Sabredesin ey cân gönül,

Bugünün bir yarını var.

Bilmezler mi, eden bulur?

Gören, bilen bir Allah var.

Bugün böyle, yarın bakın;

Bu gücüne aldanmasın.

Büyüklenme, aman sakın,

Hüküm süren kimde ne var?

İnsan bakar: “Ben ne idim,

Bu âlemde tek mâliktim.

Her bir şeye sahip idim,”

Bakmaz mısın, elde ne var?

Şimdi, şu an sende ne var?

Ne arkadaş ne de dost var;

Ne bir saray, ne de post var.

Bitti, gitti… Elde ne var?

Biz bu gönül bahçesinde 🌹 alırız, 🌹 satarız,

Burda 🌹ün ömrü bitmez, gözümüz gibi bakarız.

Biz severiz kırmızı 🌹, kırmızı 🌹e hayranız,

Geylânî’nin 🌹üdür o, biz O’nun gibi kokarız.

🌹 🌹 🌹

Geylânî’den bize gelen o saf aşkın mirasıdır,

Gönülden gönüle taşan yüce nurun ırmağıdır.

Bu ırmakta yüzenlere Geylânî’nin hırkasıdır,

Mehmet Baba verdi bize, o 🌹 bize armağandır.

🌹 🌹 🌹

Ah, bu gönül böyle yazar; kimler bakar, kimler okur,

Kul Ahmed’in böyle yazar; kimler bakar, kimler okur.

🌹 kokanlar bilir misin,🌹ün 🌹e nazı geçer,

Tasalanma canım benim, naz çekenler büyük olur.

Dû cihânda hem bizlere himmetleri elbet çoktur.

Ah bu gönül aynasından gerçekleri görenler,

Sıra sıra gerçekleri, bu pazara serenler

Bu terazi başkadır yâr, her bir kesler bilmezler

Ne alınır ne satılır, bazıları görmezler.

Gece gündüz bühtan edip herkeslere gülenler;

Türlü türlü yalan dolan, her bir sözü diyenler,

Bilmezler mi Allah vardır, hep iftira edenler

Satıp ömür sermayesin, bugün iflas ederler.

Bak gör işte böyle kalmaz

Böyle terse devran dönmez

Bin yıl geçse bu gül solmaz

Gafiller hiç kıymet bilmez.

Bugün artık bayram günü

Unutasın acı dünü

Hak yoluna tünü günü

Harcıyasın her öğünü.

Hak bildiğin yoldan dönme

Ah be gönlüm tasalanma

Hiç kendini yalnız sanma

Yanındadır Hak daima.

Hak bildiğin yoldan dönme

Ahmet gülüm tasalanma

Hiç kendini yalnız sanma

Yanındadır Hak daima.

Tünü günü=Gece gündüz.

Kazandın sonunda, kocaman bir zafer;

Bunu coşkuyla kutla sen bu sefer.

Sana gelmediyse düşmanların eğer,

Oturup ağlama, belli sardı keder.

Çok pişman olanlar gönderip saraya

Hatırlı dostları koyarlar araya.

Kapının önünde girerler sıraya;

Onların yüzleri dönmüş bak karaya.

Bazıları bilir, hiç bilmezden gelir;

Akan sel önünde gözyaşını siler.

Bazıları bilmez, sana kıs kıs güler;

Onlar da sonunda mağfireti diler.

Af dilemeyenler gayya kuyulara

Dolsunlar da hemen, sen de it bunları.

Gözyaşı döküp de şu ağlayanları

Var ey gönül, sen de bağışla onları.

Ey Ahmed’im, sen de bağışla onları.

Ne güzeldir şu bahçemiz,binbir çeşit gül var

Girenler hep mest olurlar miskü amber kokar.

Gel sende gel ey kardeş, sende Allah'a yalvar

Yalvaranlar dû cihanda, hep gül gibi kokar.

Ya bu yalvarma nicedir,sen bir hele anlat

Kavuşmak isteriz câna, bunda varsa vuslat?

Elbet ederiz kardeş,bizde de vardır gayret

Neden yalvarmasın bu can,neden Hakk'a heyhat

Allah Allah hep diyesin, durmasın şu dilin

Yalvarmak yâr işte böyle,hatırlar hep gülün

O'nu anmakla hemen, temizlenir be kalbin.

Şu avare gezen gönlün, gül olmaz mı gülün?

Yalvaralım Allah diye, bizde gönlümüzce

Her günümüz düğün olur,bizim ömrümüzce

Ölmek yok artık bize,yaşarız ölümsüzce

İki dünya cennet olmuş, bakın habersizce

Kul Ahmed'in yalvarmaz mı her dem için için

Yanmaz mı şu gönlüm hele, basmaz mı ateşin

Kavrulmaz mı ey cân yâr, kavrulmaz mı ciğerim

Daim köz köz olur yanar,sönmez hiç ateşim.

Bağlum Dergâh'ında okunan zikir.

Her Esma yaklaşık 5 dakika okunmuştur.

Sarılırım Allah’a, divanına durunca;

Unuturum her şeyi huzuruna varınca.

Ateş basar yüreğim böyle huzur bulunca;

Âlemler geziyorum seccademin üstünde.

Gece ve gündüz herdem, ateşiyle yanarım

Yazın kışın daima, Yüce Hakk'ı anarım

Bir elimde kâğıdım, bir elimde kalemim,

Hâlimi yazıyorum, seccademin üstünde

Bir gün olur gülersin, ah bu gönül ağlama,

Bir gün olur gülersin, Kul Ahmed'im ağlama,

Ciğerini köz edip, para pare dağlama

Elbet güneş doğacak, karaları bağlama

Biliyor, seziyorum, seccademin üstünde

Masal

Sen şimdi onları masal sanırsın.

Emele ulaşmaz, geri kalırsın.

İşine bakarsan menzil alırsın.

Her dem her dem çalış huzur bulursun.

Amacına ulaş sen bir an önce.

Hayretlere kalıp seni görünce

İnanamasınlar, ömürlerince.

Layık olduk artık biz bu sevince.

Bir daha bir daha dönmez bu devran.

Şimdi Yüce Hakk’ı edelim seyran.

Sana cümle âlem kalsında hayran.

Hep geride kalsın, hicranla hüsran.

Kul Ahmed’im sende hep kıvanasın.

Allah Allah diye daim yanasın.

İhvanlara yaz güz kanat geresin.

Sonsuz merhametle, önder olasın.

Kaderinde varmış, düştün bu yola.

Hayırlı, mübarek, uğurlu ola.

Sana inananlar ber murad ola.

İnanmayanlarda gayya’ya dola

İnanmayanlarda çukura dola

Her Yerlerde Her Dem

Her yerlerde herdem, karşı gelenler

Şimdi koşa koşa, sana gelirler.

Senin sözün emir, şimdi bilirler

Kıymayasın zahir, sonra ölürler.

Bilmezlerdi senin emir olduğun

Bilenler de etti acı bir oyun.

Kendileri bir kurt, sanki sen koyun

Hakk’ın kapısından, döndü bu oyun.

Şu canın yansada, sen hep sabreyle

Bunlar gelir geçer, Hakk yardımıyla

Anlatırsın Mehmet Baba diliyle,

Geçinip gidesin, kötü iyiyle.

Sözüm sizedir ey, canım ihvanlar

Sürüden kopmayın, sevgili cânlar.

Bak kapıda bekler, kurtlar sırtlanlar

Gelir kapar sizi, vahşi hayvanlar.

Ah bu gönlüm gönlüm sen benim canım

Ahmet’im Ahmet’im, sen benim canım

Canımdan ötesin, canda cânânım.

Sana düşman olan, benim düşmanım

Eğer demediyse, çokça pişmanım.