Tijd vliegt! Week 10 van m’n klinisch therapie traject is alweer voorbij! En wat een week is het weer geweest… Deze aflevering vertel ik over hoe en waardoor de afgelopen weken mijn interne spanning soms behoorlijk op kon lopen. Hoe er soms gevoelens en emoties geraakt worden die een link met (iets van ) vroeger hebben. Hoe ik daardoor steeds vaker in contact of dichterbij mezelf kan zijn, maar hoe dit soms ook teveel is en mij uit m’n window of tolerance kan doen schieten… Ik deel open over mijn eerste reactie op het voorstel van m’n psychiater om overdag met medicatie te starten en hoe het me vervolgens gelukt is hier zelf regie in te nemen; met goed resultaat! Veel plezier met luisteren. Groetjes, Henriëtte