფხიზლად არ გაგვიშვათ,
მერე კი გვითხარით სამძიმარი.
როგორია,
ჩვენით დანაყრებულებს ყოველღამე,
სიტყვა რომ არ დაგცდებათ ჩვენებური.
როგორია,
ასე ძილი ყოველ ღამე,
ენა რომ არავის გესმით ჩვენი.
ნამყოფს, არყოფნას, ჟანგის ნაჭამს,
დამარხულ თოფს და დამარხულ ხმალს,
არავინ წაიღებს ჩვენს სახლში,
არავინ გვეტყვის სამძიმარს.
ბატისკისერა სქელი დიდებულები,
ტალახიან ჭაკებზე შესხდებიან,
ხევზე გაუშვით, არა უთხრათ რა,
არც სალამი, არც სამძიმარი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არ ისმის ჩვენი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არავის ესმის ჩვენი,
ენა რომ არავის ესმის ჩვენი.
როგორია,
ასე ძილი ყოველღამე,
ენა რომ არ ისმის ჩვენი.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ მა̄მ ისმი ნიშგუ̂ეი.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ხესმი ნიშგუ̂ეი.
ჲარუ̂ინ აჯაღ ჩუ̂აᲜთუთნა̄̈უ̂ნედ,
ქალანა̄შნედ ნატჷრხან,
ტუ̂იბქა უთრად ნომ ანფუშუ̂დად,
ღო ქანა̄̈ქუ̂ედ მამგუ̂ამ.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ჟი ჲერ ნებზიდ ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ჯექდიხ გუშგუ̂ეი,
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ჯესმიხ ნიშგუ̂ეი.
ნარდუ̂ს ი ნაურდუ̂ს, გა̈ნჯუ̂ი ნაზობს,
ლუშდღუ̂ე თუ̂ეფს ი ლუშდღუ̂ე ხანგა̈რს,
და̄̈რ ადი̄ნე გუშგუ̂ეი ქორთე,
და̄̈რ გუ̂ა̄̈ქუ̂ნე მამგუ̂ამს.
ბა̈ტა̈ ლჷკინჩხ მაშრი უ̂არგა̈ლ,
ტყჷრა̄̈ლ ჭაგა̈რს ჟი ლა̈ხსგურიხ,
ტუ̂იბქა აფიშდუ̂დ, ნო̄რდ მა ხა̄̈ქუ̂ად,
დეი აქა̄̈ნი, დეი მამგუ̂ამ.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ მა̄მ ისმი ნიშგუ̂ეი.
მაგუ̂ა̈ი ლი, ამჟი ლიუ̂ჟე ჩი ლე̄თ,
ნინ ჲერ და̄̈ს ხესმი ნიშგუ̂ეი.