
Sign up to save your podcasts
Or


Κάποια στιγμή η ψυχή κουράζεται να μικραίνει για να χωρέσει σε λάθος ανθρώπους.
Και τότε έρχεται η στιγμή που λες «ως εδώ». Όχι από θυμό… αλλά από ανάγκη για ελευθερία, ηρεμία και επιστροφή στον εαυτό σου.
Γιατί η ψυχή που λύγισε δεν χάθηκε. Έμαθε να αντέχει. Και κάποτε… να πετά.
Υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μη μένουν πια δίπλα μας…
αλλά μένουν μέσα σε όσα γίναμε αφού τους γνωρίσαμε.
Σε μια λέξη. Σε μια σιωπή. Σε έναν τρόπο να κοιτάμε τον κόσμο λίγο διαφορετικά.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο αθόρυβο… «σε θυμάμαι».
Υπάρχουν καληνύχτες που δεν είναι απλώς το τέλος μιας μέρας…
είναι η τελευταία λέξη πριν κάτι μείνει για πάντα πίσω.
Μια ανάσα, μια σιωπή, κι εκείνη η στιγμή που δεν ξέρεις ακόμη πως δεν θα ξαναγίνει.
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν επιστρέφουν…
κι όμως κάποια βράδια βρίσκουν έναν τρόπο να περνούν ξανά από τη σκέψη σου.
Σε μια σιωπή, σε μια ανάμνηση, λίγο πριν κλείσεις τα μάτια…
«Λίγο Πριν Πούμε… Καληνύχτα — Μέρος III» 🎙️
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν επιστρέφουν… κι όμως βρίσκουν πάντα έναν τρόπο να μένουν μέσα σου.
Σε μια μυρωδιά, σ’ ένα τραγούδι, σε μια μικρή σιωπή…
«Λίγο Πριν Πούμε… Καληνύχτα — Μέρος II» 🎙️
Κάποιες επιθυμίες δεν χρειάζονται άγγιγμα… αρκεί ένα βλέμμα, μια σιωπή, κι εκείνη η στιγμή που το σώμα αρχίζει να λέει όσα το στόμα δεν τόλμησε ποτέ.
Κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ στ’ αλήθεια… μένουν στις σιωπές, στα τραγούδια, σε εκείνον τον εαυτό που ήσουν όταν τους είχες δίπλα σου.
Δεν είναι κάθε κάθοδος πτώση… μερικές φορές πρέπει να φτάσεις στον βυθό σου για να καταλάβεις τι κουβαλάς στην επιφάνεια.
Γιατί το σκοτάδι δεν ζητά πάντα φως. Κάποιες φορές ζητά συνείδηση.
Δεν είναι όλες οι νύχτες σκοτάδι… κάποιες είναι καθρέφτες.
Κι αν τολμήσεις να κοιτάξεις βαθιά, ίσως δεις εκεί όσα δεν άντεξες ποτέ να πεις στο φως.
«Τη Νύχτα Τη Φοράω» 🎙️
Κάποιες ψυχές δεν ζητούν πολλά… μια ανάσα, μια χαραμάδα φωτός, κι έναν έρωτα που να χωράει μέσα τους.
«Ρωγμή στο Φως» 🎙️