Με μπρατσάκια στα ρηχά

Καλέσαμε την Όλγα, την άτυπη social media manager μας, να μας πει ότι μικρή ήθελε να γίνει γάτα και να μας αναλύσει την τοξικότητα που βιώνει στα social. Σχολιάσαμε το ευρηματικό και φτηνό (τζάμπα πράμα) λογότυπο του Μετρό Θεσσαλονίκης, παππούδες που παίρνουν λάθος παιδάκια, την επανεκλογή Τράμπ και το ελληνικό φαν κλαμπ του και άλλα πολλά με το χιούμορ και τη σοφία που μας διακατέχει.

Περνάμε την φάση του "δεν θέλω" και σχολιάζουμε την GenZ φάση του "θέλω, θέλω, θέλω". Ο Γιώργος hatάρει Halloween, και παρέλαση και όποιον τον καλεί σε πάρτυ νωρίς ή αργά ή και γενικά. Ο Χριστόφορος φλερτάρει και αυτός με τη σειρά του με την εξέγερση του AI μιας και την είδε "αν δεν γ****εις το AI, ψωμί στο στόμα σου δεν βάζεις".

Ακολουθούν εσωκομματικά πανηγύρια και τηλεοπτικοί "μεσίτες-κοράκια". Είδαμε τον ήλιο τον πράσινο σε μέρη που δεν φανταζόμασταν και βάζουμε το πρώτο λιθαράκι για την εξέγερση των ρομπότ.

Γυρίσαμε με γκρίνια και πόνους στη μέση και μας τα σκάνε ύπουλα και από το πουθενά αναμνήσεις γραφικών προσωπικοτήτων των διακοπών. Ο Χριστόφορος μπήκε στη λίστα "έφαγα και γω μπούλινγκ από παρκαδόρο πλοίου" και ο Γιώργος βγάζει τα trust issues του πάνω σε "μαραθωνοδρόμους".

Εεεεε τι θες και description επεισοδίου; Απλά καλοκαίρι!

Καλοκαιρινό καθυστερημένο upload για recap των Ολυμπιακών Αγώνων. Ηχογράφηση από το χωριό με απαλό και χαλαρωτικό background ήχο από aircondition για έξτρα απόλαυση. Καταλήξαμε επίσης ότι όλοι οι τενεκέδες, όταν κυλούν στους δρόμους, κάνουν φασαρία.

Με τον Αντώνη να επιστρέφει στην παρέα, σχολιάσαμε το τέλος του Euro, την επετειακή επιστροφή των legends του 2004 που ακόμα το παλεύουν και την απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ που πάλι δίχασε τον πλανήτη. Άκου μέχρι τέλους γιατί κερνάμε δροσερώτατη, γαργαλιστική και παραλίγο spicy άβολη ιστορία από τον "κάπτεν άβολο" Γιώργο. You are welcome!

Μονάδα μέτρησης καλοκαιριού, σάπια παγωτά, EURO, ήρωας Χριστόφορος σαβουριάζεται για να σώσει παιδάκια, αν δεν λυγάνε τα γόνατα κάνε διαθήκη και paranoia μέσα στο μυαλοοοοουυυυ.

Γυρίσαμε ένα χρόνο μετά, έχοντας ως δικαιολογία ότι πλέον είμαστε πολυάσχολοι 30+ έτοιμοι για σύνταξη (ψυχή του πάρτυ όπως πάντα). Ακούσαμε επίσης ότι γκρινιάζεις για την εξαήμερη εργασία. Αχάριστα, ποταπά σκουλήκια που δεν εκτιμάτε τίποτα πια και δεν βλέπετε μπροστά!

Άκυρη εισαγωγή με κεφτεδάκια και πάμε! Όλα τα σφάζουμε, όλα τα μαχαιρώναμε. Από αρχιτεκτονική, στέκια σύγχρονα και μη, μέχρι το freelancing αλλά και ντιμπέιτ για το αν ο κόσμος τελικά προτιμάει την εργασία από το σπίτι ή όχι. Hot take από Γιώργο, "κανείς δε μπορεί να δουλέψει 8ωρο". 

Γνωρίσαμε επίσης τον Αλέξανδρο! Από Θεσσαλονίκη σε Ξάνθη και από Brighton σε Βερολίνο. Μας μίλησε για τη ζωή του freelancer και δηλώνει πως το dream job του είναι να γίνει Τριανταφυλλίδης στη θέση του Τριανταφυλλίδη ψάχνωντας τα δικά του Στέκια!