Męskie spotkania

Co chcemy po sobie zostawić? Czy w ogóle chcemy coś zostawiać? I skąd się bierze ta potrzeba — albo jej brak?

Pytanie wydaje się proste, ale jak to u nas bywa, odpowiedzi prostych nie ma. Kamil na starcie mówi „nic" — i przez dużą część rozmowy szuka, czy to jest szczera odpowiedź, czy raczej temat, którego jeszcze nie rozpakował. Dominik zaczyna od pragmatycznego „porządek, żeby bliscy nie musieli się użerać z bałaganem", a kończy wyznaniem, że tak naprawdę chciałby, żeby jego życie miało sens — i że boi się o tym mówić głośno. Axe mówi wprost, że chce po sobie coś zostawić — model myślenia, obrazy, wpływ na studentów — i konfrontuje się z tym, że w tym myśleniu zaniedbuje najbliższych. Darek szuka lekkości i prostoty, woli poleżeć na łące i popatrzeć w niebo, niż budować pomnik. A Leszek konsekwentnie pyta: czy naprawdę musicie coś po sobie „podpisać", żeby wasze życie miało wartość?

Po drodze rozmawiamy o tym, z czyjej spuścizny korzystamy — od anonimowych bohaterów PRL, przez Adę Lovelace i scenę jazzową lat 60., po bliskich wrogów wartości w buddyzmie. Na koniec pytanie, które zostawiamy sobie i Wam: co chcielibyście, żeby wasi bliscy zostawili po sobie dla Was?

Trzeci i ostatni zapis wieczoru z kartami Ester Perel „Where shall we begin". Po odcinkach o niezapomnianych spotkaniach (#49) i wielkim halo w mediach społecznościowych (#50) — wracamy do tego, co zostało.Zaczynamy od kontynuacji wątku mediów społecznościowych. Kamil zastanawia się, czego w jego treściach nie widać — że najważniejszą częścią jego pracy są relacje z klientami, a nie sprzęt czy profesjonalizm techniczny. Leszek konfrontuje to z bardziej pragmatycznym podejściem: najpierw partnerstwo biznesowe i wartość, potem relacja towarzyska. Darek szuka równowagi — jest obecny na LinkedInie, ale zmaga się z pytaniem, ile w tym kreacji, a ile autentyczności. Marcin dzieli się doświadczeniem dysonansu poznawczego — kiedy ktoś z publiczności powiedział mu, że w internecie wygląda na śmieszka, a na żywo okazał się mędrcem.Po drodze wchodzimy w fascynującą dyskusję o tym, do czego naprawdę służą media społecznościowe w biznesie — czy sprzedają, czy raczej budują przekonania, które sprawiają, że klient w końcu powie: „idę do tego człowieka".Na koniec każdy z panów odpowiada na pytanie: „Którego dnia nigdy nie zapomnę?" — i tutaj pojawiają się odpowiedzi zaskakujące i osobiste. Leszek mówi o momencie, gdy zrozumiał, że powinien działać z tym, co ma, zamiast czekać na lepsze okoliczności. Marcin — o dniu, w którym przestał czekać na pozwolenie i wziął sprawy w swoje ręce. Kamil wspomina dzień, w którym rzucił studia na piątym roku — i pierwszą osobę, która go za to pochwaliła. Darek wraca do narodzin swoich dzieci. A cała piątka wspomina, co robiła 11 września 2001 roku — bo są takie dni, które pamięta każdy.Jak zwykle to tylko początek meandrującej rozmowy o życiu.

Wracamy do Was z drugą częścią naszego spotkania z kartami autorstwa Ester Perel zatytułowanymi „Where shall we begin. Tym razem osią rozmowy są dwa pytania: „Robię wielkie halo z…” oraz „Jak myślicie, że ludzie myślą o was przez pryzmat Waszych mediów społecznościowych?”.

W tym odcinku niekonwencjonalnie podchodzimy do rozmowy i losujemy pytania z talii kart do dyskusji. Korzystamy z kart autorstwa Ester Perel zatytułowanych „Where shall we begin,” i odpowiadamy na dwa pytanie: którego spotkania nigdy nie zapomnimy oraz jakie trzy przedmioty chcielibyśmy mieć przy sobie, gdybyśmy utknęli w domu na miesiące. Jak zwykle to tylko początek meandrującej rozmowy o życiu.

Czasami kiedy prowadzę warsztaty słyszę o wartości zespołowej "zaufanie". Pytam wtedy jakimi akcjami, konkretnymi działaniami, budujcie w zespole zaufanie. Zwykle odpowiedzią jest cisza. Bo co buduje zaufanie? Jak Ty budujesz zaufanie z Twoimi przyjaciółmi i przyjaciółkami? Ostatnio usłyszałem w rozmowie Simona Sinika z Trevorem Noah, że proszenie o pomoc buduje zaufanie. Wzięliśmy ten temat z Panami na tapet i w tym odcinku dajemy go Tobie - zapis rozmowy i pytanie, czy proszenie o pomoc rzeczywiście buduje zaufanie! Dobrego słuchania!

Wiedza, inteligencja, umiejętności, mądrość - czym się różnią, w czym są podobne? Co sprawia, że wiemy? Po czym poznajemy inteligencję? Czy każda inteligentna osoba jest mądra? Czy mądra jest inteligentna?

Ten odcinek jest o wiedzy i innych terminach, ale też o otwartości pytania osób w swoim kręgu.

Jaki jest Twój najważniejszy zasób lub najważniejsze zasoby? Jak je inwestujesz? Poruszamy w rozmowie kilka obszarów w które my inwestujemy i żadnym z nich nie są finanse, choć analogie finansowe się pojawiają. Czy to się różni w zależności od wieku? Trochę. Może bardziej od doświadczenia życiowego.
A w co Wy inwestujecie?

Jak u Ciebie jest z tolerowaniem niepewności? Rzucasz się w jej objęcia, czy raczej próbujesz za wszelką cenę sprawić, aby zminimalizować ją prawie do zera? Niezależnie od podejścia i tego jak sobie z nią radzisz, warto się temu przyjrzeć - bo nasz sposób podchodzenia do niepewności wpływa na to jak planujemy, jak się komunikujemy, jak dużo rzeczy przygotowujemy czy idziemy z prądem. Jak zwykle w naszej rozmowie pokazaliśmy sobie bardzo różne perspektywy i za to jestem Panom bardzo wdzięczny!

Wyobraź sobie, że siedzisz w kawiarni. Obok, przy innym stoliku rozmawiają dwie osoby - o polityce, o życiu, o inflacji, o planach wakacyjnych, o mieszkaniu itd. Takie nasze codzienne rozmowy. Czy jesteś w stanie zgadnąć jakie poglądy, otoczenie ukształtowało ich podejście do życia? Pewnie częściowo możesz to zrobić. A co by było, gdyby ktoś przysłuchiwał się Twojej rozmowie? Czy ta osoba mogłaby łatwo określić co ukształtowało Twój sposób myślenia? Wszyscy używamy jakichś ideologii, rozumianych jako suma tego wszystkiego co nas ukształtowało. W tym odcinku właśnie o tym rozmawiamy - co zbudowało nasze ideologie, nasze patrzenie na świat.

Czy pamiętasz pierwsze zarobione przez Ciebie pieniądze? Kiedy to było i w jakich okolicznościach? No i ciekawe na co zostały wydane! W tym odcinku rozmawiamy o naszych pierwszych zarobkowych pracach, ale też o tym jak różnie toczyły się nasze zawodowe drogi, jak bardzo podobne lub różne rzeczy robimy do tego, co na początku naszych karier zawodowych. Układa się z tego ciekawe przesłanie - że cokolwiek teraz robisz (z dokładnością do kilku bardzo konkretnych zawodów), to wcale nie jest pewne, że tym samym będziesz się zajmować za kilka lat. Zapraszamy do rozmowy z nami!



Strona odcinka.