Nee 't leven is geen lolletje

Maar als 't pijn doet dan ben jij

M'n paraceta . . .

En dan is de pijn voorbij

Nee 't leven is geen pretje

Maar doet 't weer 'n keertje zeer

Dan ben jij mijn bruis . . .

En dan deert 't mij niet meer

En zit ik toch weer in 'n dalletje

Omdat 't leven alsmaar dreint

Dan ben jij mijn fini . . .

Waardoor 't even minder schrijnt

Soms denk ik deze man verdient je

Niet omdat hij jou vaak ziet

Als 'n soort van as . . .

'n Aspirine tegen verdriet

Want dikwijls schijnt voor mij geen zonnetje

Maar als ik daar dan zwaar van baal

Dan ben jij mijn davita . . .

Ja dan ben jij mijn zonnestraal

En flonkert 's nachts voor mij geen sterretje

Aan 't duister firmament

Dan ben jij mijn valdis . . .

En ben ik even weer content

Plaagt 'n bacterie mij dan dood ik 'm

Met de liefdesdrank van jou

Want dat is mijn antibi . . .

Waar ik o zo veel van hou

M'n allerliefste ik beken 't je

Ik blijf je heel m'n leven trouw

Want jij bent mijn ibupro . . .

Zodra dat leven gaat van au

Ja deze sombermans die teistert je

Maar hij kan niet zonder jouw mond

Want met jouw zoen plak jij 'n . . .

'n Zachte pleister op mijn wond

Ook op m'n ziel zit menig schrammetje

Waarvan ik angstig worden kan

Maar jij bent mijn oxase . . .

Waardoor ik even weer ontspan

M'n hartje lijkt wel 'n ruïnetje

Maar als ik tot depressie neig

Ben jij mijn melatoma . . .

Waar ik weer even moed van krijg

Ik zou begrijpen schat indien 't je

De keel uit hangt dat jij

Als m'n amitripti . . .

Moet fungeren aan mijn zij

Al zoveel jaren liefste was je

Door dik en dun, in weer en wind

M'n medicijn . . .

Waar ik steeds m'n troost in vind

En als 't leven toch te boos is

Als ik denk niets heeft nog zin

Neem ik van jou een over . . .

En wie weet blijf ik daar in

Maar voorlopig zeg ik dank je

Voor wat jij voor mij wilt zijn

Mijn overheerlijk tover . . .

Mijn onontbeerlijk medicijn

Tekst en muziek: Marc De Koninck

Copyright: © 2011