“...ที่ชอบใจก็เกิดสุขเวทนา ที่ไม่ชอบใจก็เกิดทุกขเวทนา ไอ้ที่ทุกข์ก็ไม่ใช่ สุขก็ไม่ใช่ เฉยๆ อทุกขมสุขเวทนา เพราะฉะนั้นเราต้องปล่อยวาง มีสติที่ตรงนี้ สักแต่ว่าธาตุว่าง ธาตุว่าง สักแต่ว่าธาตุว่าง ธาตุว่างคืออะไร ก็ให้จิตเรามันว่างก่อน ให้จิตว่างจากความยึดมั่นถือมั่น
ถ้าเราปฏิบัติให้จิตไม่ยึดมั่นถือมั่น ไอ้ที่ตาเห็น ตา รูป จักขุวิญญาณ สามอย่างทำงานร่วมกันก็ทำให้เกิดผัสสะเหมือนกัน แต่เกิดผัสสะแล้วเป็นยังไง ชอบ ไม่เอา ไม่ชอบ น่าเกลียด ไม่เอา เฉยๆ ก็ไม่เอา ไม่เอา ทั้งนั้น นั่นคือปัญญาที่ไม่ยึดมั่นถือมั่น เพราะฉะนั้นเห็นสักแต่ว่าเห็น ได้ยินสักแต่ว่าได้ยิน ได้กลิ่นสักแต่ว่าได้กลิ่น ลิ้มรส สักแต่ว่าลิ้มรส สัมผัสเพียงแต่ว่ารู้สึก แต่ว่าไม่ยึดมั่นถือมั่น ทั้งทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ ให้สักแต่ว่า....”
พระธรรมเทศนา ตอน สิ่งทั้งปวงไม่เที่ยง
ประจำวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ.2562
โดยหลวงพ่อเอี้ยน (พระครูวินัยธร มหาทรงศักดิ์ วิโนทโก)
ณ สำนักวิปัสสนาวังสันติบรรพต อ.เมือง จ.พัทลุง