مأمن وفا

اجرای خصوصی در شور

۹ دی ۱۳۶۸

آواز: محمدرضا #شجریان

تار: مجید #درخشانی

من ترک عشق بازی و ساغر نمی کنم

صد بار توبه کردم و دیگر نمی کنم

باغ بهشت و سایه طوبی و قصر حور

با خاک کوی دوست برابر نمی کنم

تلقین درس اهل نظر یک اشارت است

کردم اشارتی و مکرر نمی کنم

هرگز نمی شود ز سر خود خبر مرا

تا در میان میکده سر بر نمی کنم

شیخم به طنز گفت حرام است می، مخور

گفتم به چشم، گوش به هر خر نمی کنم

پیر مغان حکایت معقول می کند

معذورم ار محال تو باور نمی کنم

این تقویَم بس است که چون زاهدان شهر

ناز و کرشمه بر سر منبر نمی کنم

ناصح به طعنه گفت برو ترک عشق کن

محتاج جنگ نیست برادر نمی کنم

حافظ جناب پیر مغان مأمن وفاست

من ترک خاک بوسی این در نمی کنم

********

چندان که گفتم غم با طبیبان

درمان نکردند مسکین غریبان

آن گل که هر دم در دست بادست

گو شرم بادش از عندلیبان

ما درد پنهان با یار گفتیم

نتوان نهفتن درد از طبیبان

یا رب امان ده تا بازبیند

چشم محبان روی حبیبان

درج محبت بر مهر خود نیست

یا رب مبادا کام رقیبان

حافظ نگشتی رسوای گیتی

گر می‌شنیدی پند ادیبان