Makkanuka - รวมธรรมะโดยหลวงพ่อเอี้ยน และอ.ประเสริฐ อุทัยเฉลิม

“....ธรรมญาณ ญาณคือตัวรู้ รู้ธรรมะที่เป็นธรรมชาติ เราคิดว่าธรรมะที่เป็นธรรมชาติคือดิน น้ำ ลม ไฟ หรือปัญหาเรื่องความทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ความดับทุกข์ หนทางให้ถึงความดับทุกข์ เราคิดว่ามันอยู่ไกลตัว ธรรมะมันต้องอยู่ในวัด ไม่ได้อยู่ที่บ้าน นี่เพราะไม่รู้ว่าธรรมะต้องอยู่ที่จิต ถ้าจิตมีธรรมะแล้วร่างกายก็จะสบายหมดไม่ต้องมีความทุกข์....”

ข้อความจาก พระธรรมเทศนา ตอน การเกิด

ประจำวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ. พัทลุง

“...พระพุทธเจ้าตรัสว่าการเกิดทุกคราวเป็นทุกข์ร่ำไป ทำไมไม่เป็นทุกข์ล่ะ ก็มันเข้าไปยึดมั่นถือมั่น พอเข้าไปยึดมั่นถือมั่น มันอยากจะได้ มันอยากจะมี มันอยากจะเป็น ความอยากตัวนั้นคือตัณหา...”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน สาธยายปฐมพุทธภาษิต

ประจำวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...พระพุทธเจ้าตรัสว่าการเกิดทุกคราวเป็นทุกข์ร่ำไป ทำไมไม่เป็นทุกข์ล่ะ ก็มันเข้าไปยึดมั่นถือมั่น พอเข้าไปยึดมั่นถือมั่น มันอยากจะได้ มันอยากจะมี มันอยากจะเป็น ความอยากตัวนั้นคือตัณหา...”

ข้อความตอนหนึ่งจาก พระธรรมเทศนา ตอน สาธยายปฐมพุทธภาษิต

ประจำวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“....ธรรมชาติภายนอก ธรรมชาติภายในก็คือจิตของเรา เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แล้วเราก็เห็นว่ามีแต่ธรรมชาติ มันไม่มีอะไร เราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น เมื่อเราไม่ยึดมั่นถือมั่น ธรรมชาติที่เป็นตัวตน ธรรมชาติที่เป็นความคิดความอ่าน ธรรมชาติที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำว่าทำปัญญาให้ถึงขนาดนี้ เราต้องอ่านออกว่าธรรมชาติเป็นอย่างนี้ๆ ธรรมชาติทุกอย่างว่างจากตัวตน ๆ พอเราเห็นว่าธรรมชาติว่างจากตัวตน เราก็จะเห็นว่าแล้วไปยึดมั่นถือมั่นมันทำไม มันว่างจากตัวตนทั้งนั้น เราไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่นความว่างอีก มันก็สงบ

ถ้าเราไปยึดมั่นถือมั่นในความว่าง ในความเป็น โสดา สกิทา อนาคา ความเป็นพระอรหันต์ มันก็ไปทุกข์อีก ไปยึดมั่นถือมั่นมันทำไม อย่างนั้นมันไม่ว่าง ถ้าเราเลิกยึดมั่นถือมั่น ร่างกายไม่ใช่ของกู อาการ 32 ก็ไม่ใช่ของกู อะไรก็ไม่ใช่ของกูทั้งนั้น ความคิดความนึกความอ่านอะไรทุกอย่าง ไม่ใช่ตัวกู ไม่ใช่ของกู มันเป็นธรรมชาติทั้งนั้น เพราะธรรมชาติทุกอย่างเหมือนกัน ทุกอย่างเกิดดับ ว่างจากตัวตน สิ่งทั้งปวงเกิดดับว่างจากตัวตน

สัพเพ ธัมมานาลัง อภินิเวสายะ สิ่งทั้งปวงอันใครๆ ไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นตัวกู ว่าเป็นของกู เราเลิกความยึดมั่นถือมั่นโดยเด็ดขาด เราก็จะสงบ อยู่กับสงบ ทีนี้ความสงบก็มีสิ่งเลี้ยงอยู่อีก ถ้าสงบยังไม่ถึงที่สุดก็ว่างเอาไว้ก่อน ว่างเป็นอาหารของความสงบ ว่างเอาๆไว้ จนสงบได้เด็ดขาด นั่นแหละ ก็เป็นพระอรหันต์แล้ว พระอรหันต์แปลว่าเว้น...”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน ตัณหาผู้สร้างภพ

ประจำวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“....ธรรมชาติภายนอก ธรรมชาติภายในก็คือจิตของเรา เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แล้วเราก็เห็นว่ามีแต่ธรรมชาติ มันไม่มีอะไร เราก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น เมื่อเราไม่ยึดมั่นถือมั่น ธรรมชาติที่เป็นตัวตน ธรรมชาติที่เป็นความคิดความอ่าน ธรรมชาติที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำว่าทำปัญญาให้ถึงขนาดนี้ เราต้องอ่านออกว่าธรรมชาติเป็นอย่างนี้ๆ ธรรมชาติทุกอย่างว่างจากตัวตน ๆ พอเราเห็นว่าธรรมชาติว่างจากตัวตน เราก็จะเห็นว่าแล้วไปยึดมั่นถือมั่นมันทำไม มันว่างจากตัวตนทั้งนั้น เราไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่นความว่างอีก มันก็สงบ

ถ้าเราไปยึดมั่นถือมั่นในความว่าง ในความเป็น โสดา สกิทา อนาคา ความเป็นพระอรหันต์ มันก็ไปทุกข์อีก ไปยึดมั่นถือมั่นมันทำไม อย่างนั้นมันไม่ว่าง ถ้าเราเลิกยึดมั่นถือมั่น ร่างกายไม่ใช่ของกู อาการ 32 ก็ไม่ใช่ของกู อะไรก็ไม่ใช่ของกูทั้งนั้น ความคิดความนึกความอ่านอะไรทุกอย่าง ไม่ใช่ตัวกู ไม่ใช่ของกู มันเป็นธรรมชาติทั้งนั้น เพราะธรรมชาติทุกอย่างเหมือนกัน ทุกอย่างเกิดดับ ว่างจากตัวตน สิ่งทั้งปวงเกิดดับว่างจากตัวตน

สัพเพ ธัมมานาลัง อภินิเวสายะ สิ่งทั้งปวงอันใครๆ ไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นตัวกู ว่าเป็นของกู เราเลิกความยึดมั่นถือมั่นโดยเด็ดขาด เราก็จะสงบ อยู่กับสงบ ทีนี้ความสงบก็มีสิ่งเลี้ยงอยู่อีก ถ้าสงบยังไม่ถึงที่สุดก็ว่างเอาไว้ก่อน ว่างเป็นอาหารของความสงบ ว่างเอาๆไว้ จนสงบได้เด็ดขาด นั่นแหละ ก็เป็นพระอรหันต์แล้ว พระอรหันต์แปลว่าเว้น...”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน ตัณหาผู้สร้างภพ

ประจำวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...กายสังขารมันก็ไม่เที่ยง วจีสังขารมันก็ไม่เที่ยง มโนสังขารคือความคิดมันก็ไม่เที่ยง ไม่มีอะไรเที่ยงสักอย่าง เห็นไหม ฉะนั้น พระไปปลงอนิจจา วะตะสังขารา สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา

การเข้าไปสงบรำงับ ก็คือการเข้าไปดูแล้วไม่ยึดมั่นถือมั่น การเข้าไปสงบรำงับสังขารเหล่านั้นเป็นสุข ทีนี้ ไปสงบรำงับตอนไหน เราเข้าไปเห็นผู้ชายหล่อ ผู้ชายเห็นผู้หญิงสวย รำงับตอนนั้นเลย คืออย่าให้มันเข้าไปยึดมั่นถือมั่น ที่บอกว่าผัสสะ ตา รูป จักขุวิญญาณ ผัสสะ พอเกิดผัสสะก็เกิดเวทนาขึ้นมา คือความพอใจที่เป็นสุขก็ได้เป็นทุกข์ก็ได้

ฉะนั้นประโยคสุดท้ายที่ว่า เตสัง วูปะสะโม สุโข การเข้าไปสงบรำงับ สังขารเหล่านั้นเป็นสุข คือเราไม่หลง เห็นตั้งแต่ต้นจนถึงปลาย มันต้องตายแน่ ตายแล้วมันก็เหม็นเน่าอย่างนั้น..

การเข้าไปสงบรำงับสังขารเหล่านั้นคือไม่ยึดมั่นถือมั่น พอสงบแล้วก็ดู แล้วก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น พอเกิดผัสสะขึ้นมากับศพก็ดี กับคนสวยคนหล่อก็ดี ก็ทิ้งหมด เราก็เป็นอย่างนั้น เขาก็เป็นอย่างนั้น ไม่ใช่ของจริงเลย....”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน การเข้าไปสงบรำงับสังขารเหล่านั้นเป็นสุข

ประจำวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...กายสังขารมันก็ไม่เที่ยง วจีสังขารมันก็ไม่เที่ยง มโนสังขารคือความคิดมันก็ไม่เที่ยง ไม่มีอะไรเที่ยงสักอย่าง เห็นไหม ฉะนั้น พระไปปลงอนิจจา วะตะสังขารา สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา

การเข้าไปสงบรำงับ ก็คือการเข้าไปดูแล้วไม่ยึดมั่นถือมั่น การเข้าไปสงบรำงับสังขารเหล่านั้นเป็นสุข ทีนี้ ไปสงบรำงับตอนไหน เราเข้าไปเห็นผู้ชายหล่อ ผู้ชายเห็นผู้หญิงสวย รำงับตอนนั้นเลย คืออย่าให้มันเข้าไปยึดมั่นถือมั่น ที่บอกว่าผัสสะ ตา รูป จักขุวิญญาณ ผัสสะ พอเกิดผัสสะก็เกิดเวทนาขึ้นมา คือความพอใจที่เป็นสุขก็ได้เป็นทุกข์ก็ได้

ฉะนั้นประโยคสุดท้ายที่ว่า เตสัง วูปะสะโม สุโข การเข้าไปสงบรำงับ สังขารเหล่านั้นเป็นสุข คือเราไม่หลง เห็นตั้งแต่ต้นจนถึงปลาย มันต้องตายแน่ ตายแล้วมันก็เหม็นเน่าอย่างนั้น..

การเข้าไปสงบรำงับสังขารเหล่านั้นคือไม่ยึดมั่นถือมั่น พอสงบแล้วก็ดู แล้วก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น พอเกิดผัสสะขึ้นมากับศพก็ดี กับคนสวยคนหล่อก็ดี ก็ทิ้งหมด เราก็เป็นอย่างนั้น เขาก็เป็นอย่างนั้น ไม่ใช่ของจริงเลย....”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน การเข้าไปสงบรำงับสังขารเหล่านั้นเป็นสุข

ประจำวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...ทีนี้เราจะต้องปฏิบัติธรรม เมื่อเกิดผัสสะขึ้นมานั่นคือเป็นประตู ก็เหมือนนักฟุตบอลนี่แหละ ถ้าไม่รอบคอบก็เข้าประตู ถ้ารอบคอบ ระวัง ทำดีที่สุด ก็เข้าประตูเราไม่ได้ แต่นี่มันเข้าประตูทุกครั้ง ทางตาก็เข้าประตู ทางหูก็เข้าประตู ทางจมูก ลิ้น กาย ใจก็เข้าประตู ก็เจ๊งสิ ก็แพ้สิทีนี้ มันสู้ไม่ได้

เพราะฉะนั้นเราต้องระวังที่ประตูผัสสะ เมื่อระวังแล้ว ทำให้เกิดอะไร ทำให้เกิดเวทนา เวทนาเป็นสุข ก็แค่นั้นเอง เวทนาที่เป็นทุกข์ ก็แค่นั้นเอง เวทนาที่เป็น ไม่ใช่สุขไม่ใช่ทุกข์ ก็แค่นั้นเองเราไม่รับ เรารู้ว่าเราไม่รับ ไม่ยึดมั่นถือมั่น สุขเวทนาก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น ทุกขเวทนา ก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น อทุกขสุขเวทนาก็ไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น....ขอให้เราทำดีก็แล้วกัน ทำดีๆ ทำดีเพื่อเพื่อนมนุษย์....”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอนโลกวิญญาณ

ประจำวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...ทีนี้เราจะต้องปฏิบัติธรรม เมื่อเกิดผัสสะขึ้นมานั่นคือเป็นประตู ก็เหมือนนักฟุตบอลนี่แหละ ถ้าไม่รอบคอบก็เข้าประตู ถ้ารอบคอบ ระวัง ทำดีที่สุด ก็เข้าประตูเราไม่ได้ แต่นี่มันเข้าประตูทุกครั้ง ทางตาก็เข้าประตู ทางหูก็เข้าประตู ทางจมูก ลิ้น กาย ใจก็เข้าประตู ก็เจ๊งสิ ก็แพ้สิทีนี้ มันสู้ไม่ได้

เพราะฉะนั้นเราต้องระวังที่ประตูผัสสะ เมื่อระวังแล้ว ทำให้เกิดอะไร ทำให้เกิดเวทนา เวทนาเป็นสุข ก็แค่นั้นเอง เวทนาที่เป็นทุกข์ ก็แค่นั้นเอง เวทนาที่เป็น ไม่ใช่สุขไม่ใช่ทุกข์ ก็แค่นั้นเองเราไม่รับ เรารู้ว่าเราไม่รับ ไม่ยึดมั่นถือมั่น สุขเวทนาก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น ทุกขเวทนา ก็ไม่ยึดมั่นถือมั่น อทุกขสุขเวทนาก็ไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น....ขอให้เราทำดีก็แล้วกัน ทำดีๆ ทำดีเพื่อเพื่อนมนุษย์....”

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอนโลกวิญญาณ

ประจำวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ.​2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง

“...วิญญาณทั้งนั้น ฉะนั้น เรามันวิญญาณยังสดๆ อยู่แต่พวกนั้นไม่มีร่างกายแล้ว มีแต่จิตวิญญาณ จิตวิญญาณตัวนั้นเราต้องปฏิบัติแล้วจับให้เข้าอยู่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับธรรมชาติ พอเป็นธรรมชาติแล้ว มันไม่เกิด ไม่แก่ ไม่เจ็บ ไม่ตาย ไม่ยึดมั่นถือมั่นว่าตัวยกูว่าของกู ให้เป็นธรรมชาติล้วนไปเลย นั่นคืออมตะแล้ว วิญญาณอมตะแล้ว ไม่ต้องเกิด ไม่ต้องแก่ ไม่ต้องเจ็บ ไม่ต้องตายแล้ว ที่เราพยายามปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงจุดนี้ ให้เข้าถึง วิญญาณอมตะ วิญญาณของเรายังไม่อมตะ มีแต่ มตะ มตะ เกิดตาย เกิดตาย ก็คือเกิดดับ เกิดดับ เกิดดับที่ตา ที่หู ที่จมูก ที่ลิ้น ที่กาย ที่ใจ เสร็จแล้วก็ไปเกิดเป็นคน เป็นสัตว์ เป็นอะไร มันก็เกิดดับๆ อยู่อย่างนั้น แต่ถ้าวิญญาณที่เข้าถึงธรรมชาติที่เป็นอมตะแล้ว ไม่ต้องเกิดไม่ต้องแก่ไม่ต้องเจ็บไม่ต้องตาย เป็นวิญญาณที่ว่างจากความยึดมั่นถือมั่น จุดสุดยอดอยู่ที่ตรงนั้น..."

ข้อความตอนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ตอน วิญญาณกู สู่วิญญาณอมตะ

ประจำวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ.​ 2561

โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)

ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง