So langsom wasst dat Gras je weller. Dorüm geiht dat ook weller los mit dat Rosen meih’n. Fröher harrn wi to Huus je ’n Benzin-Meiher. Overs de hett irgendwann den Geist opgeeven. Nu weern wi an överleggen: Nochmol ’n Benzin-Meiher kööpen? Dat weer ’n Risiko. Noher seggt de Politik noch, dat blots noch Meihers op’n Rosen dörft, de mit Luft un Leevde löppt.
Dorüm hebbt wi uns vöriged Johr al rechttiedig för ’n elektrischen Meiher, ‘n Rosenmeiher-Robotter entscheed. Wi hebbt dacht: Dat Dings stellt man op’t Gras un denn hölt he de Huuskoppel CO2-neutral in Schuss.
Dat keem overs anners: Man mutt dor erstmol so’n Droht verleggen, dormit de Robotter weet, wonehm he langmeih’n schall. Nu hebbt wi overs dree Rosenstücken, de ni direkt tosomhangt. Dor mutt man erstmol överleggen un sick schlau moken, wo man den dorsten Droht an besten verleggt. De Droht, de bi den Robotter dorbi weer, hett gor ni langt. Also: Frischen Droht tokööpen un ook noch wülk vun de Klammern, mit de man den Droht fastmokt.
Irgendwann is de Robotter, wi nöömt em „Mäh-lanie“, denn tatsächli losfohrt. Bummeli teihn Minuten. Denn hett he sick fastfohrt, weil de Droht falsch verleggt weer.
Dat hett vöriged Johr uns‘n halven Urlaub kost, bet Mäh-lanie to’n ersten Mol in een Rutsch meiht hett, üm achteran no ehr Hütt‘ trüch to fohrn.
Un ook nu blifft de Robotter jümmers noch mol hier un dor hangen.
Dorbi weer dat Dings dreemol düürer as ’n Benzinmeiher, de uns blots dree, veer Stünnen vun uns‘ Urlaub kost harr. Mäh-lanie is intwüschen al sowat as uns‘ drütted Kind worrn, bruukt overs meist mehr Towennung, as de echten Kinner bruukt hebbt, as se noch lütt weern.
Annerlei. Man hett wat do nusseln un op’t Letzt‘ ward de Rosen mit ’n beten Hölp vun uns ook meiht.
Op jeden Fall ward uns‘ Rosen ni mit „fossile Brennstoffe“ meiht.
Intwüschen ward de Rosen sogor ohne Atomkraft ut Düütschland meiht. Blots noch mit Atomkraft ut anner Länner.
Na jo, optimal is anners, overs wi künnt weenstern so dohn, as wenn wi ’n reined Geweeten harrn...
In düssen Sinn