محله‌ی چینی‌ها در زمان خود یعنی سال ۱۹۷۴ یک نئونوآر به حساب می‌آمد. جک نیکلسون فیلم‌نامه‌ی آن را که نوشته‌ی رابرت تاون بود برای پولانسکی فرستاد. نتیجه‌ی آن یک نوآر و داستان جذاب از آب درآمد که موضوع آن درباره‌ی مایع حیات، یعنی آب است. فیلم در عین حال ادای دینی‌ست به شیوه‌ی رمان‌نویسی ریموند چندلر و کارآگاه برساخته‌اش فیلپ مارلو (همفری بوگارت) که هستی‌گرایی و وجودنگری‌اش در تاریخ رمان‌نویسی پلیسی بی‌نظیر است.