“...เราต้องเสกจิตว่าจิตนี้เกิดดับ เกิดดับ มันไม่มีจริง ไม่มีของจริง มีแต่เกิดดับๆ อยู่อย่างนั้น แล้วมันก็ไปเกิดดับข้างนอกอีก ตาก็เกิดดับ หูก็เกิดดับ จมูกก็เกิดดับ ลิ้นก็เกิดดับ กายก็เกิดดับ ใจก็เกิดดับ เกิดดับที่ตรงไหน เกิดดับที่รูป เข้าไปชอบบ้าง เข้าไปเกลียดบ้าง เข้าไปเฉยๆ บ้าง เกิดดับที่เสียง ที่กลิ่น ที่รส สิ่งที่เข้าไปสัมผัส หรืออารมณ์เหล่านั้นก็มาเก็บเอาไว้ ชอบก็เก็บเอาไว้ เกลียดก็เก็บเอาไว้ เอามามั่วสุมน่ะสิ มามั่วสุมใจจิต เรามาปฏิบัติธรรมคือมาขับออก ขับออก จิตปกติมันบริสุทธิ์ ที่ธรรมชาติให้มาน่ะมันบริสุทธ์ ที่มันมัวหมองเพราะว่าเราเข้าไปยึดมั่นถือมั่น..."
พระธรรมเทศนา ตอน เครื่องป้องกันจิต
ประจำวันที่ 25 มกราคม พ.ศ.2562
โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)
ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง