Twee dagen geleden keek hij me aan. Tenminste... dat denk ik nog steeds. Sindsdien probeer ik mezelf wijs te maken dat ik overal te veel achter zoek. Dat lukte redelijk. Totdat me iets begon op te vallen. Een klein lampje. Achter in zijn appartement. Waarschijnlijk volkomen onbelangrijk. En toch ben ik er inmiddels veel te veel mee bezig.