Esther Didden reist deze week naar Haarsteeg en gaat daar in gesprek met Margriet Luyten. Margriet begon, inmiddels geruime tijd geleden, als beeldhouwer. Haar praktijk bloeide: musea namen haar werk op in hun collecties en ook particuliere verzamelaars toonden grote belangstelling. Toen haar moeder ziek werd, nam Margriet een groot deel van de zorg op zich en verdween het atelier naar de achtergrond. Ze begon het stervensproces van haar moeder vast te leggen. Dat moment markeerde een kantelpunt in haar kunstenaarschap: ze liet het driedimensionale werk los en vond een nieuwe vorm in het tweedimensionale.