Marm ni vaat (Gujarati) - Bhagvat Puran - Devi Bhagvat

આ અધ્યાયમાં, સ્વયંવર મંડપમાં રાજાઓ વચ્ચે સુદર્શનની યોગ્યતા વિશે ચર્ચા થાય છે, જેમાં યુદ્ધજીત તેનો વિરોધ કરે છે, પરંતુ અન્ય રાજાઓ સુદર્શનના દેવી ભગવતી પ્રત્યેના સમર્પણ અને નમ્ર સ્વભાવથી પ્રભાવિત થાય છે. શશિકલા સ્વયંવરમાં જવા માટે અનિચ્છા દર્શાવે છે અને પોતાના પિતાને સુદર્શન સાથે લગ્ન કરવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરે છે, કારણ કે તે પહેલેથી જ માનસિક રીતે તેને પતિ માની ચૂકી છે.

આ અધ્યાયમાં, શશિકલા સુદર્શનને સંદેશો મોકલે છે અને સ્વયંવરમાં આવવા આમંત્રણ આપે છે, જ્યાં ઘણા રાજાઓ એકઠા થયા છે. યુદ્ધજીત સુદર્શનને મારવાની યોજના બનાવે છે, પરંતુ અન્ય રાજાઓ તેને સમજાવે છે કે સ્વયંવરમાં લડાઈ કરવી યોગ્ય નથી.

આ અધ્યાયમાં, રાજકુમારી શશિકલા સુદર્શનના પ્રેમમાં પડે છે અને તેને પોતાના પતિ તરીકે પસંદ કરવાનો નિર્ણય લે છે, જે તેના પિતાને ચિંતામાં મૂકે છે. શશિકલાની માતા તેને સમજાવે છે કે આગામી સ્વયંવરમાં અનેક રાજાઓ આવશે અને તે પોતાની પસંદગી મુજબ કોઈપણ રાજકુમારને વરી શકશે.

આ અધ્યાયમાં, રાજા યુદ્ધજીત સુદર્શનને મારવા માંગે છે, પરંતુ તેના મંત્રી તેને વિશ્વામિત્રની કથા સંભળાવે છે અને સમજાવે છે કે તપસ્વીઓ સાથે વેરભાવ રાખવો યોગ્ય નથી. આ દરમિયાન, સુદર્શન કામદેવના મંત્રથી આકર્ષાય છે અને દેવીની કૃપાથી અસ્ત્ર-શસ્ત્ર પ્રાપ્ત કરે છે, જ્યારે કાશીની રાજકુમારી શશિકલા તેના રૂપ અને ગુણોથી મોહિત થઈ જાય છે.

આ અધ્યાયમાં યુધાજિત રાજા સુદર્શનને મારવા માટે ભરદ્વાજ ઋષિના આશ્રમમાં આવે છે, જ્યાં મનોરમા તેના પુત્રને બચાવવા માટે ચિંતિત થાય છે. મનોરમા ઋષિને વિનંતી કરે છે કે તેઓ યુધાજિતને પાછો મોકલી દે, અને તે દ્રૌપદીના અપહરણના પ્રસંગનો ઉલ્લેખ કરીને સમજાવે છે કે લોભ અને લાલચથી માણસો કેવા પાપકર્મ કરી શકે છે.

આ અધ્યાયમાં યુધાજિત અને વીરસેન વચ્ચેના યુદ્ધનું વર્ણન છે, જેમાં વીરસેન મૃત્યુ પામે છે અને તેની પુત્રી મનોરમા તેના પુત્ર સુદર્શન સાથે જંગલમાં નાસી જાય છે. મનોરમા અને સુદર્શન ભરદ્વાજ ઋષિના આશ્રમમાં આશ્રય મેળવે છે, જ્યાં તેઓ સુરક્ષિત રહે છે અને સુદર્શનને ઉછેરવામાં આવે છે.

આ અધ્યાયમાં આપણે કોસલના રાજા ધ્રુવસંધિના મૃત્યુ પછી તેમના બે પુત્રો વચ્ચે ઉત્તરાધિકાર માટે થયેલા વિવાદની વાત કરીશું. રાજકુમારોના દાદાઓ વચ્ચેના ઝઘડાએ કેવી રીતે રાજ્યમાં અશાંતિ ફેલાવી અને સત્તા માટેની લડાઈએ કેવી રીતે રાજ્યની શાંતિ અને સમૃદ્ધિને જોખમમાં મૂક્યા તેની ચર્ચા કરીશું.

આ અધ્યાયમાં રાજા જનમેજય વ્યાસજીને પૂછે છે કે વિષ્ણુએ દેવી યજ્ઞ કેવી રીતે કર્યો, જેના જવાબમાં વ્યાસજી વિષ્ણુ દ્વારા દેવીની પૂજા અને યજ્ઞનું વિસ્તૃત વર્ણન કરે છે. દેવીની કૃપાથી વિષ્ણુને દેવોમાં સર્વશ્રેષ્ઠ સ્થાન પ્રાપ્ત થાય છે અને આકાશવાણી દ્વારા દેવી તેમના વિવિધ અવતારોમાં શક્તિ રૂપે વિષ્ણુની મદદ કરશે એવું વરદાન આપે છે.

આ અધ્યાયમાં વ્યાસજી રાજા જનમેજયને યજ્ઞના ત્રણ પ્રકાર - સાત્વિક, રાજસિક અને તામસિક - વિશે સમજાવે છે અને કર્મ અને ભાવનાના મહત્વ પર ભાર મૂકે છે. અંતમાં, વ્યાસજી જનમેજયને તેમના પિતાને નરકમાંથી મુક્ત કરવા દેવી યજ્ઞ કરવાની સલાહ આપે છે.

આ અધ્યાયમાં આપણે દેવદત્તના પુત્ર ઉતથ્યની કથા સાંભળીશું, જે વેદ અને શાસ્ત્રોના જ્ઞાન વિનાનો હતો, પરંતુ હંમેશા સત્ય બોલતો હોવાથી 'સત્યવ્રત' તરીકે ઓળખાયો. એક શિકારી દ્વારા પીછો કરાયેલ જંગલી ભૂંડ જ્યારે તેની પાસે આશ્રય માટે આવે છે ત્યારે સત્યવ્રત દેવી સરસ્વતીના મંત્રનો અજાણતા જાપ કરે છે અને દેવીની કૃપાથી તેને જ્ઞાન અને કવિતાની શક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે.