Οι Γερμανοί παίζουν παιχνίδια με τη μνήμη μας, με μοναδικό στόχο να σβήσουν όσα έκαναν στην Ελλάδα στη διάρκεια της κατοχής. Και μαζί να σβήσουν οριστικά το θέμα των αποζημιώσεων που είναι υποχρεωμένες να πληρώσουν.Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων έχει την ηθική του διάσταση κι αυτή μας αναλύει ο ομότιμος καθηγητής της Ηθικής της Φιλοσοφίας στο ΑΠΘ, Διονύσης Δρόσος.Πως αντιμετωπίζει η Γερμανία τα εγκλήματα της;Πως τα αντιμετωπίζει η Ελλάδα;Και πως οι Γερμανοί προσπαθούν να «ξαναγράψουν την ιστορία» υπέρ τους, έχοντας δυστυχώς και εγχώριους συνεργάτες;

«΄Εχουμε πιο πολλούς Γραικύλους εντός Ελλάδος παρά εκτός… Αν θέλουμε να γίνουμε Γραικύλοι των Αγγλοσαξόνων και των Αμερικανών και να μην ασχοληθούμε με τα προβλήματα του δημογραφικού και της παραγωγής, ας προετοιμαστούμε, γιατί μπορεί σε 20 ή 30 χρόνια θα εξαφανιστούμε ως Έθνος…Η Ελλάδα είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη απ’ όσο νομίζουμε, γιατί έχει ρίζες βαθιές. Πρέπει να αντισταθούμε με τον πολιτισμό μας και να σκεφθούμε επιτέλους τα παιδιά μας».Ο Ηλίας Παπαναστασίου σε μια ανάλυση που καταλήγει στη σημερινή παρακμιακή μας κατάσταση, αλλά ξεκινά από τα βάθη της ιστορίας μας, επικεντρώνοντας στο παρεξηγημένο μάλλον σκόπιμα από κάποιους Βυζάντιο. Τι απαντά σε όσους υποστηρίζουν ότι «η Ελλάδα πρώτα έγινε κράτος και μετά Έθνος»;

Η Ορθοδοξία έναντι του Καθολικισμού και του Προτεσταντισμού…Ο χριστιανισμός που ξεκίνησε σαν κίνημα με επαναστατικό περιεχόμενο -έγραψε γι’ αυτό η Ρόζα Λούξεμπουργκ- μετατράπηκε από τον Καθολικισμό σε θρησκεία των αποικιοκρατών και θρησκεία του χρηματιστηρίου από τους Προτεστάντες. Η ανατολική εκδοχή του μέσω της Ορθοδοξίας διατήρησε σε μεγάλο βαθμό τις αρχές του και γι’ αυτό δέχτηκε σκληρές επιθέσεις. Όπως και οι λαοί της Ανατολής.Ο Ηλίας Παπαναστασίου ,οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας σε μια εξαιρετική ανάλυση περί θρησκειών και πολιτικής που ξεκινά από τα βάθη της ιστορίας και φθάνει μέχρι το σήμερα.

Ο Γραικυλισμός, η δουλοπρέπεια έναντι των ξένων ήταν και παραμένει ένα «ενεργό μικρόβιο»... Ο Ηλίας Παπαναστασίου ,οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας, πηγαίνοντας πολύ πίσω στο χρόνο , επιχειρεί να εξηγήσει γιατί κάποιοι εδώ στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι σ' αυτό το μικρόβιο. Σ' όλες τις ιστορικές περιόδους, ειδικά στις δύσκολες και μέχρι σήμερα.Ο κ. Παπαναστασίου μιλά για την «αποικιοποίηση μας μέσω του πολιτισμού» και εκφράζει την ανησυχία ότι ήδη «έχουμε γίνει το Πόρτο Ρίκο της Μεσογείου και της Ευρώπης». «Έχουμε μετατραπεί σε πολιτιστική αποικία των αγγλοσαξόνων και ειδικότερα των Αμερικανών», υποστηρίζει.Μιλά για τη «νόθα αστικοποίηση, τη νόθα δυτικοποίηση και την ουσιαστική αμερικανοποίηση μας» και αναφέρεται σε σημερινές υποθέσεις που αποδεικνύουν ότι έχουμε παραδοθεί άνευ όρων στη λατρεμένη «Δύση», αναλαμβάνοντας το ρίσκο της εξαφάνισης μας.

«Ανήκομεν εις τη Δύσιν»...Η φράση ανήκει στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ειπώθηκε πριν μισό και βάλε αιώνα και ακόμη μας «κυνηγά» ...Όχι επειδή δεν θέλουμε να έχουμε σχέση με τη Δύση... Κάθε άλλο. Μόνο που η διαρκής και επίμονη προσπαθειά μας να αποδείξουμε ότι είμαστε «δυτικοί» μας έκανε να ξεχάσουμε τη θέση μας στο χάρτη. Αρκεί κάποιος να τον κοιτάξει για να καταλάβει ότι ΔΕΝ ανήκομεν μόνο στη Δύση κι αυτό είναι μεγάλο προνόμιο, το οποίο οι κυβερνήσεις μας σπάνια αξιοποίησαν.Όπως έχει πει μιλώντας στο militaire news o σκηνοθέτης Γιάγκος Ανδρεάδης θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι «ο βυζαντινός αετός κοιτούσε και προς τη Δύση αλλά και προς την Ανατολή».Ανήκουμε λοιπόν μόνο στη Δύση ,επειδή το είπε ο Καραμανλής και το ασπάστηκαν οι διάδοχοι του -πλην του Ανδρέα Παπανδρέου- στη συνέχεια; Ο λόγος στον Ηλία Παπαναστασίου , οικονομολόγο και πολιτικό επιστήμονα για μια εξαιρετική ανάλυση.

Η σύνθετη λέξη ακούγεται ευχάριστα…Περιλαμβάνει το νέο και την ελευθερία…Στην πραγματικότητα δεν εννοεί τίποτα από τα δύο…Είναι μια παλαιά «ιδεολογία» που τελικά αποδείχτηκε με το πέρασμα των χρόνων και τις διαρκείς καταστροφές που προκάλεσε μια ιδεοληψία , ένα επιχειρηματικό σχέδιο από το οποίο ελάχιστοι πλούτιζαν και εκατομμύρια των εκατομμυρίων υπέφεραν . Σ’ όλον τον πλανήτη, όπου κι όποτε εφαρμόστηκε ,τα αποτελέσματα ήταν δραματικά για τους πολλούς. Είναι ο νεο-φιλελευθερισμός…Τον ζήσαμε και τον ξαναζούμε στην Ελλάδα…Πως και γιατί ο νεοφιλελευθερισμός κατορθώνει να «σβήνει» από τη μνήμη των ανθρώπων τα όσα προκαλεί και να επανέρχεται; Ο Διονύσης Δρόσος ,ομότιμος καθηγητής της Ηθικής της Φιλοσοφίας στο ΑΠΘ, μιλά για τον φιλελευθερισμό και την απόλυτη υποκρισία του. Δεν θέλουν καμία παρέμβαση στην οικονομία, αλλά όταν φέρνουν την καταστροφή απαιτούν από το κράτος να τους σώσει. Το είδαμε στις ΗΠΑ το 2008, το ζούμε στην Ελλάδα διαρκώς…Μιλούν για «λιγότερο κράτος» αλλά εννοούν λιγότερη εθνική κυριαρχία…Όταν πλέον δεν έχει απομείνει τίποτα άλλο για αρπαγή, μας λένε ότι …μαζί τα φάγαμε! Γιατί όπως έχει γράψει και ο Γιάννης Αγγελάκας σε στίχους του «η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη αν νιώθει ότι φταίει».Ο Διονύσης Δρόσος σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση περί νεοφιλελευθερισμού….

Η συζήτηση για την κλιματική αλλαγή ή την κλιματική κρίση όπως κάποιοι προτιμούν να τη λένε, προκαλεί πολλές και ζωηρές συζητήσεις. Αυτό έγινε και στη συνέντευξη που είχε δώσει στο militaire news ,ο ομότιμος καθηγητής Υδρολογίας του ΕΜΠ, Δημήτρης Κουτσογιάννης. Ο κ. Κουτσογιάννης μιλά στο militaire news για το θέμα της κλιματικής αλλαγής επισημαίνοντας «επιστήμη σημαίνει αναζήτηση της αλήθειαςκι όχι των χρημάτων». Παραθέτει τα δεδομένα πολυετούς επιστημονικής έρευνας, από την οποία έχουν προκύψει ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία, κυρίως για την ανθρώπινη επίδραση στο κλίμα.Με τον κ. Κουτσογιάννη συζητάμε και για το νερό, το οποίο όπως μας λένε θα μας λείψει, παρά το γεγονός ότι φέτος είχαμε βροχές πολλές. Τι συμβαίνει; Ο κ. Κουτσογιάννης που είχε διαχειριστεί την πραγματική κρίση λειψυδρίας το 1990, μιλά για τον πανικό που έχουν σπείρει στην κοινωνία σήμερα που δεν υπάρχει κρίση λειψυδρίας.

Οι ταξιδευτές συνήθως βλέπουν τις ομορφιές και τα αξιοθέατα των τόπων που επισκέπτονται…Οι φωτογραφίες τους είναι ευχάριστες ,ίσως και διασκεδαστικές…Στο στούντιο του militaire news ένας διαφορετικός ταξιδευτής, που έχει δουλέψει σε 40 χώρες κι έχει επισκεφθεί τουλάχιστον 80. Ένας ταξιδευτής που όπου κι αν πήγε «τράβηξε την κουρτίνα» για να δει τι υπάρχει πίσω από «τη βιτρίνα». Κι επειδή σχεδόν όλες οι χώρες στις οποίες βρέθηκε δεν ήταν απ’ αυτές που έχουμε στο μυαλό μας ως τουριστικούς προορισμούς, είδε πολλά . Σχεδόν όλα άσχημα. Αλλά όπως λέει , πίσω απ’ αυτή την κουρτίνα υπάρχει και ελπίδα.Ο Αντώνης Μαυρόπουλος, χημικός μηχανικός στο επάγγελμα, ταξιδευτής κυρίως λόγω της επαγγελματικής του δραστηριότητας, συνεπής συγγραφέας, συγκέντρωσε στο βιβλίο του WASTE SIDE STORIES, το υλικό που συγκέντρωσε σε 15 μεγάλα σημειωματάρια. Σημειώσεις που είχαν να κάνουν με όσα έβλεπε και ένιωθε σε χώρες με προβλήματα που ούτε φανταζόμαστε ότι υπάρχουν. Και έτσι ανασυνθέτει τον τρόπο που ο σύγχρονος καπιταλισμός και η δικτατορία του "business as usual" διαμορφώνουν έναν κόσμο που συστηματικά παράγει απόβλητους λαούς και ανθρώπους, αλλά και βουνά αποβλήτων. Από τους επαγγελματίες συλλέκτες οστών στον «καπιταλισμό Mad Max», από τις χωματερές στα ομόλογα θανάτου, από τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάπλιν στο ναυάγιο του Τιτανικού, από τον Κωνσταντίνο Κονοφάγο στον Φριτς Χάμπερ, το βιβλίο χαρτογραφεί τις κοινωνικές και πολιτικές ρίζες της γενικευμένης κρίσης που ζούμε και σκιαγραφεί ένα πιθανό μονοπάτι εξόδου.

Το «πολιτικό προσωπικό» της χώρας κατόρθωσε να «ρίξει στα βράχια» τη χώρα…Την έβαλε στα μνημόνια δίχως τέλος, που έχουν οδηγήσει στο ξεπούλημα της…Το ίδιο «πολιτικό προσωπικό» έρχεται και επανέρχεται να μας «σώσει» και οι «αγορές» και οι «δανειστές» τώρα πια δεν ανησυχούν κι ας έχει πάει το δημόσιο χρέος στα 430 δις , από τα 310 που ήταν όταν μας έβαλαν στη φυλακή των μνημονίων το 2010. Δεσμοφύλακες μας το «πολιτικό προσωπικό».Ο κ. Φώτης Σπυρίδων Μαζαράκης, διδάκτωρ Ποινικού Δικαίου, δικηγόρος και επικεφαλής του Τμήματος Δικαιοσύνης του ΕΠΑΜ, έγραψε το βιβλίο με τίτλο «Το Πολιτικό Προσωπικό». Μιλά με αφορμή αυτό το βιβλίο στο militaire news.

Γυμνάσιο Μυγδονίας στο Ωραιόκαστρο... Ένας καθηγητής που αγαπάει τη δουλειά του, ξεπέρασε τα όρια «της ύλης» που πρέπει να διδάξει και έβαλε τα παιδιά να δημιουργήσουν. Κάτι που στην Ελλάδα είναι πια δυσεύρετο...Ο Θωμάς Δερμάρης καθηγητής πληροφορικής στο Γυμνάσιο Μυγδονίας, στα πλαίσια ενός προγράμματος Αγωγής Υγείας, ανέπτυξε με τους μαθητές του μια πλατφόρμα (oraio.org) η οποία ενοποιεί με ένα καινοτόμο τρόπο κάθε Δήμο με τους πολίτες του, τη σχολική κοινότητα στο σύνολό της (μαθητές, καθηγητές και γονείς), άλλους φορείς όπως Αστυνομία, Πυροσβεστική αλλά και φορείς που μπορούν να απευθύνονται στους πολίτες σε πανελλαδικό επίπεδο.Η πλατφόρμα έτυχε εγκωμιαστικών σχολίων από τον Υποργό Οικονομικών κ. Πιερρακάκη (https://www.youtube.com/watch?v=tJdd3yVq3fY , που βρέθηκε στο σχολείο για να βραβεύσει 2 μαθήτριες που πρώτευσαν σε Ευρωπαικό Διαγωνισμό και είδε και τη πλατφόρμα στο περιθώριο της παρουσίας του εκεί. Ήταν αυτός που μεσολάβησε ώστε τελικά η πλατφόρμα να παρουσιαστεί στην Υπουργό Παιδείας, κ. Ζαχαράκη, στις 24 Ιουνίου.Έκτοτε σιωπή...Ανεξάρτητα από το αν θα καταλάβει το ελληνικό κράτος τη σημασία του εγχειρήματος, ο καθηγητής και οι μαθητές του πέτυχαν κάτι που μοιάζει στις μέρες μας ακατόρθωτο: να μας κάνουν να αισιοδοξούμε!