Her yere yetişilir,

Hiçbir şeye geç kalınmaz ama

beni bağışla

Boynu bükük duruyorsam eğer, İçimden öyle geldiği için değil

Ama hiç değil

İnsan yaşadığı yere benzer,

O yerin suyuna, o yerin toprağına benzer

Suyunda yüzen balığa,

Toprağını iten çiçeğe,

Dağlarının, tepelerinin dumanlı eğimine

Göğüne benzer ki, gözyaşları mavidir

Denize benzer ki, dalgalıdır bakışları

Evlerine, sokaklarına, köşe başlarına öylesine benzer ki

Ve bir gün birinin adres sormasına benzer

Camcının cam kesmesine, dülgerin rende tutmasına

birinin gazoz açmasına,

Hasretine, yalanına benzer

Gülemiyorsun ya,

gülmek, Bir halk gülüyorsa gülmektir

Bir güzel kadeh tutuşun vardı eskiden

Dirseğin iskemleye dayalı,

-- Bir vakitler gökyüzüne dayalı, derdim ben --

Ve bir kaşın yukarı kalkık,

Sevmen acele,

Dostluğun çabuk,

Biz eskiden seninle İstasyonları dolaşırdık bir bir

Ve yağmurdan ıslandıkça,

ince İstanbul yağmurunun altında, Esmer bir kadın sevmiş gibi olurdun sen

Kadının ütülü patiskalardan bir teni,

Upuzun boynu,

Kirpikleri,

Ve sana uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki,

Sofranı kurardı,

Elini bir suya koyar gibi, kalbinden akana koyardı

Çocuklar doğururdu

Ve o çocukların dünyayı düzeltecek ellerini işlerdi bir dantel gibi

O çocuklar büyüyecek

O çocuklar büyüyecek

O çocuklar...

Bilmezlikten gelme,

Umudu dürt,

Umutsuzluğu yatıştır,

Diyeceğim şu ki, Yok olan bir şeylere benzerdi o zaman trenler

Oysa o kadar kullanışlı ki şimdi,

Hayalsiz yaşıyoruz nerdeyse

Çocuklar, kadınlar, erkekler

Trenler tıklım tıklım

Trenler, cepheye giden trenler gibi

Onlar ki, hepsi

Bir tutsak ağaç gibi yanlış yerlere büyüyenler,

Gördün mü bak

Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile

Gelse de, Öyle sürekli değil

Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün

O kadar çabuk,

O kadar kısa,

İşte o kadar.